Հայաստանի պաշտպանության նախարար Սուրեն Պապիկյանը Բրյուսելում այցելել է ՆԱՏՕ-ի՝ Եվրոպայում դաշնակցային ուժերի գերագույն հրամանատարություն:
Հայաստանի ռազմական գերատեսչությունը նշում է, որ տեղի է ունեցել Պապիկյանի դիմավորման հանդիսավոր արարողություն, որին մասնակցել է ԵԴՈՒԳՀ հրամանատարությունը, ՆԱՏՕ-ի անդամ և գործընկեր երկրների ռազմական ներկայացուցիչները՝ պատվո պահակախմբի և նվագախմբի մասնակցությամբ:
Ի՞նչ նշանակություն ունի Պաշտպանության նախարարի այցը Բրյուսել, հատկապես այն փուլում,երբ Հայաստանում հստակ դժգոհություններ կան ՀԱՊԿ-ից։
Քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանը հիշեցնում է, որ առաջին անգամ չէ, որ ՀՀ Պաշտպանության նախարարն այցելում է Բրյուսել, աշխատանքային հանդիպումներ ունենում ՆԱՏՕ-ի պաշտոնյաների հետ.«Ինքնին այցերի հանգամանքից մեծ եզրակացություններ անելու հնարավորություն չունենք, շատ բան կախված է բովանդակությունից։ Եթե մենք բովանդակային առումով նոր բան կտեսնենք, ըստ այդմ կգնահատենք, թե ինչ նպատակներ ուներ այցը։ Ես կարծում եմ, որ Հայաստանն իր առջև դրած հատուկ նպատակ չունի՝ հակառակ ՀԱՊԿ-ի ինչ-որ հարաբերություններ հաստատել ՆԱՏՕ-ի հետ։ Հայաստանի քաղաքականությունը ես տեսնում եմ շատ ավելի պարզ անհրաժեշտությունների ու տրամաբանության մեջ»,-«Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում ասաց նա։
Մեր զրուցակիցը մանրամասնեց՝ մենք այսօր տեսնում ենք, որ միջազգային անվտանգության համակարգ որպես այդպիսին չի գործում և այդ համատեքստում որևէ կերպ չի աշխատում նաև ռեգիոնալ անվտանգության համակարգը. «Եվ գործնականում բոլոր առանցքային հարցերում անվտանգության խնդիրները լուծվում են խճանկարային սկզբունքով՝ այսինքն դրանք լուծելի են դառնում միայն մի քանի համակարգերի հետ համադրված, արդյունավետ աշխատանքի պարագայում։ Այս տեսանկյունից Հայաստանը պարզապես անում է այն, ինչ ստեղծված միջազգային իրավիճակում նվազագույն անհրաժեշտություն է՝ այսինքն փորձում է ստանալ այդ մի քանի անվտանգության համակարգերի ուղղությամբ առնվազն այնպիսի արդյունավետ կոմունիկացիա, որը շատ թե քիչ կբարձրացնի Հայաստանի համար անվտանգության միջավայրի կառավարելիությունն ու կայունությունը»։
ՆԱՏՕ-Ռուսաստան առճակատման ֆոնին դա Հայաստանին կհաջողվի՞, Բադալյանը պատասխանեց. «Անկասկած է, որ որքան այդ առճակատումը մեծ է, այնքան այդ խնդիրները լուծելը բարդ է և նաև շատ ավելի դժվար է պահել հավասարակշռությունը։ Մյուս կողմից էլ, որքան այդ առճակատումը մեծանում է, այդքան ավելի կարևոր է դառնում այդ հավասարակշռությունը գոնե նվազագույն առումով պահել։ Ընդ որում, երբ մենք խոսում ենք հավասարակշռության մասին՝ չպետք է մաթեմատիկական հավասարության տրամաբանությամբ չափենք, այսինքն հավասարապես հարաբերություն՝ թե՛ այս և թե՛ այն կողմի հետ։ Նախ, մենք որպես պետություն պետք է փորձենք իրավիճակը չափել ոչ միայն զուտ արևմուտք-Ռուսաստան պատկերով, այլ շատ ավելի բարդ ու մեծ շրջանակի հետ գործ ունենք, ըստ այդմ պետք է կարողանանք ավելի լայն շրջանակի հետ աշխատել՝ գործի դնելով թե՛ պաշտպանական, թե՛ դիվանագիտական և թե՛ այլ հնարավորություններ՝ ընդհանուր բազմավեկտորության խնդիրը լուծելու համար։ Իհարկե որքան էլ բարդանում է աշխատանքը, մեր խնդիրը մնում է նույնը, ավելի հրամայական դառնում՝ երկու կողմին էլ բացատրել, որ Հայաստանն այստեղ շատ պարզ խնդիրներ ունի լուծելու»։
Մեր զրուցակցի խոսքերով՝ անկասկած բացատրելը պահանջելու է շատ մեծ ջանք.«Բայց պետք է ցույց տալ, որ երկուստեք այս ընտրությունն էլ, մյուսն էլ, որևէ մեկի դեմ կատարվող քաղաքականությունը Հայաստանի համար կարող է լինել ճակատագրական ու ըստ այդմ՝ անարդարացի է Հայաստանից պահանջել հայտնվել դեմ դիրքորոշման տրամաբանության մեջ։ Սա է մեր անելիքը, ես չեմ տեսնում, որ Հայաստանն այլ անելիք ունի։
Շատ է խոսվում այն մասին, որ Հայաստանը պետք է կողմնորոշվի կամ վերակողմնորոշվի, ճիշտ ընտրություն կատարի, բայց այսօրվա միջազգային իրավիճակում ճիշտ ընտրություն պարզապես չկա, ընտրության որևէ փորձ հավասարազոր կլինի սուրճի բաժակով գուշակություն անելուն։
Հետևաբար պետական քաղաքականությունը մեզանից հենց դա է պահանջում՝ գերմոբիլիզացնել մեր դիվանագիտական, քաղաքական ռեսուրսները՝ տարբեր խաղացողների հետ հասկանալի կոմունիկացիա ձևավորելու ու մեր խնդիրները ներկայացնելու համար»,-եզրափակեց նա։
Հ.Գ. Նշենք, որ Տեղ գյուղի ուղղությամբ տեղի ունեցած ագրեսիայի հետևանքով Պաշտպանության նախարարը դադարեցրել է աշխատանքային այցը և վերադարձել է Հայաստան:
