Ի տարբերություն նախկին չորս տարիների ընթացքում Հայաստանում անցկացվող հնդկական տոնավաճառների, որոնց մասնակցել է 70-80 հոգի, այս ագամ հնդկական ցուցահանդես-վաճառքին մասնակցելու համար միայն 10 հնդիկ առևտրական է ժամանել Հայաստան։ Ավելին՝ ցուցահանդեսին, որ բացվել է հունիսի 24-ին և տևելու է մինչև հուլիսի 3-ը, նոր հագուստ, զարդեր ու այլ հնդկական ապրանքներ չեն բերվել, միայն վաճառվում է նախորդ տոնավաճառում չվաճառված ապրանքը։ Այս պասիվության պատճառը ոչ թե հնդկական իրերի նկատմամբ հետաքրքրության անկումն է, այլ մաքսային բարձր հարկերը։
Մենք այսօր այցելեցինք տոնավաճառ և փորձեցինք ճշտել՝ գո՞հ են, արդյոք, հնդիկ առևտրականները հայկական հյուրընկալությունից, և եթե ոչ, ապա ո՞րն է նրանց խնդիրը Հայաստանում։ Պարզվեց, որ Հայաստանում հնդիկ առևտրականների աշխատանքի միակ խոչընդոտը սահմանին գանձվող բարձր մաքսերն են։ Մեզ հետ զրույցում հնդիկ առևտրականներից մեկը, ով երկար տարիներ հնդկական հագուստներ է վաճառել Եվրոպայում, ասաց, որ Հայաստանում նույնքան բարձր են մաքսերը, որքան եվրոպական երկրներում։
«Մենք իրերը շատ էժան ենք գնում արտադրողից, սակայն շատ ծախսեր ենք անում, որտեղ գերակշիռ մասը կազմում է մաքսը։ Արդյունքում՝ մոտ 20 անգամ ավելի թանկ ենք միևնույն ապրանքը վաճառում այստեղ»,- ասում է վաճառականը։
Այդուհանդերձ, հնդիկները Հայաստանն ու իր բնակիչներին շատ են սիրում։ Ցուցահանդեսի կազմակերպչի օգնական Շարմա Ռաջին մեզ հետ զրույցում ասաց. «Առևտուրը այստեղ լավ է։ Մենք չենք կարող պահանջել այլ մաքսեր, սա ձեր երկրի համակարգն է, որը ձեր կառավարությունն է որոշում։ Մենք կա՛մ պետք է հարմարվենք այդ հարկերին, կա՛մ չգանք։ Դա մեր իրավասությունն է` որոշել։ Ուղղակի ինչքան բարձր է հարկը, այնքան ավելի թանկ կվաճառենք մեր ապրանքը»։
Հնդիկ առևտրականները մեզ հայտնեցին նաև, որ այժմ ցուցահանդեսի կազմակերպիչները բանակցություններ են վարում մաքսերը նվազեցնելու հարցով, և հույս ունեն, որ այդ բանակցությունների դրական ելք ունենալու դեպքում կվերադառնան նոյեմբերին ավելի մեծ ու նոր տեսականի ունեցող ցուցահանդեսով։
