«Առավոտ» օրաթերթի գլխավոր խմբագիր Արամ Աբրահամյանը այսօրվա խմբագարականում գրում է.
«Ես կիսում եմ Շանթ Հարությունյանի մտահոգությունը՝ Հայաստանի անկախության վերջնական կորստի վերաբերյալ՝ այդ վտանգն իսկապես կա: Ես համաձայն չեմ, որ դրա դեմ պետք է պայքարել «մարգանցովկա-բրոնզով»: Որովհետև եթե դու կանգնում ես անօրինականության կամ, հնարավոր է, բռնության ճանապարհին, ապա չգիտես, թե որ մի հանգրվանում ես կանգ առնելու և որ պահից ես բռնությունը կիրառելու ոչ թե արդարություն հաստատելու, այլ սեփական շահը առաջ տանելու համար:
Ես դժգոհ եմ Սերժ Սարգսյանի ներքին և արտաքին քաղաքականության շատ դրսևորումներից: Բայց ես դեմ եմ նրա, ինչպես նաև նախկին նախագահների անունները փոքրատառով գրելուն, որովհետև այդպիսով վիրավորում ենք ոչ թե տվյալ անձանց, այլ նախագահի ինստիտուտը, որը պետության կարևոր մասն է: Ի վերջո՝ այդպիսով մենք վիրավորում ենք ինքներս մեզ:
Ես դեմ եմ, որ Հայաստանը մտնի Մաքսային միություն, բայց գիտակցում եմ, որ Հայաստանի բնակչության մեծամասնությունը դրան առնվազն դեմ չէ՝ չնայած լավ չի պատկերացնում, թե դա ինչ է: Փորձելով ներկայացնել առավել ամբողջական տեղեկատվություն՝ ընդունում եմ իմ ժողովրդին այնպես, ինչպես որ այն կա, և հարգում եմ մեծամասնության կարծիքը: Ի դեպ, ինձ թվում է՝ Մաքսայինի պտուղները ճաշակելուն զուգահեռ այդ կարծիքը փոխվելու է:
Խմբագրականն ամբողջությամբ՝ կարդացեք «Առավոտ» օրաթերթի այսօրվա համարում:
