ՀՀԿ խմբակցության ղեկավար Վահրամ Բաղդասարյանը հայտարարել է, որ եկել է անուններ տալու ժամանակը: Իհարկե նա նկատի չունի ասենք բարձրաստիճան պաշտոնյաների շրջանում կոռուպացվածության և գանձագողության համար այսպես ասած հանրային կասկած առաջացնողների անունները, այլ ընդամենը Հայաստանի չորորդ նախագահի, ավելի շուտ նախագահի թեկնածուի: Վահրամ Բաղդասարյանը հայտարարել է, որ մարտի 2-ին հավանաբար կլինի ընտրությունը՝ խորհրդարանում:
Նախորդ շաբաթվա վերջին Սերժ Սարգսյանը հանդիպելով ԱԺ խմբակցությունների և հանձնաժողովների ղեկավարների հետ, բացառությամբ «Ելք» դաշինքի, որի ղեկավարը նախագահի նստավայր ԱԺ ղեկավար կազմին հրավիրելը դիտարկել էր որպես անհարգալից վերաբերմունք խորհրդարանի նկատմամբ, հայտարարեց չորորդ նախագահը «ընդարձակ մեծամասնությամբ» ընտրված տեսնելու ցանկության մասին: Իսկ դա նշանակում է Ծառուկյան դաշինքի կողմ քվեարկություն, այն թեկնածուի օգտին, որ կներկայացնի ՀՀԿ-ն:
Վահրամ Բաղդասարյանը ասել է, թե կարող է լինել կուսակցական թեկնածու, որը առաջադրվելուց հետո դուրս կգա կուսակցությունից, քանի որ Սահմանադրությունը պահանջում է անկուսակցական նախագահ՝ Հայաստանի նախագահը այլևս չի կարող լինել որևէ կուսակցության ներկայացուցիչ: Բայց, պետք է ենթադրել, որ «ընդարձակ մեծամասնությունը» հուշում է բոլորովին անկուսակցական թեկնածուի առաջադրում:
Բանն այն է, որ, եթե Ծառուկյան դաշինքը ընդառաջում է Սերժ Սարգսյանին և քվեարկում մեծամասնության ներկայացրած թեկնածուին կողմ, ապա այստեղ թերևս նվազագույնը պետք է լինի թեկնածու, որը ՀՀԿ-ից չէ:
Որովհետև, եթե անգամ այդ թեկնածուն առաջադրվելուց հետո դուրս գա կուսակցությունից, միևնույն է դա չի կարող քիչ թե շատ հիմնավոր բացատրություն լինել Ծառուկյան դաշինքի քվեարկության համար: Կստացվի, որ ընդդիմություն ներկայացող դաշինքը քվեարկում է ՀՀԿ կուսակցական թեկնածուի օգտին: Ըստ այդմ, «ընդարձակ մեծամասնության» տարբերակը հուշում է, որ ՀՀԿ-ն այդուհանդերձ առաջադրելու է այսպես ասած հենց սկզբից անկուսակցական թեկնածու, որը Ծառուկյան դաշինքին թույլ կտա հիմնավորել իր աջակցությունը գոնե նվազագույն չափով: Դաշինքը դեռևս չի արտահայտել իր դիրքորոշումը, սակայն գրեթե անկասկած է, որ այդ հանգամանքը Սերժ Սարգսյանի առաջարկը կամ ցանկությունը չմերժելու նվազագույն գրավականն է:
Մյուս կողմից, իհարկե առկա է մեկ այլ հարց՝ իսկ ինչու՞ պետք է Ծառուկյան դաշինքը քվեարկի նախագահի ՀՀԿ թեկնածուի օգտին: Այսինքն, Սերժ Սարգսյանն ինչ-որ բա՞ն է առաջարկում «ընդարձակ» քվեարկության դիմաց, թե՞ Սարգսյանն ակնարկում է, որ չքվեարկելու դեպքում ինքն էլ համանման վերաբերմունք կցուցաբերի Ծառուկյան դաշինքի հանդեպ: Այստեղ պահն իրապես նուրբ է և խնդիրը ամենևին կոալիցիա կազմել-չկազմելու դաշտում չէ, ինչպես դիտարկվում է հաճախ: Այստեղ խնդիրը ավելի լայն տարածության վրա է, մասնավորապես ներքաղաքական խաղի այն հսկա տարածության, որ զբաղեցնում է Ծառուկյանը արդեն երկու տասնամյակ: Իսկ այդ իմաստով, ի դեպ, ուշագրավ էր Երևանի ավագանու ընտրությունը, որտեղ Սերժ Սարգսյանը ամենևին չփորձեց «ընդարձակ մասնակցություն» ստանալ և ՀՀԿ-ն վերջին տասնամյակի համար առաջին անգամ ընտրական պրոցեսը անցկացրեց առանց ԲՀԿ «անվտանգության բարձիկի»: Այսինքն, խաղասեղանին այսպես ասած ոչ այնքան չորրորդ նախագահի թեկնածուի անունն է, որքան երկրորդ բեվեռի թեկնածու ուժի:
