Տարեվերջին իր ազդեցությունն աստիճանաբար տոնական եռուզեռին զիջող, այսպես ասած, 2018-ի ինտրիգի կրակին փայտ ավելացրեց վարչապետ Կարեն Կարապետյանի հարցազրույցը, որում նա առաջին անգամ դժգոհություն հայտնեց առ այն, որ 2018-ի անորոշությունը բացասաբար է ազդում բիզնեսի և տնտեսության վրա: Այլ կերպ ասած, բիզնեսը, տնտեսությունը՝ ի դեմս դրանում ներգրավված սուբյեկտների, ունեն պլաններ կամ մտադրություններ, բայց չգիտեն, թե արդյո՞ք ներիշխանական դասավորությունը լինելու է իրենց պատկերացրածով: Կամ, կառավարությունն առաջարկում է բիզնեսին ծրագրեր, բայց չկա արձագանք, որովհետև չկա պատկերացում, թե ով է լինելու այդ առաջարկների տերն ու պատասխանատուն 2018-ին:
Տրամաբանությունը հուշում է, որ, եթե Կարեն Կարապետյանն է դժգոհում անորոշության բացասական հետևանքից, ապա նա նկատի ունի այն բիզնեսի կարկամելը, որը ցանկանում է վարչապետի պաշտոնում տեսնել հենց Կարեն Կարապետյանին: Իսկ այդ առումով հարց է առաջանում, թե այդ ի՞նչ բիզնես է: Օրինակ՝ արդյո՞ք այդ բիզնեսը Հայաստանի ներդրողների ակումբը ներկայացնող ռուսաստանահայ գործարարներն են: Այդ ակումբն անցնող տարվա հունվարին հայտարարեց Կարեն Կարապետյանի կառավարությանն աջակցելու պատրաստակամության մասին: Ավելի շուտ, հայտարարեցին երեք տասնյակ ռուսաստանահայ մեծահարուստներ, իսկ հետո՝ մարտին ստեղծվեց ակումբը՝ միլիարդատեր Սամվել Կարապետյանի գլխավորությամբ:
Սամվել Կարապետյանն այս դեպքում առանցքային ֆիգուր է, քանի որ գործնականում նա է հանդիսանում Կարեն Կարապետյանի վարչապետական բազան: Մինչդեռ, մի քանի շաբաթ առաջ մենք տեսանք Սամվել Կարապետյանի հայտարարությունը 1 միլիարդ դոլարի ներդրումների մասով, տասը տարվա ընթացքում՝ էներգետիկայում: Ընդ որում, Կարապետյանն այդ հայտարարությունն անում էր ոչ թե Կարեն Կարապետյանի ներկայությամբ և ընկերակցությամբ, ինչպես, օրինակ, Ներդրողների ակումբի ստեղծումը, այլ Սերժ Սարգսյանի մասնակցությամբ և ընկերակցությամբ: Ըստ այդմ առաջանում է հարց՝ Սամվել Կարապետյանի վարքագծի վրա անորոշությունն ազդո՞ւմ էր, կամ ազդո՞ւմ է, թե՞ ոչ: Բանն այն է, որ, եթե նա Սերժ Սարգսյանի ընկերակցությամբ և մասնակցությամբ հայտարարում է 10 տարում մեկ միլիարդ դոլար ներդրման մասին, ապա դա նշանակում է, որ Սարգսյանի հետ ունի որոշակի պայմանավորվածություն:
Ըստ այդմ հարց է առաջանում՝ ի՞նչ պայմանավորվածություն է դա, ի՞նչ տեսք ունի դրանում 2018-ի ապրիլը, կամ ի՞նչ սցենար: Կարապետյանը 1 միլիարդի մասին հայտարարում է, որովհետև Սերժ Սարգսյանն ասել է, որ չի՞ լինելու վարչապետ, թե՞ Կարապետյանը նրա հետ պայմանավորվում է այսպես ասած բոլոր դեպքերի համար, կամ այսպես ասած՝ «վատագույն» դեպքի, երբ 2018-ին վարչապետ մնում է Սարգսյանը: Կամ, արդյո՞ք Սամվել Կարապետյանի համար դա է «վատագույն» դեպքը, թե՞ հակառակը: Այդ հարցերի միարժեք պատասխանն անշուշտ հրապարակային դաշտում չկա, սակայն հենց այդ հարցերի պատասխանները հնարավորություն կտան խորապես հասկանալ Կարեն Կարապետյանի դժգոհության շարժառիթը և հնարավոր շահառուների շրջանակը: Օրինակ՝ Սամվել Ալեքսանյանին անորոշությունը խանգարո՞ւմ է: Եթե այո, ապա ինչո՞ւ՝ որովհետև Սերժ Սարգսյանը կարող է մնալ, իսկ Կարապետյանը գնալ, թե՞ հակառակը:
Ո՞րն է այն բիզնես շրջանակը, որին խանգարում է անորոշությունը, այդքան էլ պարզ չէ: Բայց այդ շրջանակը պետք է լինի թերևս խոշոր կապիտալի սահմանում, որովհետև ինչքան էլ կարևոր է փոքր ու միջին շերտը, ներկայումս Հայաստանի պարագայում, համենայնդեպս, որևէ առանցքային տեղաշարժ տնտեսությունը չի կարող արձանագրել առանց խոշոր ներդրումային նախագծերի, որոնք էլ իր հերթին կարող է անել միայն խոշոր բիզնեսը: Նվազագույնը, խոշոր բիզնեսի մի քանի առանցքային ֆիգուրների վարքագիծը այս տեսանկյունից կարող է լինել ազդակ նաև մնացյալի համար, հետևաբար անորոշության մասով առանցքայինը հենց այս տիրույթում է, ինչն էլ խիստ ուշագրավ է դարձնում հարցը, թե կոնկրետ ում ինչպես է խանգարում անորոշությունը, հատկապես ո՞ր տարբերակի դեպքում է առաջանում մտահոգությունը:
Իհարկե հավանական է, որ այստեղ բաժանումը ոչ թե Կարեն Կարապետյանի և Սերժ Սարգսյանի միջև է, թե որ խոշորը նրանցից ում է նախընտրում, այլ պարզապես «ուժեղի» և «թույլի» միջև: Համենայնդեպս, հազիվ թե անորոշություն լինի մի տեղում, որտեղ կարող են լինել ռուսաստանահայ 3 տասնյակ մեծահարուստներ, կամ հայաստանյան խոշոր բիզնեսի ներկայացուցիչներ: Հետևաբար, նրանք ամենևին մեկ տեղում չեն և ըստ այդմ, հարցը թերևս դրվում է նաև որոշակիորեն անսպասելի ռակուրսով՝ գուցե հենց այս բիզնեսի չկողմնորոշվածությունն է նաև առաջացնում անորոշություն, ոչ թե հակառակը:
Լուսանկարը՝ armeniasputnik.am-ի
