Ժիրայր Սեֆիլյանն այսօր գրություն է փոխանցել Հիմնադիր խորհրդարանի մամուլի խոսնակ Սյուզան Սիմոնյանին: Վերջինս դատական նիստի ընդմիջմանը հրապարակայնացրել է Սեֆիլյանի՝ ժողովրդին ուղղված կոչը, որում մասնավորապես ասված է. «…Կոչ եմ անում դատավարության օրերին մեծ բազմությամբ հավաքվել դատարանի շենքի մոտ և ժողովրդի ներկայության բավարար քանակի դեպքում շրջափակել շենքը և գաղութային ոստիկանությանը պարտադրել ազատ արձակել մեր ռազմագերիներին, մեր բոլորի սիրելի «Սասնա ծռերին»:
ՊՊԾ գնդի գրավման դրամատիկ օրերից անցել է մեկ տարի, սակայն Սեֆիլյանի և նրա կողմնակիցների գործունեության ոճն ու հռետորաբանությունը մնում են նույնը` չնայած հանգամանքների ու իրավիճակի արմատական փոփոխությանը:
Եթե հասարակությանը հոգեհարազատ լիներ բռնությամբ իշխանություն փոխելու տարբերակը, անցյալ տարվա իրադարձություններից հարմար առիթ չկար: Եթե հասարակությունը մեկ տարի առաջ, երբ դեռ հաղթանակի թեական հույսեր կային, չի համախմբվել, ապա դա տեղի չի ունենա առավել ևս այսօր, երբ «ծռությունն» ասոցացվում է ոչ թե իշխանափոխության ու հաղթանակի, այլ` բանտի ու զրկանքների հետ:
Սեֆիլյանի կոչն իր մեջ նույնիսկ արկածախնդրության, քաղաքական ռիսկայնության տարրեր է պարունակում, որովհետև մեկ տարի առաջ նրա կողմնակիցները ՊՊԾ գունդը գրավեցին հենց իր ազատության պահանջով: Ժիրայրը, բնականաբար, ազատ չարձակվեց, բայց բանտերում հայտնվեցին մի քանի տասնյակ նոր մարդիկ: Հիմա եթե որոշ անձինք հետևեն Սեֆիլյանի հորդորին, հետևանքները գրեթե նույնը կլինեն` բանտերը կհամալրվեն նոր «հերոսներով», ու կլեգիտիմացվի իշանության կողմից ուժի կիրառումը, ընդ որում` ոչ միայն ընթացող դատավարությունների ընթացքում:
Ժիրայր Սեֆիլյանն ու մյուսները շարունակ բարձրացնում են հանրային և քաղաքական սպասումների նշաձողը` առանց քաղաքական տեքստերի ու բովանդակության: Դրա հետևանքն այն է լինում, որ հանրային սպասումները վերածվում են հիասթափության` փլատակների տակ թողնելով ու ամայացնելով քաղաքական դաշտը: Այս ամենից օգտվում է միայն իշխանությունը, որովհետև Ժիրայր Սեֆիլյանն ընտրել է անշրջելի պարտության ճանապարհը:
Լուսանկարը՝ Photolure-ի
