«Ընդհանրապես շատ մեկնաբանություններ են հնչում այդ կապակցությամբ: Ոմանք ասում են, թե Վ․ Պուտինի այցն Ադրբեջան փառահեղ տրիումֆ էր, մյուսները, ինչպես օրինակ Ռ․ Միրկադիրովը, կարծում են, որ այն ձախողված էր: Ես ձեռնպահ կմնամ նմանատիպ ծայրահեղ մեկնաբանություններից, որովհետև դա այց էր, որը նախատեսում էր որոշակի հարցերի քննարկում, որոնք և՛ քննարկվեցին, և՛ իրենց լուծումները ստացան»,- «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում, անդրադառնալով Ադրբեջան ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինի այցին, նման կարծիք հայտնեց ՌԴ գիտությունների ակադեմիայի Համաշխարհային տնտեսության և միջազգային հարաբերությունների ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող, «Կովկասագետների ընկերության» նախագահ Ալեքսանդր Կռիլովը:
Նա նշեց, որ այցն աշխատանքային էր, հետևաբար այն բոլոր մեկնաբանությունները, որ Վ․ Պուտինին դիմավորեց ոչ թե երկրի նախագահն, այլ փոխվարչապետը, և թե դա ցույց է տալիս ամբողջ Ադրբեջանի արհամարհական վերաբերմունքը՝ իրականությանը չեն համապատասխանում․ «Քննարկվեցին սոցիալ-տնտեսական հարցեր, և այդ ամենի հետ մեկտեղ ՌԴ նախագահը չմոռացավ նաև Հայաստանի հետաքրքրությունների մասին: Այդ է վկայում հատուկ շեշտադրությամբ նրա ընդգծելը, որ ղարաբաղյան հիմնահարցը պետք է լուծվի խաղաղ ճանապարհով: Բաքվում, օրինակ, ոչ բոլորն են այդ կարծիքին, և ինչպես նրանք են ասում, եթե Հայաստանն իր զորքերն, իրենց իսկ խոսքերով ասած, «օկուպացված տարածքներից» չհանի, ապա վատ կլինի:Պուտինը դա ընդգծեց, և հետևաբար ադրբեջանական դիվանագիտությունը կփորձի Պուտինի այցն Ադրբեջան որպես ճնշում գործադրել Հայաստանի քաղաքական և հասարակական շրջանակներում: Դա էլ այսպիսի բացասական երանգներ առաջացրեց Հայաստանում, իսկ Հայաստանում շատ հաճախ արձագանքը չի համպատասխանում գործընթացներին»:
Միևնույն ժամանակ, Ա․ Կռիլովի գնահատմամբ, այն, որ Ադրբեջանի և Ռուսաստանի համագործակցությունը զարգանում է և զարգանում է բավականին ինտենսիվ կերպով՝ միանգամայն ակնհայտ է, և դա ներառում է թե՛ էներգետիկ, թե՛ տրանսպորտի, թե՛ ռազմատեխնիկական ոլորտները։
«Ռուսաստանը ձգտում է Հարավային Կովկասի բոլոր պետությունների հետ զարգացնել իր հարաբերությունները, բայց միայն այնքանով, որքանով այդ պետությունները ցանկություն կցուցաբերեն։ Այստեղ, օրինակ, Հայաստանին ոչ ոք չի ստիպում ռուսական նախագծերին՝ Մաքսային միությանը կամ Եվրասիական միությանը, անդամակցել: Հայաստանն ինքնիշխան պետություն է, և Ռուսաստանը Հայաստանին որպես ինքնիշխան պետության է վերաբերվում։ Եվ եթե Հայաստանն իր ընտրությունը կատարի հօգուտ Եվրոպական միության, ապա Ռուսաստանն ընդամենը համապատասխան վերակառուցումներ կանի իր քաղաքականության մեջ»,- եզրափակեց նա:
