Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանում Վահե Խալաթյանի նախագահությամբ ընթանում է Արման Գ.-ի գործի դատական քննությունը:
Արման Գ.-ին մեղադրանք է առաջադրված մարդու առևանգման համար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131 հոդվածի 1-ին մասով:
Ըստ մեղադրանքի՝ 2015 թվականի սեպտեմբերի 5-ին, ժամը 9-ից 11-ի սահմաններում Արման Գ.-ն իր կողմից վարած «ՎԱԶ-2103» ավտոմեքենայով Արմավիրի մարզի գյուղերից մեկի ավտոճանապարհին մոտեցել է այդ գյուղի բնակչուհի Անուշ Հ.-ին (անունը փոխված է), առաջարկել է տաքսու ծառայություն՝ աղջկան Էջմիածին քաղաքի աշխատավայր հասցնելու համար:
Արմանը Անուշին խաբեությամբ նստեցրել է մեքենա ու… առևանգել է նրան՝ մեքենայի դռները փակելով կենտրոնական փականով, աղջկա կամքը ճնշելով ու նրա դիմադրությունը հաղթահարելու համար սպառնալով, թե մեքենան կայրի՝ «պաժառ կտա»:
Աղջիկը, հասկանալով իրավիճակի լրջությունը, խոստացել է շփվել, ընկերություն անել Արմանի հետ:
Արմանը հավատացել է ու նրան Արմավիր տանող ավտոճանապարհից վերադարձրել է Էջմիածին, այնտեղից էլ պատահական տաքսիով տուն է ճանապարհել:
Աղջիկը դիմել է ոստիկանություն, Արմանին մեղադրանք է առաջադրվել, նա արգելանքի տակ է առնվել:
Գործի դատական քննության ժամանակ ամբաստանյալի շահերի պաշտպան, փաստաբան Ա. Սարգսյանը միջնորդություն է ներկայացրել՝ իր պաշտպանյալ Արման Գ.-ի նկատմամբ դատահոգեբուժական-դատահոգեբանական համալիր փորձաքննություն նշանակելու մասին:
Միջնորդության մեջ նշված է, որ Արման Գ.-ն «կյանքի ընթացքում ունեցել է բարդություններ, որոնք արտահայտվել են հակառակ սեռի հետ շփման մեջ»:
Դեռ 2013 թվականի հոկտեմբերի 24-ին նա նույն մեքենայով նորից աղջկա է առևանգել, աղջիկը բողոքել է, Արմանին մեղադրանք է առաջադրվել:
Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 2013 թվականի դեկտեմբերի 24-ի դատավճռով Արման Գ.-ն մեղավոր է ճանաչվել առևանգման համար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131 հոդվածի 1-ին մասով, և դատապարտվել է 3 տարի ազատազրկման: 2015 թվականի ապրիլի 15-ին Արման Գ.-ն պայմանական վաղաժամկետ ազատ է արձակվել:
Ըստ միջնորդության՝ ամբաստանյալը վատառողջ է, ունի առողջական խնդիրներ՝ երիկամի հետ կապված, ունենում է «նյարդային նոպաներ», որոնց ժամանակ այնպիսի զգացողություն է ունենում, ասես՝ «գլխում մի ռոլիկ է ֆռում»: Այդ նոպաների ժամանակ Արմանը, իր ասելով, ցանկություն է ունենում վնաս տալ շրջապատին ու հենց իրեն: Ծնողների բնութագրմամբ ևս Արմանի մոտ տարօրինակություններ են նկատվում:
«Արմավիր» ՔԿՀ-ում, ըստ միջնորդության, Արման Գ.-ի հոգեկան վիճակը լարվել է: Դա արտահայտվել է ճնշվածությամբ, մենակ մնալու և մեռնելու ցանկություններով:
«Նա ուժեղ սթրես է տարել՝ ընկճվել է, լաց է եղել, դողացել է, զուգարանի թղթերն ամբողջությամբ փաթաթել է գլխին ու խցակիցներին ասել է, որ մխից կխեղդվեն, մտել է սեղանի, ապա մահճակալի տակ և այլ տարօրինակություններ է արել»:
2016 թվականի փետրվարի 2-ի կեսգիշերին Արման Գ.-ն խցակիցներից գաղտնի գնացել է սանհանգույց, լողանալու ռետինե խողովակով կախվելու միջոցով կյանքին վերջ տալու նպատակ է ունեցել, փորձել է ինքնասպան լինել:
Այդ պահին սանհանգույց է մտել նրա խցակիցը ու կանխել է Արմանի ինքնասպանությունը:
Ըստ միջնորդության՝ Արմանի այս արարքը «պայմանավորված է եղել նրա կողմից իրավիճակը ճիշտ գնահատել չկարողանալու, իրեն անօգնական և անկարող զգալու հետ, նա գտնվել է նյարդային լարված, հոգեպես ընկճված վիճակում»:
Արման Գ.-ի կողմից ինքնասպանության փորձ կատարելու փաստի առթիվ նախապատրաստվել են նյութեր ու որոշմամբ այդ նյութերով քրեական գործի հարուցումը մերժվել է հանցակազմի բացակայության հիմքով:
Պաշտպանի կարծիքով՝ նման իրավիճակում անհրաժեշտ էր Արման Գ.-ի նկատմամբ նշանակել դատահոգեբուժական-դատահոգեբանական համալիր փորձաքննություն՝ պարզելու նրա մոտ հոգեկան հիվանդության առկայությունը, նրա հոգեկան ու հոգեբանական առանձնահատկությունները, որոշել նրա մեղսունակությունը և գործի համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ:
Ամբաստանյալը միացել էր պաշտպանի միջնորդությանը: Դատախազ Ա. Դոլինյանը առարկել է միջնորդության դեմ:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը բավարարել էր պաշտպան Ա. Սարգսյանի միջնորդությունը և ամբաստանյալ Արման Գ.-ի նկատմամբ նշանակել էր դատահոգեբուժական-դատահոգեբանական համալիր ստացիոնար փորձաքննություն:
Այս գործով հերթական դատական նիստը նշանակված է օգոստոս ամսին:
