Հայաստանի Հանրապետության նորանկախ պատմության մեջ բոլոր բացասական զարգացումները կապված են եղել ընտրությունների կեղծման և ոչ լեգիտիմ իշխանությունների ձևավորման հետ: Համակարգային կոռուպցիա, տնտեսական փակ դաշտ, արդարադատության համակարգի բացակայություն, մարդու իրավունքների ամենօրյա խախտումներ՝ այս ամենը ընդամենը հետևանք են իշխանությունների կողմից անհավասար ընտրական պայքարի, կեղծարարությունների և բացառապես ապօրինի, ուժային կառույցների օգտագործմամբ իշխանության վերարտադրության:
Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիները` ընտրություն առ ընտրություն տեսնելով կեղծարարության աճի ահագնացումը, խորն անվստահությամբ են համակվել ընտրությունների` որպես իշխանության ձևավորման ժողովրդավարական եղանակի, նկատմամբ:
«Ժառանգություն» կուսակցությունը` ունենալով ընտրակեղծիքների դեմ պայքարի երկարատև փորձ, տարիներ շարունակ ջանացել է Ընտրական օրենսգրքում ներառել այնպիսի դրույթներ, որոնք առավել մեծ հնարավորություններ կընձեռեն ապահովելու ընտրական գործընթացի ազատությունը, արդարությունը, թափանցիկությունը: Չնայած մեր բազմաթիվ առաջարկներին, մենք միացանք նաև ընդդիմադիր և հասարակական դաշտերի համատեղ քննարկումների արդյունքում ձևավորված հինգ նախաձեռնություններին, որոնց անփոփոխ կատարման դեպքում միայն կարելի կլիներ խոսել ժողովրդի կողմից վստահելի ընտրության մասին:
Ունենալով նախորդ ձախողված փորձերը, մենք իշխանությունների հետ քննարկման չէիք գնում, քանի որ առկա էին մեր դիրքորոշումն արտահայտող հստակ առաջարկները, և դրանց շուրջ բանակցելու ոչ մի իմաստ չկար: Իշխանությունները պետք է կամ ընդունեին այդ առաջարկները` ընտրությունները հնարավորինս բերելով օրինականության դաշտ, կամ մերժելով դրանք` շարունակեին իրենց արատավոր և հանցավոր գործելակերպը:
Ինչպես ցույց տվեց մայիսի 25-ի քվեարկությունը, իշխանությունները՝ չնայած ապրիլյան պատերազմական գործողությունների սաստկացմանը, չեն փոխել կեղծիքների միջոցով իրենց իշխանությունը պահելու մտադրությունը: Ընդհակառակն` ներմուծելով 13 ընտրատարածքների մեխանիզմը, մեծացրել են մեծամասնական համակարգի ծավալը և այն կապել համամասնականի հետ:
Հաշվի առնելով տեղի ունեցած անընդունելի գործընթացը, «Ժառանգությունը» հայտարարում է.
1. Ընդունված օրենսգիքը ոչ միայն չի մեծացրել ընտրությունների նկատմամբ հասարակության վստահությունը, այլև հակառակը` ավելի է նվազեցրել այն:
2. Ընտրական օրենսգիրքն ընդունվել է առանց ընդդիմության և հասարակական դաշտի հետ համախոհության:
3. Ընդունված Ընտրական օրենսգիրքը մեծ տեղ է թողնում ընտրակեղծարարության և ընտրական գործընթացի մանիպուլյացիաների համար:
4. Նոր Ընտրական օրենսգրքի պատճառով առաջացող բոլոր բացասական հետևանքների պատասխանատվությունն ընկնում է իշխանության է և նրան աջակցողների վրա:
