Համայնքապետերն ասում են, որ իրենց հանձնարարված է սահմանադրական հանրաքվեի համար ապահովել 55 տոկոս «այո» քվեներ: Գյուղապետերը, որոնք մինչև վերջերս պնդում էին, որ առանց գումար բաժանելու չեն կարողանալու գլուխ բերել Սահմանադրության նախագիծն անցկացնելու առաջադրանքը, որ գյուղացիները հետաքրքրված չեն հանրաքվեով, և առանց ֆինանսական շահագրգռվածության նրանց հնարավոր չի լինի տանից բերել գյուղամեջ, հիմա ասում են, որ մի բան անելու են Սահմանադրության նախագիծն անցկացնելու համար:
Պարզվում է՝ գյուղապետերին շատ պարզ բացատրել են, թե ինչու իրենք կարող են առանց ֆինանսական լուրջ ռեսուրս օգտագործելու անցկացնել Սահմանադրության նախագիծը: Մեր զրուցակից գյուղապետերից մեկը պատմեց, որ երբ ինքը բողոքել է, որ առանց գումար բաժանելու հնարավոր չէ համապատասխան ձայներ ապահովել «այո»-ի համար, որ մարդիկ առանց փողի ուղղակի չեն գնա ընտրատեղամաս, իրեն հարցրել են, թե արդյոք ինքը ընտրվելիս փո՞ղ է բաժանել: Ինքն էլ պատասխանել է, որ ոչ առանց փողի է ընտրվել: «Դե եթե դու կարող ես առանց փողի գյուղապետ ընտրվել, ուրեմն այդ գյուղում այդքան հարգանք ու հեղինակություն ունես, ուրեմն կարող ես քո հեղինակությունն օգտագործելով անցկացնել նաև Սահմանադրության նախագիծը»,- շատ հանրամատչելի բացատրել են գյուղապետին:
Մեր զրուցակիցն ասաց, որ այս խոսակցության ընթացքում իրեն ցույց են տվել նաև մեդալի հակառակ երեսը՝ ասելով, որ եթե Սահմանադրության հանրաքվեն չանցնի, դա կնշանակի, որ ինքը այդ գյուղում այնքան էլ մեծ հեղինակություն չունի, ինչը նշանակում է, որ ՏԻՄ հաջորդ ընտրություններում խնդիր կունենա վերընտրության հարցում: Պարզ ասած՝ հասկացրել են, որ եթե ուզում ես շարունակել աշխատել գյուղապետ, ապա պետք է օգնես անցկացնելու Սահմանադրության նախագիծը:
55 տոկոսի խոսակցությունն էլ եղել է այդ ժամանակ, գյուղապետերին ասել են, որ իրենցից մեծ տվյալներ չեն պահանջում, չեն ուզում 80-90 տոկոսանոց արդյունք, կարևորը որ «այո»-ն «ոչ»-ից շատ լինի, մոտավորապես 55 տոկոսի շրջանակներում:
Իշխանությունների տրամաբանությունը երկաթյա է նաև այլ հարցում: Գյուղապետերին հնարավորություն է տրվում օգտվել համայնքի բյուջեից, այսինքն՝ ինչ-որ ծախսեր ցույց տալ, բայց իրականում ոչինչ չանել կամ անել ցույց տվածի մի մասը, իսկ գումարի մի մասն օգտագործել սեփական կարիքների համար, հայերեն ասած՝ տուն պահել: Գյուղապետ աշխատելը՝ մանավանդ, եթե համայնքի բնակիչների թիվը մի քիչ մեծ է, և համապատասխանաբար համայնքի բյուջեն էլ մեծ է, բավականին եկամտաբեր զբաղմունք է: Իշխանությունը համարում է, որ եթե գյուղապետը իշխանության թողտվությամբ փող է աշխատում, ապա պարտավոր է դրա դիմաց որոշակի ծառայություններ մատուցել իշխանությանը: Իսկ այսօր ավելի լավ ծառայություն, քան հանրաքվեի կազմակերպումն է՝ չի կարող լինել:
Իհարկե, գյուղապետերի մի մասը խիստ դժգոհ է իր ֆինանսական վիճակից, մի մասն ասում է, որ զզվել է այդ աշխատանքից, և պատասխանատվությունը ավելի մեծ է, քան այն ենթադրյալ եկամուտը, որ իրենք ստանում են: Բայց եթե դա այդպես լիներ, նրանք վաղուց հրաժեշտ տված կլինեին գյուղապետի պաշտոնին, և ոչ թե համառորեն կփորձեին վերընտրվել հինգերորդ կամ վեցերորդ անգամ: Չնայած չի բացառվում, որ կլինեն համայնքներ, որտեղ Սահմանադրության նախագիծը կարող է և չանցնել, բայց դրանք մեծ թիվ չեն կազմի:
