ԱԺ հանձնաժողովներում 2016 թվականի պետական բյուջեի նախագծի քննարկումների ընթացքը նոյեմբերի 9-ին բավականին հետաքրքրական բնույթ է ունեցել: Մասնավորապես, կապի ու տրանսպորտի նախարար Գագիկ Բեգլարյանին բազմաթիվ տհաճ հարցադրումներ են հնչեցվել, որոնց հեղինակները եղել են ՀՀԿ խմբակցությունից Վարդան Այվազյանը, Խոսրով Հարությունյանը: Տհաճ հարցադրումներ են արվել նաև ֆինանսների նախարարությանը, մասնավորապես՝ կապված ԵՏՄ-ից ստացվող մաքսատուրքերի փոքր ծավալների հետ:
Այս հանգամանքը հիմքեր է տալիս եզրակացնելու, որ 2016 թվականի բյուջեի լիագումար քննարկումներին, որոնք տեղի կունենան քառօրյայի ընթացքում, կառավարությանն ամենայն հավանականությամբ սպասվում են ոչ այնքան հաճելի պահեր:
Սա չի նշանակում, որ բյուջեն կտապալվի՝ սահմանադրական փոփոխությունների գործընթացի պայմաններում ՀՀԿ-ն նման սկանդալ թույլ չի տա, սակայն խորհրդարանում կառավարության հասցեին հնարավոր են բավական սուր հարցադրումներ և քննադատություն, ինչի նախանշանները երևում են հանձնաժողովների քննարկումներից:
Սա համահունչ է իշխանության ներսում առկա իրավիճակին: Խնդիրն այն է, որ արդեն իսկ ազդարարվել է տնտեսական, մեղմ ասած, անբարենպաստ տարվա մասին, որպիսին կառավարությունը «խոստանում» է 2016 թվականի համար: Սա էլ իր հերթին նշանակում է, որ իշխանության ուսերին մեծանում են լարվածությունն ու պատասխանատվությունը: Դրանից էլ հետևում է, որ իշխանության տարբեր սուբյեկտները պետք է փորձեն հնարավորինս վանել իրենցից այդ պատասխանատվությունը, գոնե առերևույթ, քարոզչական, հայտարարությունների մակարդակում:
Եվ այս տեսանկյունից Ազգային ժողովը, իհարկե, հայտնվում է նպաստավոր վիճակում, քանի որ պատգամավորները ունեն կառավարությանը քննադատելու բոլոր հնարավորությունները, եթե չկա Սերժ Սարգսյանի արգելք: Իսկ Սերժ Սարգսյանի արգելք, ըստ ամենայնի, չի լինի, քանի որ խորհրդարանում կառավարության հասցեին սուր քննադատությունը, կոշտ հարցադրումներն ու հարցապնդումները Սարգսյանին ոչ միայն չեն խանգարի, այլ նաև կօգնեն մի քանի առումներով:
Նախ՝ կօգնեն կառավարությանը պահել վերահսկելիության, կառավարելիության շրջանակում, բացի այդ՝ կօգնեն տեղեկատվական միջավայրում պահել «օրակարգ» թելադրողի դերը, երբ ներիշխանական տարբեր «զույգերով» բանավեճերը կլինեն ընդհանուր տեղեկատվական միջավայրի գերակա թեմաները՝ այդպիսով ստվերելով սահմանադրական թեման, հատկապես այդ թեմայի շրջանակում ընդդիմության ուժերի հարցադրումներն ու տեղեկատվական հոսքերը:
Սերժ Սարգսյանի համար կարևոր է հանրային անտարբերությունը Սահմանադրությանը, ինչին կարող է օգնել 2016 թվականի բյուջետային քննարկումների շուրջ ներիշխանական հակադրությունների ալիքը: Միևնույն ժամանակ այդ գործընթացը կարող է նպաստել նաև ներկուսակցական սելեկցիային, որ Սարգսյանը պետք է իրականացնի արդեն նախընտրական գործընթացում՝ ներառյալ ՀՀԿ-ի ընտրական ցուցակների կազմումը: Միևնույն ժամանակ, կկատարվի նաև փորձարկում, թե որքանով է կենսունակ լինելու 2017-ից հետո խորհրդարանի միջոցով կառավարությանը զսպելու և գործնականում գերվարչապետ թույլ չտալու մեխանիզմը, ինչ խնդիրներ կարող են առաջանալ այդ մեխանիզմի աշխատանքում:
Խորհրդարանով կառավարությանը զսպելու հարցը սահմանադրական փոփոխությունների, կառավարման նոր մոդելի պայմաններում լինելու է առանցքայինը, որը Սերժ Սարգսյանին թույլ կտա ազդեցություն պահել ներիշխանական ընդհանուր գործընթացի վրա:
