«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է ԱԺ «Հանրապետական» խմբակցության պատգամավոր Հակոբ Հակոբյանը:
– Պարոն Հակոբյան, Ֆինանսների նախարարությունը մոտ 650 միլիոն դրամ տուգանք էր սահմանել Ձեր սեփականությունը հանդիսացող «Կիլիկիա» գարեջրի գործարանի նկատմամբ: Ի՞նչ ընթացք է ստացել այդ գործը:
– Մենք չենք վճարել այդ գումարը, նախարարության դեմ դատական հայց ենք ներկայացրել: Գործն այսօր Վճռաբեկ դատարանում է: Նախ մենք դիմել էինք Վարչական դատարան, որը վճիռը մեր օգտին էր կայացրել: Նախարարությունը Վերաքննիչ դատարանում բողոքարկել էր այդ վճիռը, բայց դա էլ մեր օգտին կայացվեց: Նախարարությունն այդ վճիռն էլ Վճռաբեկ դատարանում բողոքարկեց:
– Հավանաբար նախարարությունն ինչ-որ խախտում է հայտնաբերել «Կիլիկիա» գործարանում, դրա պատճառով էլ տուգանք է նշանակել:
– Ցանկացած մասնագետ իր մեկնաբանությունն է տալիս օրենքին: Մենք գտել ենք, որ մենք ենք ճիշտ: Նրանք էլ գտել են, որ իրենք են ճիշտ: Դրա համար էլ մեր երկրում և ամբողջ աշխարհում գոյություն ունեն դատարաններ, որոնք էլ որոշում են վերջնական ճիշտն ու սխալը:
– Ֆինանսների նախարար Գագիկ Խաչատրյանը լրագրողների հետ զրույցում հայտարարեց, թե եկամուտների հավաքագրման ավելացում կա, և դա պայմանավորված է տնտեսվարողների ստվերային շրջանառությունները հարկային դաշտ բերելու գործընթացով: Ֆինանսների նախարարությունը միգուցե «Կիլիկիա» գործարանո՞ւմ էլ ստվերային շրջանառություն է հայտնաբերել, դրա համար էլ նման խոշոր տուգանք է սահմանել:
– Ես չեմ ուզում նրանց ակտը մեկնաբանել, երբ լինի Վճռաբեկ դատարանի վերջնական վճիռը, դուք ձեր հարցի պատասխանը կստանաք:
– Վստա՞հ եք, որ Վճռաբեկ դատարանն էլ մյուս երկու դատարանների նման Ձեր օգտին կկայացնի վճիռը:
– Որևէ մեկը այդ հարցում չի կարող վստահ լինել, պարզապես ցանկություն ունեմ, որ մենք ճիշտ դուրս գանք:
– Իսկ մտավախություն չունե՞ք, որ Ֆինանսների նախարարությունը կփորձի միջամտել, որպեսզի Վճռաբեկ դատարանը վճիռը ոչ թե Ձեր, այլ իր օգտին կայացնի:
– Կարող եմ ասել, որ Վարչական և Վերաքննիչ դատարաններում բավականին օբյեկտիվ, բավականին մանրակրկիտ քննարկում է գնացել ու ողջամիտ որոշում կայացվել:
– Պարոն Հակոբյան, ի՞նչ միտում է սկսվել պետական կառույցներում, հատկապես հարկային-մաքսային ծառայություններում, որ սկսել են տուգանել նաև յուրայիններին՝ Հանրապետական կուսակցության անդամ գործարարներին, ինչը նախկինում չկար: Հիշեցնեմ՝ Ձեր գործընկեր պատգամավոր Աշոտ Աղաբաբյանի հետ տեղի ունեցածը: Ֆինանսների նախարարությունը խոշոր տուգանք էր սահմանել նաև նրան պատկանող «Հրազդան» տոնավաճառի նկատմամբ, որը նաև դրա արդյունքում սնանկացավ:
– Ես չեմ ընդունում այդ «յուրային» բառը: Բոլորս՝ սկսած ինձանից, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիներ ենք: Եվ ցանկացած զարգացած երկրում չկա պաշտոնյա կամ ոչ պաշտոնյա տարանջատումը: Բոլորը օրենքի առաջ հավասար են: Հայաստանն էլ, քանի որ ընդամենը 25 տարվա անկախացած պետություն է, դեռ խնդիրներ ունի: Իհարկե, սկզբնական շրջանում խնդիրներ շատ կային, հիմա գնալով կարգավորվում է: Փոխանակ ուրախ լինեք, որ արդեն նշանակություն չունի, թե ով որ թիմից է, որ բոլորի նկատմամբ հավասար որոշումներ են կայացվում, փորձում եք Ֆինանսների նախարարության աշխատանքներում միտում գտնել: Եվ միայն Ֆինանսների նախարարությունում չէ այդ խիստ մոտեցումը, գրեթե բոլոր նախարարություններում էլ նույն գործելաոճը կա: Հանրապետության նախագահի ծրագիրն այն է, որ բոլորն էլ հավասար լինեն օրենքի առաջ: Կարծում եմ, որ վերջին մի քանի տարիներին մեր երկրում այդ առումով բավականին առաջընթաց կա:
– Այդ դեպքում կարելի է եզրակացնել, որ Ֆինանսների նախարարությունը ճիշտ է արել, որ Ձեր և Աշոտ Աղաբաբյանին պատկանող ընկերություններին տուգանել է:
– Ի՞նչ է, ուզում եք, որ ես ասեմ, թե ճիշտ է արել կամ սխա՞լ է արել: Ուրեմն ցանկացած կազմակերպություն՝ դա լինի Ֆինանսների նախարարությունը կամ մյուս ստուգող կազմակերպությունները, բոլորն էլ ինչ-որ որոշումներ են կայացնում: Դիմացի կողմն էլ կամ ընդունում է, կամ՝ ոչ: Դրա համար արդեն դատարաններ գոյություն ունեն: Ով չի ընդունում, դիմում է դատարան:
– Բայց չէ՞ որ հայտնի է, որ Հայաստանում կա արտոնյալ պաշտոնյաների կամ գործարարների մի խումբ, որոնց բիզնեսը գտնվում է ստվերային դաշտում: Եվ ֆիննախը նրանց նկատմամբ չի կիրառում այնպիսի տուգանքներ, ինչը արեց Ձեր և Ա. Աղաբաբյանին պատկանող ընկերությունների նկատմամբ:
– Եթե մենք հինգ տարի առաջ գնանք, ձեր ասած այդ արտոնյալները բավականին շատ էին: Ես երբեք իմ գործի մեջ արտոնյալ չեմ եղել և չեմ ցանկացել լինել: Երկիրը զարգանում է, և նման երևույթներն աստիճանաբար վերացվում են: Ես չեմ կարող ասել, թե ով է արտոնյալ: Եթե նախկինում նրանք հիսունն են եղել, հիմա մնացել են հինգը, ուրեմն կարելի է դա ողջունել:
