Ազգագրագետ Հրանուշ Խառատյանը Facebook-ի իր էջում գրել է.
«Իսկապես Անդրիաս Ղուկասյանի համառությունը երկու կողմերին էլ /իշխանություն-հասարակություն/ կանգնեցրել է դիլեմայի առաջ: Անդրիաս Ղուկասյանը իր պայքարում անձնական կորցնելիք ունի և կորցնում է: Շարունակելով վատնել նաև ամենամեծ կորցնելիքը` առողջությունը:
Հասարակության արձագանքն ադեկվատ չէ հասարակության առողջացմանն ուղղված Անդրիաս Ղուկասյանի ներդրմանը: Անդրեասի ողջ պահվածքը ոչ մի կերպ չի տեղավորվում «իշխանության հետ համաձայնության» և «սեփական շահի» մասին երբեմն շաղակրատանքի հասնող, բայց արդեն «ցանկալի» դարձող կաղապարում: Դա հեշտ ճանապարհ է, և այդ արտահայտությունների ետևում հաճախ թաքցվում է սեփական անկարողությունը կամ անզորությունը: Հիմա մարդը ձեռնոց է նետել երկուսին էլ և կարծես թե այդ ձեռնոցը վերցնող չկա:
«Լրագրողական» և «վերլուծական» հանրությունը ավելի հաճախ կատակներով փորձում է շրջանցել մարտահրավերը, երբեմն` ամաչելով ինքն իրենից: Կարծեք թե ասելիք չունի: Անդրիաս Ղուկասյանին ոչ մի կերպ չես կարող մեղադրել հիստերիկության, անհավասարակշռության, հայաստանյան հանրության հոգեբանությանն անտեղյակության և, առավել ևս, իրավունքի անիրազեկուցյան մեջ: Մարդը, լիովին հասկանալով գործող համակարգում իրավունքի կիրառման անհնարինությունը, գնացել է սոցիալական ներգործության, ազդեցության ճանապարհով: Սա պետք է որ տեղավորվեր մեր հասարակության զգայական մոտեցումների փորձի մեջ:
Սակայն նույնիսկ քաղաքական ռոմանտիկների արձագանքները չեն երևում: Կամ մենք չափազանց պրագմատիկ ենք դարձել, այնքան պրագմատիկ, որ այսօրվա չոր հացը գերադասում ենք վաղվա ապուրին, կամ մենք առհասարակ դադարել ենք ելքեր փնտրել: Անդրիաս Ղուկասյանի այս «գանդիական» քայլը լայն հասարակական արձագանքի դեպքում կարող է շարժման, բայց մաքուր, չարատավորված շարժման սկիզբ դառնալ, այն շարժման, որ գնում է ինքնամաքրման ճանապարհով: Այդ կարգի ինքնամաքրումն իսկապես կարող է մեր գաղութացված և ստրկացված երկրի ու հասարակության թոքերը բացել:
Զարմանում եմ նախագահության համար պայքարող ընդդամադիր թեկնածուների «կուրության» վրա: Անդրիաս Ղուկասյանը մրցակից չէ, նա ինքնուրույն միավոր է, և նրան լայն զորակցությունը միայն կմեծացնի ընդդիմադիրների շանսերը` իրավունքի պաշտպանության խնդրում նրանց հետևորդների շրջանակում ավելացնելով ինքնազոհաբերման գաղափարը: Իրականում դիլեմա չկա, կա կարևոր և անհրաժեշտ գաղափարների շուրջ ուժերի համախմբան հնարավորություն:
Կրկնում եմ, գաղափարների, ոչ թե անձերի: Միթե՞ սա տեսանելի չէ»:
Լուսանկարը՝ PanARMENIAN Photo-ի
