Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանում Ռաֆիկ Մելքոնյանի նախագահությամբ ավարտվել է Հուսիկ Ներսեսյանի գործի դատական քննությունը:
50-ամյա Հուսիկը Տավուշի մարզի Կողբ գյուղի բնակիչ է: Նրա տանը կից հանգուցյալ հորեղբորորդու տունն է:
Հուսիկն իր նախաքննական ցուցմունքներում հայտնել է, թե իր ու հանգուցյալ հորեղբոր տների ընդհանուր բակում երբեմն զբաղվում է ավտովերանորոգման աշխատանքներով:
2007 թվականին իր հորեղբոր որդի Ժորան ամուսնացել է համագյուղացի Նելլիի հետ: Բայց այդ նույն թվականի վերջին հորեղբոր որդին հիվանդացել ու մահացել է:
2014 թվականի սեպտեմբերի 26-ին, ժամը 18-ի սահմաններում ինքը գտնվել է գյուղամիջում: Իր մոտով անցել է արդեն ուրիշի հետ ամուսնացած Նելլին՝ ամուսնու և անչափահաս երեխայի հետ:
Ինքը Նելլիի ամուսնուն չի ճանաչել: Վերջինս քայլել է Նելլիից ու երեխայից մի քիչ առաջ:
Ինքը ցանկացել է Նելլիի հետ զրուցել հորեղբոր հանգուցյալ որդու տան սեփականության հարցի շուրջ: Թիկունքի կողմից մոտեցել է Նելլիին, ուսից բռնել է, ասել է՝ սպասի: Նելլին անակնկալի է եկել ու ճչացել է:
Իրեն է մոտեցել Նելլիի ամուսին Արտավազդը, բարևել ու հարցրել է իր անունը: Ինքն էլ նրան պատասխանել է, թե նրա նմաններին ինքն անհետ կորցնում է:
Արտավազդը պահանջել է, որ ինքը հորեղբոր բակից հանի նորոգվող մեքենաները, իսկ ինքն ասել է՝ դու ո՞վ ես, քո ի՞նչ գործն է:
Սկսել են վիճել, իրար քաշքշել:
Միջամտել է Նելլին, փորձել է հանդարտեցնել: Ինքը փորձել է ձեռքերով ու ոտքերով հարվածել Արտավազդին, բայց համագյուղացիները վրա են հասել ու իրենց բաժանել են: Իր հարվածները ոչ մեկին չեն դիպել:
Արտավազդը մի անգամ իրեն ապտակել է, ինքը վայր է ընկել ու արմունկի շրջանում վնասվածք է ստացել:
Հուսիկը դատարանում իրեն մեղավոր չի ճանաչել:
Տուժող Նելլին հայտնել է, թե ընտանիքի հետ ապրում է պապի տանը:
2007 թվականի հունվարին ամուսնացել է Կողբ գյուղի բնակիչ Ժորայի հետ, գրանցվել են զագսով: Համատեղ ապրել են Ժորայի հայրական տանը:
Իրենց ամուսնությանը դեմ են եղել Ժորայի քույրերն ու հորեղբոր որդի Հուսիկը: Վերջինս ապրել է իրենց հարևանությամբ:
2007 թվականի հոկտեմբերին ամուսինը մահացել է: Ինքը դրանից հետո ապրել է իր հայրական տանը:
Ժորայի հայրական տան սեփականության վկայականը, ճիշտ է, իր անունով չէ, բայց տան սեփականատերն ինքն է: Դա դուր չի գալիս Հուսիկին:
2011 թվականին ինքն ամուսնացել է Արտավազդի հետ, ունեն մեկ անչափահաս երեխա:
Դեպքի օրը ինքն ամուսնու ու երեխայի հետ Կողբ գյուղի գյուղամիջում է եղել: Հանկարծ Հուսիկը թիկունքից մոտեցել է, բռնել է իր աջ ուսից ու հետ է քաշել:
Ինքն անակնկալի է եկել, ճչացել ու օգնություն է կանչել:
Ամուսինը մոտեցել ու հարցրել է, թե ինչ է եղել: Ինքն ասել է, թե Հուսիկը քաշել է իր ուսից:
Արտավազդը մոտեցել է Հուսիկին, նրանք իրար ձեռքով բարևել են: Արտավազդը ցանկացել է ծանոթանալ Հուսիկի հետ, հարցրել է, թե նա ով է:
Հուսիկը պատասխանել է, թե «Մուրճոն» է, և ավելացրել է, թե ինքը Արտավազդի նմաններին անհետ կորցնում է: Նա քաշել է Արտավազդի ձեռքից՝ ասելով՝ արի գնանք հարցերը գողական ճանապարհով լուծենք:
Արտավազդը հարցրել է, թե ի՞նչ հարց պիտի լուծեն: Վիճաբանություն է սկսվել:
Ինքը մոտեցել ու փորձել է բաժանել նրանց:
Հուսիկը ձեռքերով ու ոտքերով հարվածել է իրեն ու իր մոտ գտնվող երեխային: Նա ոտքով հարվածել է իր կրծքավանդակի աջ կեսին, ինչի հետևանքով ինքը մարմնական վնասվածքներ է ստացել:
Այդ ընթացքում Արտավազդը մեկ անգամ ապտակել է Հուսիկին, նա վայր է ընկել:
Համագյուղացիները միջամտել են՝ իր կանչերը լսելով, հանդարտեցրել են իրավիճակը: Ինքն իր ընտանիքի հետ հեռացել է:
Դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացությամբ՝ տուժող Նելլիին պատճառվել է կրծքավանդակի աջ կեսի փակ, բութ տրավմա, հինգերորդ կողի կոտրվածք, սրունքի արյունազեղում: Դա առաջացրել է նրա առողջության միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը Հուսիկ Ներսեսյանին մեղավոր է ճանաչել տուժողի առողջությանը միջին ծանրության վնաս հասցնելու համար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113 հոդվածի 1-ին մասով:
Հուսիկ Ներսեսյանը դատապարտվել է 2 ամիս կալանքի: Նրա նկատմամբ պայմանական դատապարտություն է կիրառվել, ու սահմանվել է 1 տարի փորձաշրջան:
