«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է Թատրոնի միջազգային ինստիտուտի նախագահ Ռամենդու Մաջումդարը:
–Պարոն Մաջումդար, քաղաքական անտագոնիզմը, որ այսօր առկա է Արևմուտքի և Ռուսաստանի միջև, և որն անմիջականորեն ազդում է նաև Հայաստանի վրա, կարո՞ղ է արդյոք ազդել մշակույթի վրա, և ի՞նչ պետք է անել, որ այն ազդեցություն չունենա:
– Ես տեղյակ չեմ Հայաստանի քաղաքական իրավիճակին: Սակայն կարող եմ ասել, որ եթե լինի նման իրավիճակ, այն անպայման կարտացոլվի թատրոնում, քանի որ թատրոնի հիմնական դերը հասարակության մեջ առկա խնդիրների բարձրաձայնումն է:
–Արդյոք այսօր թատրոնը կարողանո՞ւմէ Ձեր իսկ խոսքերով՝ խաղաղություն տարածել, թե՞ նահանջ է նկատվում:
-Հենց մարդկանց փոխըմբռնումը կարող է այդ բոլոր խնդիրների համար լուծում հանդիսանալ, և մենք հատուկ քննարկումներ ունենք, որտեղ հակառակորդ ազգերի ներկայացուցիչները միասին նստելու են սեղանի շուրջ՝ քննարկումների, և փորձելու ենք լուծումներ գտնել:Համբերությամբ սպասում եմ հայերի հետ ծանոթությանը: Բացի այդ, ես Բանգլադեշից եմ, որտեղ դեռ 18-րդ դարի սկզբին շատ հայ վաճառականներ էին ապրում: Ցավով եմ նշում, որ այսօր Բանգլադեշում հայերից մնացել են միայն մեկ եկեղեցի, առաջին մասնավոր դպրոցը և ընդամենը մեկ հայ:
–Այսօր թատրոնը որքանո՞վ է արտացոլում մեր իրականությունը և ընդհանրապես՝ արդյոք պե՞տք է արտացոլի, քաղաքական անցուդարձերի մաս կազմի:
-Իհարկե, թատրոնը պետք է արտացոլի իրականությունը, քաղաքական իրավիճակը, հակառակ դեպքում դա հասարակության հետ ոչ մի աղերս չիունենա: Այո, թատրոնը պետք է արտացոլի իրականությունը:
–Աշխարհում թատրոնների օպտիմալացում է գնում: Այս խնդրին ինչպե՞ս եք Դուք վերաբերվում:
–Մենք հարգում ենք բազմազանությունը: Մշակույթի մեջ չկա թույլ կամ ուժեղ կողմ, մշակույթի մեջ կա հարուստ մշակույթ և ոչ այնքան, այսինքն՝ եթե դու ունես հարուստ մշակույթ, դա դեռ չի նշանակում, որ դու ուրիշներից սովորելու ոչինչ չունես: Եվ թատրոնի միջազգային ինստիտուտը կամուրջ է տարբեր մշակույթների միջև:
–Այս անգամ Հայաստանը ընտրեցիք՝ այն հիմնավորմամբ, որ Հայաստանում խոսքի ազատություն ավելի շատ կա, քան Ադրբեջանում: Խոսքի ազատությունը որքանո՞վ է կարողանում ազդեցություն ունենալ իրադարձությունների վրա:
– Մենք սպասում ենք այստեղ խոսքի ազատությանը:
