Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում Մխիթար Պապոյանի նախագահությամբ շարունակվեց Արմեն Սահակյանի գործի դատավարությունը:
Արմեն Սահակյանը Հայաստան է բերվել Ռուսաստանից: Այնտեղ նա ազատ կյանք չէր վայելում: Կալանավայրում էր: Դատապարտվել էր սպանություն կատարելու համար:
Հայաստանում ևս շատ ավելի վաղ հանցանք էր գործել ու փախուստի դիմել:
1999 թվականի մարտի 10-ին Երևանի Խորենացու փողոցում Արմեն Սահակյանը դանակի մի քանի հարվածներով փորձել էր վերջ տալ իր ծանոթ Ս. Պետրոսյանի կյանքին:
Երբ հայտնաբերվել էր Սահակյանի գտնվելու վայրը, վերսկսվել էր սպանության փորձի փաստով հարուցված քրեական գործի նախաքննությունը:
Հայ իրավապահները դիմել էին ռուս գործընկերներին՝ դատապարտյալ Արմեն Սահակյանին քրեական գործի քննության ընթացքում Հայաստան տեղափոխելու համաձայնություն ստանալու համար:
Համաձայնությունը տրվել էր, Արմեն Սահակյանը որոշակի ժամանակով տեղափոխվել էր Հայաստան: Հետագայում մի քանի անգամ միջպետական պայմանավորվածություններով երկարացվել էր Սահակյանի՝ Հայաստանում մնալու ժամանակը:
Գործի դատական քննությունը ներկայումս ավարտական փուլում է:
Պաշտոնական հարցում էր կատարվել ՌԴ՝ Հայաստանում Սահակյանի կատարած հանցանքի համար սահմանվելիք պատժաչափին ռուսաստանյան պատժաչափը համակցելու վերաբերյալ նրանց դիրքորոշումը ճշտելու նպատակով:
Այս նիստի սկզբում մեղադրող Հակոբյանը հրապարակեց Ռուսաստանից ստացված պատասխանը, համաձայն որի՝ պատժաչափերի համակցում չի կատարվելու: Հայաստանում Արմեն Սահակյանի վերաբերյալ դատավճիռ կկայացվի: Եթե նա դատապարտվի, ապա կուղարկվի ՌԴ՝ այնտեղ սահմանված պատիժը կրելու, իսկ դրանից հետո կրկին կբերվի Հայաստան և այստեղ արդեն կկրի Խորենացու փողոցում կատարած հանցանքի համար նշանակված «հայաստանյան» պատիժը:
Ահա թե ինչքան «որոնված» մարդ է Արմեն Սահակյանը՝ պատժաչափ կրելու առումով: Կալանավայրից կալանավայր է գլորում իր կյանքը, ազատություն դուրս գալու ժամանակ էլ չունի:
Մեղադրողն այսօր մեղադրական ճառ ասաց: Նա առաջադրված մեղադրանքը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, ապացուցված գնահատեց և միջնորդեց Արմեն Սահակյանին դատապարտել 9 տարի ազատազրկման:
Պաշտպանական ճառ ասաց ինքը՝ ամբաստանյալը: Իր ինքնաբնութագրական և ինքնապաշտպանական խոսքում նա ասաց. «Ես Սամվելին սպանելու ցանկություն չեմ ունեցել: Մոտիկացել եմ, որ տղավարի, դուշեվնի խոսամ հետը, իմ տոչկա զրենին բացատրեմ: Ասել եմ՝ ամոթ չե՞ս անում, որ քեզ անշնորհք ես պահում: Ես քեզ համար վատը չեմ էղել, ձեր տանը ցեմենտբիտոն եմ արել, ձեր սեղանին իրար հետ մի կտոր հաց ենք կերել: Ուզում էի ատ դուշի, լիցոմ լիցոյի՝ իրար հետ խոսանք, ադին նա ադին, խոսքի օրինակ՝ ինչի իրան ճիշտ չի պահել: Եթե ուզենայի սպանել, կսպանեի, ես մի քանի սրոկ նստած տղա էի, բայց իմ տոչկա զրենին ուրիշ էր, պիտի հասկացնեի, որ նա սխալ ա էղել: Ինքը ինձ խփեց, ես՝ իրան, ընկա, հետո, դե, էդպես ստացվավ: Աստված իրա հետ: Մենք էն տղեն չենք, որ էդպես բան անեինք…»:
Ըստ մեղադրանքի՝ դեպքի օրը Արմեն Սահակյանը Խորենացու փողոցում մոտեցել էր աշխատանքից մի քանի հոգու հետ տուն վերադարձող տուժողին, առաջարկել էր մի կողմ գնալ ու խոսել նախորդ օրվա վիճաբանության վերաբերյալ:
Առանձնացել էին: Սահակյանը առանց երկար խոսելու հանել էր դանակն ու հարվածներ հասցրել խոսակցին: Դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացությամբ՝ տուժողի կրծքավանդակի շրջանում պատճառվել էին երկու թափանցող, երկու չթափանցող, որովայնի շրջանում՝ երկու չթափանցող վնասվածքներ:
Ծանր վիրավորված տուժողին անօգնական թողնելով՝ Սահակյանը դեպքի վայրից անմիջապես դիմել էր փախուստի:
Այս դատական նիստում Արմեն Սահակյանը վերջին խոսք չասաց: Իր վերջին խոսքը նա կասի արդեն 2013 թվականի հունվարին: Դատարանի ծանրաբեռնվածությունը թույլ չտվեց այս գործով դատական նիստն ավելի վաղ նշանակել:
