Մայր Թերեզան (ամբողջական անվանումը՝ Մայր Թերեզա Կալկաթացի, իսկական անունը՝ Ագնես Գոնջա) ծնվել է 1910-ի օգոստոսի 26-ին՝ Մակեդոնիայի Սկոպյե քաղաքում:
18 տարեկանում նա մեկնել է Իռլանդիա՝ միանալու «Իռլանդացի Լորետո քույրեր» միանձնուհիների խմբին: 1931-ին ստացել է Թերեզա անվանումը՝ ի պատիվ 1927-ին սրբերի շարքին դասված միանձնուհի Թերեզայի, ով հայտնի էր իր բարությամբ և բարեգթությամբ:
1948-ին Մայր Թերեզան Հնդկաստանում հիմնադրում է Բարեգթության օրդենը՝ աղքատ և հիվանդ երեխաների համար ստեղծելով դպրոցներ, մանկատներ, հիվանդանոցներ՝ անկախ նրանց ազգությունից և դավանանքից:
1965-ից Օրդենի գործունեությունը դուրս է եկել Հնդկաստանի սահմաններից. նրա առաքելությունն էր գործել աղետի շրջաններում և տնտեսապես ոչ բարեկեցիկ տարածաշրջաններում:
1973-ին Մայր Թերեզան դառնում է Թեմփլթոնյան մրցանակի առաջին դափնեկիրը՝ կրոնում առաջընթացի համար: 1979-ին նա արժանացել է Նոբելյան մրցանակի՝ «Տառապող մարդուն օգնելու գործունեության համար», 1997-ին՝ ԱՄՆ բարձրագույն մրցանակի՝ Կոնգրեսի ոսկե շքանշանի:
Մայր Թերեզան մահացել է Կալկաթայում՝ 1997-ի սեպտեմբերի 5-ին: 2003-ի հոկտեմբերին կաթոլիկ եկեղեցին նրան դասել է երանելիների շարքին:
