Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում Լևոն Ավետիսյանի նախագահությամբ շարունակվեց Գրիգոր Քոչարյանի գործի դատավարությունը:
Ըստ մեղադրանքի՝ 28-ամյա Գրիգոր Քոչարյանը ծանոթացել էր Ա.-ի հետ, ներկայացել որպես գործարար Կարեն Կարապետյան, շահել աղջկա վստահությունն ու մտերմացել հետը: Երբ հասկացել էր, որ «պահը հասունացել է», պատմություններ էր պատմել իր բիզնեսն ընդլայնելու մասին և խաբեությամբ, «բիզնեսին ծառայեցնելու», ապա աղջկան վերադարձնելու խոստումով վերցրել էր նրա 1 միլիոն 540 հազար դրամի ոսկե զարդերն ու գումարը:
Ավելի ուշ Քոչարյանն արդեն այլ միջոց էր գտել աղջկանից գումար ու ոսկեղեն կորզելու համար. ըստ մեղադրանքի՝ սպառնացել էր, թե կհրապարակի նրան անվանարկող տեղեկություններ, և հափշտակել էր 1 միլիոն 304 հազար 500 դրամի ոսկե զարդեր ու գումար՝ Ա.-ին պատճառելով խոշոր չափի գույքային վնաս:
«Կարեն Կարապետյան» կեղծանունով Գրիգոր Քոչարյանն այդպես էլ չէր հասցրել «զարգացնել» իր բիզնեսը: Նրա կատարածը բացահայտվել էր:
Նախաքննական մարմինը խարդախություն և շորթում կատարելու համար Քոչարյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 182 հոդվածի 2-րդ մասի 3.1 կետով:
Գործում, ըստ երևույթին, կան անձնական բնույթի հանգամանքներ, որոնք կողմերը չեն ցանկացել ի ցույց հանել, ինչի պատճառով դատաքննությունն ընթացել է դռնփակ կարգով:
Դատարանն արդեն ունկնդրել էր մեղադրանքը պաշտպանող դատախազի ճառը: Դատական այս նիստին հնչել են պաշտպանական ճառերը:
Մինչև նախագահողի կողմից նիստի սկիզբն ազդարարելը դահլիճը դռնբաց էր, մարդիկ սպասում էին, իսկ տուժողի տեղում նստած էր խոշոր չափի գույքային և քրեական օրենսգրքով չորոշվող չափի բարոյական վնաս կրած Ա.-ն: Դահլիճ բերվեց արգելանքի տակ գտնվող ամբաստանյալ Գրիգոր Քոչարյանը՝ Վայոց Ձորի մարզի Մալիշկա գյուղի բնակիչ: Նա ներս մտավ ինքնագոհ տեսքով, ժպտաց իր պաշտպանին, տուժած աղջկա կողմը չնայեց անգամ: Անհարմարությունից չէր, անհարմարության զգացում չերևաց երիտասարդի դեմքին: Չնայեց աղջկա կողմը, ուղղակի չնայեց: Աղջիկը տուժող էր, հակառակորդ էր, պահանջատեր, իսկ երբեմնի խոստումնառատ երիտասարդը՝ հատուկ ուղեկցությամբ դատարան բերված, անազատ ամբաստանյալ:
Ինչո՞ւ են շատացել աղջիկներին ու կանանց խաբելու հաշվին զվարթ ապրող երիտասարդները: Ինչո՞ւ են աղջիկներն այսքան պատրաստակամորեն խաբվում, գլխակորույս նետվում իրենց տաք գիրկ թվացող ճահիճը: Իսկ հետո դատարաններում նստում են տուժողի տեղում ու ատելությամբ կամ սրտի ցավով հետևում ամբաստանյալի տեղը զբաղեցրած, մի ժամանակ իրենց սիրելին համարված մարդուն: Նյութական պահանջներ են ներկայացնում, բարոյական կորուստներից խոսում, լուտանքներ տեղում… ուշացումով:
Վարակի նման տարածվող հանցատեսակ է դառնում սա, ու դյուրահավատ աղջիկներին կանխարգելիչ մտավոր «պատվաստում» է հարկավոր, երևի, նմանատիպ դեպքերի մասին բարձրաձայն հիշատակում, ճիշտ իրազեկում:
Այս գործով կայացված դատական ակտը առաջիկայում նույնպես կներկայացվի, որպեսզի իրազեկումը լինի լիարժեք:
