Ապրիլի 3-ին Տիգրան Սարգսյանի ու նրա կառավարության հրաժարականից հետո նախկին վարչապետի նախարար-կադրերից յուրաքանչյուրն ինչ-որ պաշտոնի նշանակվեց: Իհարկե, նրանք նշանակվեցին ավելի ցածր պաշտոնների: Նրանց թվում էր նաև կառավարության աշխատակազմի նախկին ղեկավար-նախարար Վաչե Գաբրիելյանը:
Վերջինս Տ. Սարգսյանի այն կադրերից էր, ով մնաց կառավարությունում և նշանակվեց նոր վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանի գլխավոր խորհրդականը: Իսկ մինչ այդ կարծիք կար, թե նա առաջինը կլքի կառավարությունը և որևէ կերպ չի աշխատի Հ. Աբրահամյանի հետ, քանի որ վերջինս Ազգային ժողովի նախագահ եղած տարիներին թե խորհրդարանում, թե խորհրդարանից դուրս ամեն կերպ խոչընդոտել է նախկին վարչապետի ու նրա թիմի աշխատանքին: Ավելին՝ Վ. Գաբրիելյանն ունի գրագետ և քաղաքակիրթ մարդու համբավ, ինչն անհամատեղելի է գործող վարչապետի կերպարին: Ուստի որևէ մեկը չէր կասկածում, որ Վ. Գաբրիելյանն ինքը առաջինը կհեռանա Տ. Սարգսյանի հետ:
Սակայն տեղի ունեցավ ճիշտ հակառակը՝ հենց նա մնաց կառավարությունում՝ Հ. Աբրահամյանի հետ: Կառավարության հրաժարականից հետո տեղեկություններ էին շրջանառվում, թե Սերժ Սարգսյանը չի թողել, որ Վ. Գաբրիելյանը հեռանա: Դա ուներ իր կոնկրետ նպատակը կամ բացատրությունը. նրա՝ Հ. Աբրահամյանի խորհրդական նշանակվելը բացատրվում էր այն հանգամանքով, որ իր գիտելիքներով ու փորձով պետք է օգնի նորանշանակ վարչապետի թիմին, քանի որ նրա շրջապատում բարձրակարգ տնտեսագետներ չկան: Նա պետք է գրեր Հ. Աբրահամյանի գլխավորած կառավարության ծրագիրը և տնտեսական խորհուրդներ տար: Բացի այդ՝ Վ. Գաբրիելյանին պետք է վերապահվեր միջազգային ֆինանսատնտեսական կառույցների հետ աշխատանքի համակարգումը, քանի որ նա այդ ոլորտում ուներ փորձ, իսկ Հ. Աբրահամյանն իր շրջապատում նման մարդ չուներ: Բացի այդ, միջազգային այդ կառույցները Հ. Աբրահամյանին չէին ընդունում, և նրանց հետ աշխատելու համար անհրաժեշտ էր հենց նրանց կողմից ընդունելի մեկը:
Նախատեսվում էր նաև, որ Վ. Գաբրիելյանի համար կստեղծեն անպորտֆել նախարարի պաշտոն, և նա այդ պաշտոնում կհամակարգի Հայաստանի՝ միջազգային կառույցների ու տարբեր երկրների հետ տնտեսական հարաբերությունները: Հայտնի էր նաև այդ պաշտոնի անվանումը՝ զարգացման նախարար: Վ. Գաբրիելյանն ինքը ևս դա չէր բացառել:
Հ. Աբրահամյանի նշանակումից անցել է ավելի քան երեք ամիս, սակայն խոստացած պաշտոնը դեռ չի ստեղծվել, և Վ. Գաբրիելյանը շարունակում է մնալ ընդամենը վարչապետի խորհրդական: Հիշեցնենք, որ երբ նա ազատվեց ֆինանսների նախարարի պաշտոնից ու դարձավ կառավարության աշխատակազմի ղեկավար, հատուկ նրա համար այդ պաշտոնին տվեցին նախարարի կարգավիճակ, և նա դարձավ կառավարության աշխատակազմի ղեկավար-նախարար, որն այժմ զբաղեցնում է Դավիթ Հարությունյանը:
«Առաջին լրատվական»-ի տեղեկություններով՝ այդ պաշտոնի ստեղծմանը խոչընդոտում է հենց Դ. Հարությունյանը: Հ. Աբրահամյանը նրան այդ պաշտոնին նշանակեց այն պատճառով, որ իրեն օգնի իրավական հարցերում: Սակայն Դ. Հարությունյանը կառավարության աշխատակազմի ղեկավար-նախարարի պաշտոնում իրեն ավելի մեծ լիազորություններ է վերապահել: Ի տարբերություն Վ. Գաբրիելյանի, բնավորությամբ իշխող լինելով՝ նա է սկսել նախարարներին կարգադրություններ անել: Նախարարներն արդեն դժգոհում են, որ նա իրենց հետ հարաբերվում է այնպես, կարծես թե վարչապետը հենց ինքն է: Ասում են, որ նման պարագայում Դ. Հարությունյանը չի ցանկացել, որ կառավարությունում իրենից բացի՝ ևս մեկ անպորտֆել նախարար լինի: Ուստի հենց նա էլ խոչընդոտում է Վ. Գաբրիելյանի համար զարգացման նախարարի պաշտոնի ստեղծմանը: Վերջինս էլ հավանաբար չի կարողանում պնդել, որ Հ. Աբրահամյանն իր խոստումը կատարի: Իսկ քանի որ Հ. Աբրահամյանի պատկերացմամբ՝ քաղաքական գործիչ դառնալու համար մեծ խելք պետք չէ, նա իր այդ հնարավորություններով կրում է Դ. Հարությունյանի ազդեցությունը:
Նման պայմաններում Վ. Գաբրիելյանին այլ բան չի մնում, քան ճիշտ հակառակ մեկնաբանություններ տալ կառավարության ու վարչապետի այն որոշումներին, որոնք հակասում են Տ. Սարգսյանի որոշումներին, օրինակ՝ Արարատյան դաշտավայրում արտեզյան հորերի գործարկմանը վերաբերող Հ. Աբրահամյանի ցանկությանը: Նույն Վ. Գաբրիելյանի հիմնավորմամբ՝ Տ. Սարգսյանի կառավարությունը դրանք փակելու որոշում էր կայացրել:
