Ազգային ժողովում այսօր մեկնարկեց «Սեռով պայմանավորված հղիության արհեստական ընդհատումների տարածվածությունն ու պատճառները Հայաստանում» թեմայով աշխատաժողովը:
ԱԺ առողջապահության, մայրության և մանկության հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահ Արա Բաբլոյանը տեղեկացրեց, որ առողջապահության նախարարությունը մի նախագիծ է ուղարկել իրենց, որ դեռ չի դրվել շրջանառության մեջ, քանի որ առայժմ մտադրություն ունեին միայն պատգամավորներով քննարկել խնդիրները, հետո ուղարկել կառավարություն: Առողջապահության նախարարությունը քննարկում է մի նախագիծ, որով գուցե մինչև պտղի՝ երեսուն շաբաթական դառնալն արգելվի ծնողներին ապագա երեխայի սեռը հայտնելը:
«Մենք այդ քայլին չէինք գնում՝ վախենալով, որ դա կբերի ավելորդ չարաշահումների, կավելացնի կոռուպցիան, կհանգեցնի գործընթացի թանկացման, այսինքն՝ դա կիրականացվի ընդհատակում, այդ իսկ պատճառով խնդրեցինք, որ ՄԱԿ-ի մեր համապատասխան կառույցը կարողանա մեզ որոշակի տեղեկատվություն տալ, որպեսզի կարողանանք հասկանալ՝ ինչպիսին է իրավիճակը աշխարհում, ինչպես են տարբեր երկրներում հարցը լուծել»,- ասաց նա:
ՄԱԿ-ի բնակչության հիմնադրամի հայաստանյան գրասենյակի գլխավոր տնօրեն Գարիկ Հայրապետյանը նշեց, որ իսկապես վիճակը մտահոգիչ է, և ոչ թե այն պատճառով, որ անտրամաբանական է մարդկանց փորձը՝ տարօրինակ ձևով հասնելու իրենց նպատակին՝ ունենալու տղա, այլ որովհետև այն կարող է մեզ համար վատ հետևանքներ ունենալ:
Հայրապետյանը ներկայացրեց իրավիճակն ընդհանրապես աշխարհում. բնությունը դրել է համաչափություն՝ 102-106 տղա՝ 100 աղջկա հաշվին, քանի որ տղաների շրջանում մահացությունը մեծ է, մեծ տարիքում համաչափությունը վերականգնվում է: Սեռով պայմանավորված աբորտների հիմնական պատճառները, ըստ Հայրապետյանի, երեքն են՝ ծնելիության անկում, տղաների նախապատվություն, տեխնոլոգիաների հասանելիություն:
«Հարավային Կովկասում մոտավորապես նույն տաշտակի մեջ են, Արևելյան Եվրոպայի երկրներում շատ ավելի ցածր է այդ ցուցանիշը: Պահանջվեց մի քանի տարի, որ ինքներս գանք այն գաղափարին, որ շատ ավելի կարևոր բան կա, քան մեր սովորույթն է: Այս կերպ մենք վերացնում ենք մայրական բազան»,- ասաց նա:
Վերջինս կեսկատակ-կեսլուրջ նկատեց՝ Հայաստանում գոնե մեկ արու զավակ ունենալու ցանկությունն ավելի մեծ է, քան Հնդկաստանում՝ օժիտի պատճառով աղջիկ չունենալու: Հայրապետյանը հիշեց հայկական ռադիոյի հայտնի անեկդոտը, երբ հարցին՝ կարելի՞ է արդյոք կառավարել ծնելիությունը, պատասխան է հնչում՝ ոչ, որովհետև արտադրական գործիքները մասնավորի ձեռքում են: ՄԱԿ-ի ներկայացուցիչը նկատեց՝ եթե անգամ աբորտն արգելենք, այլ ճանապարհ կգտնեն, ուստի պետք է աշխատել մտածելակերպի վրա, որ տղամարդը տղա ունենալիս չգնա վազելով գրանցի, իսկ աղջիկ ունենալու դեպքում գրանցումը մնա կնոջ ուսերին:
ԱԺ պատգամավոր, ՀՀԿ-ական Մարգարիտ Եսայանը, դիմելով զեկուցողին, նկատեց՝ անպայման տղա ունենալու մտայնություն ունեն այն ազգերը, ովքեր Ցեղասպանություն են ապրել, նրանց մեջ ինքնապահպանման ինչ-որ բնազդ կա:
Հայրապետյանը տեղեկացրեց, որ վերջին քսան տարում 39.000-ից ավելի ծնված տղա կա, նրանք սկսում են մտնել վերարտադրողական տարիք, և երբ սկսեն զույգ փնտրել, կզգանք այդ խնդիրը: Եսայանը կատակով նկատեց. «Դրսից կբերեն», ինչին զեկուցողն արձագանքեց. «Իսկ միգուցե գնա՞ն. մենք այդ ճանապարհն ենք ընտրում: Այսինքն՝ 40.000 դուրս գնացող կունենանք: Այս հարցի նկատմամբ վերաբերմունքը հուզական է. տղաները պիտի շատ լինեն, գիտական չի, ուղղակի մտածում են՝ ամոթ է աղջիկ ունենալը, քանի որ աղջկան տանելու են, իրենցով անեն»: Հայրապետյանը տեղեկացրեց, որ Հայաստանում տարեկան 8.5-9000 աբորտ է կատարվում, դրա մոտ քսան տոկոսը՝ 1500-ը, աղջիկների:
Բաբլոյանը նշեց, որ այստեղ առավելապես խտրական վերաբերմունքի խնդիրն է: «Ուրեմն տղան մեզ մոտ կյանքի իրավունք ունի, իսկ կինը՝ կուզենք՝ կունենա, կուզենք՝ չի ունենա. էս խնդիրն է»,- ասաց նա:
