Հայ ազգային կոնգրեսը օրերս թարմացրել էր Մարտի 1-ի թեման և օրինագիծ էր ներկայացրել ԱԺ հանձնաժողով ձևավորելու մասին: Սակայն ներկայումս, երբ ՀԱԿ-ԲՀԿ ջերմության բռնկում է արձանագրվում, ՀԱԿ-ը կարծես թե վերստին խնամքով լռեցնում է Մարտի 1-ի թեման: Եվ այս ամենից այնպիսի տպավորություն է ստացվում, որ ՀԱԿ-ի համար այս թեման դարձել է ԲՀԿ հետ փոխհարաբերություններում գործիքներից մեկը, որով ՀԱԿ-ը փորձում է մի փոքր ծանրացնել այս հարաբերություններում իր շատ թեթև դիրքերը: Սակայն, ամենայն հավանականությամբ, նախագահական ընտրություններին մոտ Մարտի 1-ի թեման կդառնա ներքաղաքական օրակարգի թեմաներից մեկը, և` անկախ ՀԱԿ-ի ու ԲՀԿ-ի, այսպես ասած, առաջնորդների կամքից:
Բանն այն է, որ այս թեման կարող է զգալիորեն ձեռնտու լինել Սերժ Սարգսյանին, եթե ՀԱԿ-ԲՀԿ համագործակցությունը նրա համար ստանա որոշակի ահագնացող բնույթ և սկսի որոշակիորեն անկառավարելի հեռանկարներ կամ միտումներ ցուցաբերել: Նման հեռանկարներն այսօր շատ տեսական բնույթի են և պրակտիկորեն չկան նախադրյալներ, որ ՀԱԿ-ԲՀԿ համագործակցությունը կարող է Սերժ Սարգսյանի համար դառնալ անկառավարելի, սակայն չի բացառվում հետևյալը. Սերժ Սարգսյանը պարզապես իր ապահովության համար կարող է թեման գցել շրջանառության մեջ, բոլոր դեպքերում սիրահարների վրա ազդեցության լրացուցիչ լծակներ ունենալու և առավել ապահովագրված և հանգիստ լինելու համար:
Սա, իհարկե, բխում է հասարակության շահերից, քանի որ Մարտի 1-ի թեման հասարակության համար նախագահական ընտրություններում պետք է լինի ակտուալ և բոլոր պատասխանատուների առաջ պետք է բարձրացվեն համապատասխան, հասանելիք հարցերը: Խնդիրն այն է, որ հասարակության համար սա առնվազն երաշխիք է այն բանի, որ Մարտի 1-ի համանման զարգացումներ 2013 թվականին չեն լինի, և խաղաղ քաղաքացիները չեն դառնա ոչ իշխանական բռնության և դաժանության, ոչ էլ քաղաքական բացթողումների, անվճռականության կամ սխալների և վրիպումների զոհեր:
Հենց միայն նման հեռանկարներից ապահովագրվելու համար Մարտի 1-ի թեման պետք է լինի օրակարգում, քանի դեռ դրա համար պատասխանատու բոլոր ուժերը հանրությանը հստակ և սպառիչ պատասխաններ չեն տվել իրենց պատասխանատվության տիրույթներում թույլ տված խորհրդավոր մանևրների համար:
