Խորհրդարանում Նիկոլ Փաշինյանի այսօրվա նախընտրական ելույթը բազմաշերտ էր, որտեղ արտահայտված էին թե հեղափոխական տրամադրություններն ու իրավիճակային քաղաքական գնահատականները և թե` ծրագրային բաղադրիչը:
Ելույթն` ամբողջության մեջ, դեռ առիթ կունենանք վերլուծելու, սակայն այս պահին ավելի շատ կարևոր են իրավիճակային գնահատականները, քանի որ խորհրդարանական մեծամասնության դիրքորոշման անորոշության համատեքստում այսօրվա ինտրիգը դեռ պահպանվում է:
Փաշինյանը մտահոգություն հայտնեց, թե ՀՀԿ-ն մտադիր է տապալել վարչապետի ընտրության գործընթացը: Ընդ որում` խիստ ուշագրավ է, որ թավշյա հեղափոխության առաջնորդը շեշտեց, որ պատգամավորների վրա ճնշում են բանեցնում անձամբ Ռոբերտ Քոչարյանն ու Սերժ Սարգսյանը:
Նիկոլ Փաշինյանը փաստորեն նույն հարթության վրա դրեց Սարգսյանին ու Քոչարյանին` ըստ էության, հասկացնելով, որ իր ղեկավարած շարժումը դնում է ամբողջ համակարգի հեռացման խնդիր: Մյուս կողմից` Քոչարյանի անվան հետ ասոցացում ցանկացած իշխանության նույնացնում է Հոկտեմբերի 27-ի և Մարտի 1-ի հետ` ավելի ընդգծելով նրա լեգիտիմության ճգնաժամը` քաղաքական և բարոյական հարթությունների վրա:
Մյուս կողմից` Քոչարյանի պատասխանատվության հրապարակային ամրագրումը բացարձակապես պատահական չէ: Ըստ ամենայնի` Նիկոլ Փաշինյանը, որպես հնարավոր վարկած, կանխատեսում է նաև այսօրվա ընտրական գործընթացի տապալումը և, ըստ այդմ` փորձում է մոդելավորել ավելի տևական զանգվածային պայքար: Այս համատեքստում Քոչարյանը ծառայում է` որպես հանրային մոբիլիզացիայի գործոն, իհարկե` հակահերոսի կերպարով:
Եթե այսօր Նիկոլ Փաշինյանը չընտրվի վարչապետ, ապա հասարակությունը հստակ ազդակ կստանա, որ Սերժ Սարգսյանն ու ՀՀԿ-ն ոչ թե ընդառաջ են գնում հասարակական տրամադրություններին, այլ իշխանությունը կիսում են Ռոբերտ Քոչարյանի հետ: Սա իսկապես կարող է հանգեցնել քաղաքական ցունամիի, որովհետև հանրային գիտակցության մեջ իշխանությունն ուղղակիորեն ասոցացվելու է արյունոտ ոճիրի հետ:
