Ռուսաստանի հայկական մի շարք կազմակերպություններ միացել են Սոչիի հայերի միության նախաձեռնությանը և ՌԴ Պետդումային կոչ են անում Ֆրանսիայի խորհրդարանի օրինակով ընդունել օրենք, որով կքրեականացվի Հայոց ցեղասպանության ժխտումը: Սա իսկապես հետաքրքիր նախաձեռնություն է, որը կարող է դառնալ հայ-ռուսական բարեկամության և ռազմավարական դաշնակցության լակմուսի յուրօրինակ թուղթ: Կամ էլ, ավելի ճիշտ, կարող է դառնալ ռուս-թուրքական գործարքի մերկացման դրսևորում:
Բանն այն է, որ իրականում հայ-ռուսական բարեկամությունը միֆական, մտացածին ֆետիշ է, որ ծնվել է ռուս-թուրքական ռեալ գործարքների համատեքստում` այդ գործարքները սքողելու համար: Բանն այն է, որ Հայաստանն այդ բարեկամությունից, այսպես ասած, շահել է միայն այն բանից հետո, երբ տուժել է ռուս-թուրքական տարատեսակ գործարքներից: Այսինքն` ռուսները նախ` Հայաստանին դրել են փաստի առաջ՝ թուրքերի հետ միասին, իսկ հետո արդեն Հայաստանն այլք ելք չի ունեցել, քան ռուսներից փրկություն աղերսելու:
Ներկայումս Ռուսաստանի հայկական մի շարք կազմակերպությունների ջանքը կարող է այդ իրողությունը ևս մեկ անգամ ջրի երես հանել, որովհետև Ռուսաստանը չունի որևէ ռացիոնալ բացատրություն, որով կարող է մերժել հայերի առաջարկը կամ կոչը: Միակ բացատրությունը կարող է լինել այն, որ Կրեմլի, այսպես ասած, կրնկի տակ գործող հայկական կազմակերպություններն էլ հանդես գան հականախաձեռնությամբ և խնդրեն Պետդումային չանել այդ քայլը և ավելորդ լարում չմտցնել հայ-թուրքական հարաբերության և տարածաշրջանային կայունության մեջ: Կրեմլին կից հայկական կազմակերպությունների և հայ միլիոնատերերի առումով դա միանգամայն սպասելի քայլ է:
Այսպիսով, եթե ՌԴ Պետդուման չի հետևում Ֆրանսիայի օրինակին` գոնե Ստորին պալատում նախաձեռնելով և ընդունելով Հայոց ցեղասպանության ժխտումը քրեականացնող օրինագիծ, դրանով ընդամենը բացահայտում է ռուս-թուրքական պատմական և հավերժական գործարքի առկայությունը` թքած ունենալով, այսպես ասած, հայ-ռուսական բարեկամության և գլխավորը՝ ռազմավարական դաշնակցության վրա: Թեև Ռուսաստանը ոչ միայն անցյալում, նաև ներկայում է բազմաթիվ օրինակներով ապացուցել, որ Հայաստանի հետ ռազմավարական դաշնակցության վրա ինքը իսկապես թքած ունի, և դա իր համար գրոշի արժեք ունեցող մի իրողություն է: Այլապես Հայաստանի ռազմավարական դաշնակիցն ու բարեկամը ժամանակակից զինատեսակներ չէր վաճառի Հայաստանի հակառակորդ, Հայաստանին և Ղարաբաղին գիշեր-ցերեկ պատերազմով սպառնացող Ադրբեջանին:
