Երեկ տեղի է ունեցել ԱԺ խորհրդի հերթական նիստը: ԱԺ խորհրդի նիստերը փակ են, դրանց կարող են մասնակցել միայն խորհրդարանական խմբակցությունների ներկայացուցիչները, հանձնաժողովների նախագահները և աշխատակազմի ներկայացուցիչները: Մամուլի ներկայացուցիչները նիստին չեն մասնակցում, և այդ նիստերում քննարկված հարցերի մասին հնարավոր է իմանալ միայն միջնորդավորված: Իսկ թաքցնելու բան իսկապես կա, և պատահական չէ, որ նիստերը անցկացվում են գաղտնիության ռեժիմով:
Երեկվա նիստի օրակարգում եղել է երկու հիմնական հարց. ԱԺ աշխատակազմի վերակազմավորումը և ԱԺ աշխատանքները լուսաբանող լրագրողների հավատարմագրմանը կարգի փոփոխությունը: Այս երկու հարցերի վերաբերյալ էլ որևէ էական որոշում չի կայացվել:
ԱԺ նոր աշխատակազմի ղեկավար Արա Սաղաթելյանը ցանկանում է էապես վերակազմավորել ԱԺ աշխատակազմի աշխատանքը: Նախապես որոշված է եղել, որ պետք է լուծարվեն ԱԺ բոլոր վարչություններն ու բաժինները, ԱԺ աշխատակազմը պետք է ատեստացիա անցնի, և միայն ատեստացիա անցած աշխատակիցներից ձևավորվի անհամեմատ ավելի փոքր թվաքանակով, պրոֆեսիոնալների թիմ, որը կկարողանա որակով և արդյունավետ իրականացնել իր առջև դրված խնդիրները: Բայց ԱԺ խորհուրդը այս հարցը հետաձգել է մինչև հաջորդ տարեվերջ, մի պայմանով, որ ԱԺ աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալները պետք է համակարգեն վարչությունների աշխատանքը:
Ոչ միայն ԱԺ աշխատակազմը, այլ հենց ԱԺ ՀՀԿ-ական խմբակցությունը կանգնած է վերափոխման և երիտասարդացման խնդրի առաջ: ԱԺ ՀՀԿ խմբակցության ներսում կա մի կաստա, որը խորհրդարանը և նրա աշխատակազմը վերածել է սեփական ազգականներին ու մտերիմներին աշխատանքով ապահովելու հիմնարկի: Մարդիկ ԱԺ աշխատակազմի հաշվին լուծել են անգամ իրենց վաղուց թոշակի տարիքն անցած զոքանչներին աշխատանքով ապահովելու հարցը: ՀՀԿ-ական հանձնաժողովի նախագահներ Գագիկ Մինասյանը, Կորյուն Նահապետյանը, Խոսրով Հարությունյանը, Հակոբ Հակոբյանը և էլի մի քանիսը, ԱԺ-ն համարում են իրենց անձնական սեփականությունը, և համոզված են, որ իրավասու են տնօրինելու ԱԺ հաստիքներն իրենց ուզած ձևով, քանի որ այդպես է եղել միշտ: ՀՀԿ խմբակցության ներսում կան բարեփոխումների կողմնակիցներ, բայց նրանք համարում են, որ առջևում ավելի կարևոր իրադարձություններ են, և ԱԺ աշխատակազմի բարեփոխման գործընթացը չի կարող ներկուսակցական ընդհարման պատճառ դառնալ: Դրա համար էլ որոշվել է առայժմ չգնալ առճակատման և հարցի լուծումը հետաձգել մինչև հաջորդ տարեվերջ, երբ դրա համար ավելի բարենպաստ իրավիճակ հասունացած կլինի:
Մեր նշած հանձնաժողովի նախագահները և նրանց միացած ԲՀԿ-ական, իսկ իրականում ՀՀԿ կցորդ հանդիսացող Վարդան Բոստանջյանը, պահանջել են կտրուկ սահմանափակել ԱԺ աշխատանքները լուսաբանող լրագրողների իրավունքները, և նույնիսկ սանկցիաներ կիրառել այն լրատվամիջոցների նկատմամբ, որի ներկայացուցիչ լրագրողը ԱԺ օրակարգից դուրս հարցերի վերաբերյալ նյութեր կհրապարակի: Կորյուն Նահապետյանը հայտարարել է, որ ԱԺ-ում հավատարմագրված լրագրողները ոչ մի օգուտ չեն տալիս խորհրդարանին: Այս մարդկանց սկսել է անհանգստացնել այն փաստը, որ լրագրողները սկսել են բացահայտել իրենց գործունեության իրական արդյունավետությունը, և համարում են, որ դրան պետք է վերջ տալ ռեպրեսիվ մեթոդներով: Եթե այս մարդիկ մեծամասնություն կազմեին ՀՀԿ խորհրդում, կարող է նաև ցենզուրայի հանձնաժողով ստեղծեին, և պահանջեին, որ լրագրողները նյութերը հրապարակելուց առաջ դրանք ուղարկեն ԱԺ աշխատակազմին կից ցենզուրայի գլխավոր հանձնաժողով:
Բարեբախտաբար խորհրդի կազմում կան նաև ՀՀԿ-ականներ, ովքեր կտրուկ դեմ են արտահայտվել ցենզուրայի սահմանմանը: ՀՀԿ-ից ԱԺ փոխնախագահներ Էդուրադ Շարմազանովը և Արփինե Հովհաննիսյանը, ինչպես նաև ԲՀԿ-ից ԱԺ փոխնախագահ Միքայել Մելքումյանը անթույլատրելի են համարել լրատվամիջոցների աշխատանքը ցենզուրայի ենթարկելու ցանկացած փորձ, և այս նախաձեռնությունը տապալվել է:
2017թ. խորհրդարանական ընտրություններից առաջ հույս կար, որ հաջորդ խորհրդարանում լինելու են բոլորովին այլ որակի և մտածողության տեր մարդիկ, որ ՀՀԿ նախագահ Սերժ Սարգսյանն իր կուսակցության ներսում և խորհրդարանական խմբակցությունում կիրականացնի սերնդափոխություն, և մենք այլևս չենք տեսնի նախորդ դարի մտածողության տեր մարդկանց, անկախ անգամ նրանց տարիքից (որովհետև որոշ դեպքերում անգամ երիտասարդ լինելը չի ապահովագրում հնի կրողը լինելուց): Բայց այսօրվա խորհրդարանը շատ քիչ բանով է տարբերվում նախորդներից, թերևս միայն նրանով, որ հնի ու նորի հակադրությունն ավելի ցայտուն է դարձել, իսկ գոյությունը՝ անհամատեղելի:
