«Ժառանգություն» կուսակցության նախագահ Րաֆֆի Հովհաննիսյանն այսօր լրագրողների հետ հանդիպմանն անդրադարձավ նոյեմբերի 22-23-ը Բաքվում կայացած համաժողովին: Նա ասաց, որ Թիֆլիսից է մեկնել Բաքու։ 22-ի առավոտյան՝ մինչ համաժողովի բացումը, ադրբեջանցի լրագրողները հարցեր են ուղղել Րաֆֆի Հովհաննիսյանին` կապված տարածաշրջանի, Արցախի հիմնախնդրի, հայ-ադրբեջանական մարտահրավերների մասին: Եվ այն, ինչ հայտվել է «Յութուբ»-ում, Րաֆֆի Հովհաննիսյանի դիտարկմամբ, ամբողջ հարցաշարանի ընդամենը մի փոքր պատառիկն է ներկայացվել: Նրա ելույթը նախատեսված է եղել 23-ի առավոտյան։ Ր. Հովհաննիսյանի տպավորությունն այնպիսին է եղել, թե նպատակ է եղել, որ իր ելույթը լիագումար նիստում հնարավորիս քիչ լուսաբանվի, քանի որ տեքստը արդեն տարածվել էր:
Նա նշեց, որ իր ելույթից հետո հաջորդել են հինգ-վեց հոգու անձնական վիրավորանքները իր հասցեին, որին, ինչպես բանախոսը նշեց, Հայաստանում էլ է սովոր: Նախորդ առավոտյան դրված էր օրակարգում բանաձևի նախագիծ, որը պետք է ընդունվեր ընդհանուր կոնսենսուսով, սակայն 23-ի առավոտյան ակնհայտ է եղել, որ տեղի է ունեցել փոփոխություն, կանոնակարգը փոխվել էր, բանաձևի ընդունումը հանել էին օրակարգից, ընդամենը ընթերցել են: Նրանք որոշել էին ընթերցման միջոցով հաստատելու պատրանք ստեղծել: Այդ պատճառով, նրա խոսքով, ամփոփիչ նիստից մի փոքր պատառիկ հասավ հասարակությանը:
Րաֆֆի Հովհաննիսյանը նշեց, որ ոչ քաղաքական պահվածքով ադրբեջանցիները փորձում էին իր համար անհարմար վիճակ ստեղծել: «Արդյունքում ընթերցվեց «հռչակագիրը», սակայն այն որևէ կերպ չընդունվեց»,- հավելեց Րաֆֆի Հովհաննիսյանը:
25 երկրների ներկայացուցիչներից շատերն առաջին անգամ են լսել հայկական տեսակետը: Մինչ այդ նրանք լսել էին միայն կրկնվող ադրբեջանական քաղաքականության հռետորաբանության տարափը միջազգային համաժողովներում: Շատերը մոտեցել են, զորակցություն հայտնել:
«Ադրբեջանում եթե 1000 հոգով աշխատում են, մի բան են ասում այդ 1000 հոգու աշխատանքի դիմաց, իսկ մեզ մոտ մի մարդ, շարքային քաղաքացի գնում է իր պարտքը կատարելու, ամեն մեկն իր տեսակետն է արտահայտում՝ բայց թաքնվելով կեղծանունների հետևում, ազգայնական կուրծք ծեծելով, ամեն մեկն իր տեսակետը շատ հարմար ձևով է ներկայացնում:
Ես ասում եմ՝ որտեղ հնարավոր է, Հայաստանը պետք է ներկա լինի, ոչ թե բացակա, մեր ներկայությամբ պետք է կարողանանք ոչ միայն հավասարակշռել այս դիվանագիտական ձախողումները, դատարկությունը. Դիվանագետները պետք է ներկա լինեն, մի ամբողջ պետություն պետք է լծվի այդ աշխատանքին՝ մեր ագզային շահերի հետապնդումը դուրս բերելու այս ահավոր հատվածապաշտ, ծույլ, ոչ մի բան չանող մթնոլորտից:
Ես մեծ պատիվ կզգամ և հանձնառու կլինեմ մասնակիցը դառնալ այդ նոր դե յուրե պետության ստեղծմանը, որը ունակ կլինի հետապնդելու այս հարցերը՝ ոչ թե մեկ մարդ ուղարկելով, այլ պետական համառ քաղաքականության միջոցով ազգային շահ հետապնդելու նպատակով:
Իրենք անընդհատ տարբեր թվեր են ասում`30000 հայ կա Ադրբեջանում, բայց ես ասել եմ` մեկ հայի հետ եմ ուզում հանդիպել, այդ մեկի հետ հանդիպումը տեղի չունեցավ, փոխարենը անխաչ, պարսպապատված եկեղեցին տեսա»,-ասաց Րաֆֆի Հովհաննիսյանը:
Րաֆֆի Հովհաննիսյանը չի փոշմանել Բաքու գնալու համար և եթե էլի հնարավոր լինի, սիրով կգնա: Բաքու գնալը, ըստ նրա, սխանք չէ, այլ յուրաքանչյուրի պարտքը, և հայկական խոսքը պետք է ներկա լինի ամենուր:
Նա նկատեց, որ ավելի շատ իրեն զորակցող հրապարակումներ են եղել` անկախ նրանց, քաղաքական որ հոսանքից են:
Անդրադաձավ նաև փախստականների մասին` իր արտահայտած մտքին. «Երբ ճանաչվի ԼՂ-ի պետականությունը և տարածքային ամբողջականությունը, պետք չէ բացառել բոլոր փախստականների միաժամանակյա և բազմակողմանի վերադարձն իրենց ծննդավայրը. սա վերաբերում է Արծվաշենին, Շահումյանին, Նախիջևանին, Արևմտյան Հայաստանին և նաև ադրբեջանիցիների համար է, որտեղից իրենք դուրս են եկել»,- կրկնեց իր միտքը Րաֆֆի Հովհաննիսյանը:
