Երեկ Մոսկվայում տեղի ունեցած ԵվրԱզԷսի Վեհաժողովին դեռևս ՌԴ նախագահ Դմիտրի Մեդվեդևը հայտարարել է, որ կազմակերպության դիտորդ անդամներին տեղեկացնում են որոշակի բարդությունների մասին, որ նրանք կարող են ունենալ միասնական Մաքսային համակարգին չմիանալու դեպքում: Հիշեցնենք, որ Մաքսային միասնական համակարգը ստեղծում են Բելառուսը, Ռուսաստանն ու Ղազախստանը, իսկ ԵվրԱզԷս-ում դիտորդի կարգավիճակ ունեն Մոլդովան, Հայաստանն ու Ուկրաինան: Իհարկե, հիմնական խնդիրը Ռուսաստանի համար դա Ուկրաինան է: Ռուսները փորձում են ամեն գնով Կիևին պարտադրել Մաքսային միության մասին համաձայնագրին միանալը, ինչին Կիևն առայժմ դիմադրում է:
Բանն այն է, որ Մաքսային միությունը որոշակիորեն ազդելու է Եվրոպական Միության հետ տնտեսական ինտեգրացիայի հեռանկարին, որին ձգտում է Ուկրաինան: Բայց, թեև Ռուսաստանի համար խնդիրը Ուկրաինան է, այդուհանդերձ փաստ է, որ Հայաստանն էլ ԵվրԱզԷսի դիտորդ անդամ է և հետևաբար Ռուսաստանի զգուշացումները, որ կլինեն բարդություններ, եթե դիտորդ անդամները չմիանան Մաքսային միությանը, վերաբերում են նաև Հայաստանին:
Այսինքն, Ռուսաստանը նաև Հայաստանին է երեկ զգուշացրել բարդությունների մասին: Թե հատկապես ինչ բնույթ կկրեն դրանք, հայտնի չէ, բայց ըստ էության ակնհայտ է դառնում, որ Ռուսաստանը սկսում է լուրջ ճնշումը, որի թիրախն իհարկե Մաքսային միությունն էլ չէ, այլ Եվրասիական միությունը: Դրա հեղինակը կամ գաղափարախոսը Պուտինն է, որ մայիսին վերադառնում է ՌԴ նախագահի պաշտոնին: Մեդվեդևը հայտարարել է, որ 2015 թվականի հունվարի 1-ին հավանաբար պատրաստ կլինի Եվրասիական միության մասին համաձայնագիրը և ներկայացված կլինի ստորագրության: Փաստորեն մնացյալ երեք տարվա ընթացքում Ռուսաստանը փորձելու է ամեն գնով պարտադրել այդ միությանը միանալու հեռանկարը ԱՊՀ բոլոր երկրներին, այդ թվում և Հայաստանին: Եվ ճնշումները փաստորեն հենց երեկ սկսվել են արդեն բացահայտորեն:
Մնում է միայն տեսնել, թե արդյոք ինչպես է այդ ճնշումներին արձանագրելու Հայաստանի իշխանությունը, որը հայտարարում է եվրոպական միությանն ուղղված կուրսի մասին: Բանն այն է, որ եվրոպական և եվրասիական միությունները միմյանց հանդեպ հակադիր բևեռներ են և Հայաստանը պետք է ընտրի կամ մեկը, կամ մյուսը: Խնդիրը պարզապես այն է, որ դեռ հազիվ քսան տարի է անցել այն օրից, երբ Հայաստանն ըստ էության հրաժարվեց Եվրասիական միությունից, որ քսան տարի առաջ կոչվում էր Խորհրդային Միություն: Եթե Հայաստանի իշխանությունը մոռացել է այդ մասին, ապա Հայաստանի հասարակությունն այդ մասին մոռանալու իրավունք պարզապես չունի, եթե իհարկե չի մոռացել ազատ և ինքնիշխան երկրում ապրելու ցանկության մասին, որը քսան տարի գրեթե 100 տոկոս էր կազմում:
