Monday, 08 03 2021
Փաշինյանի ֆրակցիան գերի է իր ձեռքում․ Իշխան Սաղաթելյան
Այդ մարդիկ պետք է ներողություն խնդրեն տավուշեցիներից այս խուճապը տարածելու համար
Հայկական դիվանագիտությունը հպարտ է հատկապես այն հանգամանքով, որ առաջին կին դեսպանը Դիանա Աբգարն է եղել. ՀՀ ԱԳՆ
Թուրքիան ԱՄՆ-ին զգուշացրել է, թե ռուսական C-400-ների պատճառով ճնշումը կարող է հանգեցնել հակահարվածի
16:30
Մեգան Մարքլը խոսել է սուիցիդալ մտքերի մասին
COVID-19-ը Վրաստանում. 147 նոր դեպք
16:10
Լևոն Տեր-Պետրոսյան. Արձանագրումներ պահի թելադրանքով
16:00
Սերբիայի վարչապետը հայտարարել է պետական հեղաշրջման փորձի մասին
Հայ կնոջ առաքելությունը ավելի շատ մարտիրոսությունն է, քան արարչագործությունը
Սիրելի՛ մայրեր, խոսքերը երբևէ չեն հերիքելու շնորհավորելու ձեզ ձեր որդիների փոխարեն. Արարատ Միրզոյան
Խոնարհումս այն հայ կանանց, որ իրենց որդիներից, ամուսիններից ու եղբայրներից մարտիության շնորհավորանք չեն ստանալու․ Սյունիքի մարզպետ
Օլիվիե Դասոն Հայաստանի և հայ ժողովրդի մեծ բարեկամն էր. նախագահ Սարգսյանը ցավակցել է Օլիվիե Դասոյի ընտանիքին
Իրանի հարցում Բայդենի ընտրությունն ու Հայաստանի անհրաժեշտությունը
Արամ Ա կաթողիկոսը նշում է ծննդյան 74-ամյակը
Արցախի Ազգային ժողովի նախագահն ուղերձ է հղել կանանց միամսյակի առթիվ
15:10
Արքայազն Հարին և Մեգան Մարքլը հայտնել են իրենց դեռ լույս աշխարհ չեկած երեխայի սեռը
Քոչարյանն ու Սերժ Սարգսյանը տանդեմ չեն, կա ժամանակավոր միություն՝ ընդդեմ վարչապետի, և ոչ ավելին
14:53
Արքայազն Հարին ու Մեգան Մարքլը պատմել են գաղտնի հարսանիքի մասին
14:44
ԳՇ պետի հարցով նախագահը պետք է կոշտ վերաբերվի ընդդիմության գործելաոճին
Ռուսաստանում հաստատվել է կորոնավիրուսի 10 հազար 253 նոր դեպք
14:20
SpaceX-ն ուղեծիր կարձակի 60 արբանյակներից բաղկացած Falcon 9 հրթիռ-կրիչը
14:10
Ֆինլանդիայում սահմանվել են խիստ կարանտինային միջոցառումներ
14:00
Ջեֆ Բեզոսի նախկին կինն ամուսնացել է ուսուցչի հետ
13:50
Նախորդ շաբաթ գերիների մեծ խումբ պետք է գար, ներքաղաքական զարգացումները դրան խոչընդոտեցին
13:49
Ֆրանկ Փալոնը Բայդենի վարչակազմի հետ խոսել է հայ գերիների հարցով
Ունենք դառը վիճակ․ հայտնվել ենք «Ճպուռի ու մրջյունի» առակի իրականության մեջ
Կանանց առավելագույն մասնակցության շնորհիվ մենք կկարողանանք հաղթահարել մեզ նետված մարտահրավերները. Հայկ Մարության
ԱՄՆ դեսպանատան և դեսպան Թրեյսիի շնորհավորանքները՝ Կանանց միջազգային օրվա առթիվ
13:20
ԱՄՆ-ում սպանվել է ռեփեր Չաքի Թրիլը
13:10
Հութիները հայտարարել են, որ ութ հրթիռ և 14 անօդաչու սարք են արձակել Սաուդյան Արաբիայի վրա

Դա կլինի Հայաստանի վերջին գիշերը

Օգոստոսի 16-ին Երևանում անցկացված ՀԱՊԿ պաշտպանության նախարարների խորհրդի նիստի շրջանակում հայտարարվել է հայ-ռուսական պայմանավորվածության մասին զորքերի միացյալ խմբավորման վերաբերյալ: Նախնական հայտարարությամբ՝ այդ պայմանավորվածությունը վերաբերում է թվաքանակին և իրավասությունների կամ գործառույթների շրջանակին, սակայն հատկապես ինչ ասպեկտով, առայժմ պարզ չէ: Բայց հայտարարվում է, որ ստորագրման պատրաստ համաձայնագիրը բերված է վերջնական տեսքի: Պարզ չէ սակայն, թե այն երբ կստորագրվի: Ենթադրելի է, որ սեպտեմբերին, երբ Երևանում կլինի ՀԱՊԿ նախագահների հավաք, որի ընթացքում էլ Հայաստանն իր նախագահությունը կփոխանցի հաջորդ պետությանը:

Հայ-ռուսական միացյալ զորախմբի մասին այդ՝ առայժմ խորհրդավոր համաձայնագրի մասով ուշադրության է արժանի այն հանգամանքը, որ դրա վերջնական տեսքի շուրջ բանակցության և ստորագրման նախապատրաստման համար ռուսական ԶՈՒ գլխավոր շտաբի պատվիրակությունը Հայաստան էր եկել հուլիսի 19-22-ը: Հիշում եք, թե դրանք ինչ օրեր էին Հայաստանի համար: Այդ օրերին Երևանի ՊՊԾ գնդում և դրա շուրջը զարգանում էին թեժ իրադարձությունները, որոնք ստեղծել էին անկանխատեսելի և շատ վտանգավոր մի իրավիճակ: Ահա այդ օրերին Հայաստան էր ժամանել ՌԴ ԶՈՒ գլխավոր շտաբի պատվիրակությունն, ու այստեղ քննարկում էր միացյալ զորքերի քանակի և գործառույթների մասին համաձայնագիր:

Երբ Հայաստանում զարգանում էին այդպիսի դրամատիկ իրադարձություններ, կարո՞ղ էր Հայաստանն արդյունավետ բանակցություն վարել միացյալ զորամիավորման թեմայով: Սա հռետորական հարցադրում է, որի պատասխանը երևի թե աքսիոմատիկ է որևէ պետության համար. ցանկացած դեպքում էլ դժվար է բանակցել, երբ պետության ներսում առկա է հիրավի անկանխատեսելի իրավիճակ և հնարավոր չէ լիարժեք պատկերացնել, թե ինչ հունով կգնան զարգացումները: Առավել ևս, երբ խոսքը թեկուզ լոկալիզացված, սակայն այնուամենայնիվ զինված դիմակայության և տասնյակ կյանքերի մասին է:Եվ ուրեմն, ի՞նչ արդյունք պետք է տված լիներ այդ իրավիճակում Հայաստանի վարած բանակցությունը: Միարժեք ասել դժվար է, սակայն առկա են մի շարք հարցեր: Մասնավորապես, երբ խոսք է գնում թվաքականի մասին, դա նշանակում է հայկակա՞ն, թե՞ ռուսական կողմի առաջարկ: Մոսկվա՞ն, թե՞ Երևանն է թվաքականի վերաբերյալ նոր պայման առաջ քաշում կամ հանդես գալիս նոր նախաձեռնությամբ: Ի՛նչ է դա ենթադրում՝ թվաքանակը միացյալ զորախմբի պետք է ավելանա՞: Ո՞ւմ հաշվին: Միայն Հայաստանի՞: Միայն Ռուսաստանի՞, թե՞ երկուստեք: Դա ենթադրո՞ւմ է Հայաստանում ռուսական հավելյալ զորակազմի տեղակայում, ռուսական ռազմակայանի զորակազմի թվաքանակի ավելացում:

Այդ համատեքստում կարևոր է դառնում նաև գործառույթների վերաբերյալ բաղադրիչը: Ի՞նչ է դա ենթադրում, ինչքանո՞վ է առնչվում կառավարմանը, դրանում որևէ կողմի լիազորությունները ավելանո՞ւմ են, թե՞ նվազում: Սրանք հարցեր են, որոնք փակ են հասարակության համար: Ներառվո՞ւմ են դրանք ռազմական գաղտնիքների շարքում: Իսկ կարո՞ղ է նման բանը պահվել հասարակությունից գաղտնի, երբ խոսքը ոչ թե տվյալ հասարակությանը ենթակա զինված ուժերի մասին է, այլ փաստորեն օտար երկրի: Կարո՞ղ է օտար երկրի զինուժի հայաստանյան ներկայության և իրավասությունների առնչվող որևէ բան պահվել Հայաստանի հասարակությունից գաղտնի, համենայնդեպս այդ զինուժի գործողությունների, իրավասությունների, կառավարման նրբերանգների մասով, որքան էլ խոսքը լինի միացյալ զորախմբի մասին: Ընդհանրապես, այստեղ առկա տենդենցների առումով սկզբունքային է հարցը, որ առնչվում է Հայաստանի ինքնիշխանությանը:

Պետական կենսագործունեության գրեթե բոլոր ոլորտներում Հայաստանի իշխանությունը երկու տասնամյակի ընթացքում այդ ինքնիշխանությունը հետևողականորեն հասցրել է, մեղմ ասած, կասկածելի աստիճանի: Գործնականում միակ ոլորտը, որտեղ այդ ինքնիշխանությունը չէր թողնում կասկածի տեղիք, պաշտպանական ոլորտն էր, որը չնայած Ռուսաստանի հետ իրավապայմանագրային և ռազմատեխնիկական սերտ առնչություններին, ապրիլյան պատերազմում հատկապես ցույց տվեց, որ լիովին ինքնուրույն է Հայաստանի և Արցախի պաշտպանությանն առնչվող խնդիրները իրագործելու հարցում՝ առնվազն սկզբունքային իրավիճակներում:

Ահա այդ ակամա «թեստից» հետո նկատվում է արդեն հայկական զինված ուժերի արդեն անմիջական կառավարման խողովակներ ներթափանցելու ռուսական ակտիվություն: Որովհետև պարզվեց, որ թեև տնտեսական, քաղաքական գերկախվածությանը, այնուհանդերձ պաշտպանական ոլորտում ինքնիշխանության առկայությունը թույլ չի տալիս Հայաստանը վերջնականապես դարձնել խամաճիկ: Եվ մեծ է վտանգը, որ հենց այս խնդիրը լուծելու համար է նաև Ռուսաստանը ներկայումս ցուցադրաբար թուլացնում ղարաբաղյան հարցում որևէ «պլանի» առաջմղման քաղաքականությունը՝ փորձելով նախ քայլեր ձեռնարկել այն «բացերը» փակելու ուղղությամբ, որոնք «առաջացան» ապրիլյան պատերազմում հայկական զինուժի փայլուն գործողությունների ընթացքում: Հենց այս առումով է, որ չի կարող լինել Հայաստանի հասարակությունից գաղտնի որևէ հայ-ռուսական պաշտպանական գործակցություն, որևէ փաստաթուղթ: Առավել ևս, եթե դրա իրական նպատակը Հայաստանի անվտանգության մակարդակի բարձրացումն է:

Հայաստանի հասարակությունը պետք է տեղյակ լինի որևէ գործողությունից, որն անմիջականորեն առնչվում է Հայաստանի զինված ուժերին, և որտեղ առավել ևս շոշափվում է այդ ուժերի կառավարման գործում որևէ երրորդ կողմի ներգրավվածությունը: Հայաստանը մի կերպ կարողացել է մարսել գիշերվա ծնունդ հանդիսացող որոշումները՝ հայ-թուրքական արձանագրություններ, ԵՏՄ անդամակցություն, և որոշ չափով մարսել նաև հենց զինված ուժերի բավական ծանր դիմադրության շնորհիվ: Հայաստանը վերջնականապես խաղից հանելու համար պակասում է միայն հենց զինված ուժերի վերաբերյալ որևէ գիշերվա ծնունդ հանդիսացող փաստաթուղթ, մինչ Հայաստանի հասարակությանը աշխուժորեն զբաղեցնում են տարածքների հանձնման վերաբերյալ «դատարկ կրակոցներով»՝ հետնամուտքում լուծելով ոչ թե տարածքների, այլ ընդհանրապես Հայաստանի խնդիրը:

Բաժիններ
Ուղիղ
Լրահոս
Որոնում
new adriver("adriver_banner_525093214", {sid:216038, bt:52, bn:28});