ՀՀԿ գործկոմի նիստում երեկ, ըստ էության, որոշվել է արդարադատության նախարարի արդեն ամիսներ շարունակ թափուր մնացած պաշտոնի հարցը: ՀՀԿ խոսնակ Էդուարդ Շարմազանովը ասել է, որ հարցը քննարկվել է, և միակ թեկնածուն Արփինե Հովհաննիսյանն է, որի թեկնածությանը դրական է տրամադրված գործկոմի մեծ մասը: Ասել կուզի՝ առաջիկայում Սերժ Սարգսյանը կստորագրի Արփինե Հովհաննիսյանին արդարադատության նախարար նշանակելու մասին հրամանագիրը: Իսկ Արփինե Հովհաննիսյանը, որը ՀՀԿ խմբակցության պատգամավոր է, ըստ էության համարվում է վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանի հովանավորյալը: Այսինքն՝ արդարադատության նախարարի պաշտոնը անցնում է Հովիկ Աբրահամյանի լիակատար ենթակայության ներքո:
Սա կարելի է ասել ինչ-որ իմաստով վարչապետի հաղթանակ է ներիշխանական համակարգային հարաբերություններում: Թե ինչու է Սերժ Սարգսյանը որոշել ամրացնել Աբրահամյանի դիրքերը, շատ դժվար է միանշանակ ասել: Չենք կարող բացառել, որ սա պայմանավորված է Ռոբերտ Քոչարյանի հնարավոր ակտիվացումով, և Սերժ Սարգսյանը Հովիկ Աբրահամյանի հովանավորյալին նախարար է նշանակում, նրան, այսինքն՝ Աբրահամյանին, ըստ էության, մոտիվացնելու համար առաջիկա սահմանադրական փոփոխությունների հանրաքվեին ընդառաջ, որպեսզի Աբրահամյանը չանցնի, այսպես ասած, Ռոբերտ Քոչարյանի ճամբար կամ նրա հետ չհամագործակցի Սերժ Սարգսյանի դեմ՝ Սարգսյանին նրա հետ միասին տապալելու և դրանից հետո Քոչարյանից էլ ազատվելու միջոցով համակարգի գլուխ անցնելու համար:
Միևնույն ժամանակ, շատ դժվար է միանշանակ ասել, որ սա հաղթանակ է Հովիկ Աբրահամյանի համար: Խնդիրն այն է, որ նա տապալել է տնտեսական քաղաքականությունը: Այսօր, ըստ էության, Աբրահամյանի պատասխանատվության տակ է դրվում արդարադատական համակարգը, որտեղ անկասկած արձանագրվելու է ևս մի տապալում: Եվ այս առումով, ըստ էության, թվացյալ է դառնում տպավորությունը, որ Աբրահամյանը հաղթել է: Իրականում նրա պատասխանատվության տակ է մնալու նաև արդարադատության տապալումը, տնտեսությունից հետո:
Եվ այս իմաստով Սերժ Սարգսյանը նոր նշանակումով, Հովիկ Աբրահամյանի հովանավորյալի նշանակումով, ըստ էության, մեկ քայլ ևս մոտեցնում է Աբրահամյանի իշխանական ֆիասկոն: Համենայնդեպս, ամեն ինչ, իհարկե, կերևա ժամանակի ընթացքում, և հաղթանակը, և ֆիասկոն հեռանկարային առումով հարաբերական լինելով հանդերձ՝ անկասկած կախված են գործընթացներից, և խոշոր հաշվով, ամեն բան կախված է ներիշխանական սուբյեկտների հետագա գործողություններից, ինչպես քաղաքական կյանքում ամեն ինչ: Հնարավոր է անհաջողությունը շրջել հաջողության, և հակառակը: Ամեն ինչ կախված է քաղաքականության մեջ խելքի մակարդակից:
