Երեք մետրից քիչ խորությամբ ոչ մեծ Նատրոն լիճը գտնվում է Տանզանիայի հյուսիսում՝ Քենիայի հետ սահմանից ոչ շատ հեռու: Լիճն իր անվանումը ստացել է նատրոն հանքնյութից: Կախված տարվա եղանակից՝ լճի մակերեսը պատվում է հանքային աղերի հաստ շերտով:
Լճում ջրի գոլորշիացման հետևանքով ակտիվանում են մանրէների որոշ տեսակներ, որոնց կենսագործունեությունն էլ լիճը ներկում է արնանման կարմիր գույնով:
Լճում ապրում են ընդամենը մի քանի տեսակի կենդանիներ, այդ թվում՝ հազվադեպ հանդիպող փոքրիկ ֆլամինգոները: Այս ջրերը ֆլամինգոներին հուսալիորեն պաշտպանում են գիշատիչներից, այդ պատճառով էլ նրանք այստեղ են բույն հյուսում:
Լճի ջերմաստիճանը կարող է հասնել մինչև 60 աստիճանի, ուստի այնտեղ հայտնված կենդանիներն անմիջապես սատկում են, իսկ նրանց մնացորդները ծածկվում են հանքային նյութերով և կարծրանում՝ վերածվելով քարե արձանների:
