Ադրբեջանցի ոճրագործ Ռամիլ Սաֆարովի և Վարուժան Կարապետյանի դեպքերն իրենց էությամբ լիովին տարբեր են և պետք չէ համեմատել դրանք: Այս մասին «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում ասաց «Մոդուս Վիվենդի» կենտրոնի ղեկավար, Կանադայում ՀՀ նախկին դեսպան Արա Պապյանը:
Հիշեցնենք, որ ազգությամբ հայ, Լիբանանի քաղաքացի Վարուժան Կարապետյանը 1985 թվականին Ֆրանսիայում դատապարտվել էր ցմահ ազատազրկման՝ 1983 թվականին Օռլի օդանավակայանում պայթուցիկ տեղադրելու համար, ինչի արդյունքում 8 մարդ էր մահացել: Մոտ 18 տարի ֆրանսիական բանտերից մեկում կրելով իր պատիժը՝ Կարապետյանը ֆրանսիական կողմի որոշմամբ ազատ էր արձակվել և 2001 թվականին տեղափոխվել Հայաստան: Ադրբեջանի նախագահ իլհամ Ալիևը Սաֆարովի էքստրադիցիայից և նրան ներում շնորհելուց հետո մի քանի անգամ տարբեր առիթներով հիշեցրել է, որ Հայաստանի իշխանություններն էլ 2001 թվականին ներում են շնորհել Վարուժան Կարապետյանին:
«Նախևառաջ Վարուժան Կարապետյանը Հայաստանի քաղաքացի չէր և Հայաստանի բանակի սպա չէր, ով ուղարկվել էր ՆԱՏՕ-ի կողմից կազմակերպված դասընթացներին: Տարբեր են Վարուժան Կարապետյանի և Ռամիլ Սաֆարովի իրավական կարգավիճակները: Սաֆարովը ներկայացնում էր երկիրը, քանի որ նա ադրբեջանական բանակի սպա էր: Բայց հիմնական տարբերությունը նրանում է, որ Վարուժան Կարապետյանին ներում էր շնորհվել բանտում մոտ 18 տարի մնալուց հետո, նրան ազատ էր արձակել ֆրանսիական դատարանը, իսկ Սաֆարովին ազատ չէր արձակել և ներում չէր շնորհել հունգարական դատարանը»,- ընդգծեց Արա Պապյանը:
Նա հիշեցրեց, որ Սաֆարովին արտահանձնել էին Ադրբեջան՝ շարունակելու կրել իր պատիժը և նվազագույնը 25 տարի անցկացնել ադրբեջանական բանտում: Անգամ գրավոր հաստատում է եղել ադրբեջանական կողմից, որ Սաֆարովը կշարունակի կրել իր պատիժը: Միաժամանակ Արա Պապյանը հիշեցրեց՝ երբ Կարապետյանը եկավ Հայաստան, նա արդեն ազատ մարդ էր: «Նա հանցանք էր գործել, պատժվել էր, կրել իր պատիժը բանտում և եկել էր Հայաստան արդեն որպես ազատ մարդ: Դա նշանակում է, որ յուրաքանչյուր ոք կարող էր հանդիպել նրա հետ: Բայց նրան Հայաստանում որպես հերոս չեն դիմավորել, ինչպես Սաֆարովին Ադրբեջանում: Միայն վարչապետը մեկ անգամ հանդիպեց Կարապետյանին և այդքանը: Իսկ Սաֆարովին ուղարկել էին իր պատիժն իր երկրում շարունակելու, բայց նրան դիմավորեց Ալիևը և ոչ միայն ներում շնորհեց, այլ նաև վճարեց 7 տարիների աշխատավարձը, տվեց մայորի կոչում: Սա նշանակում է, որ սա ոչ միայն բոլոր տեսակի օրենքների խախտում էր, այլ նաև Ալիևն այսկերպ, կարելի է ասել, անուղղակիորեն ցանկացավ ցույց տալ հունգարական դատարանին, որ նրանց որոշումը, դատավճիռը սխալ էր»,- ընդգծեց Պապյանը:
