«Առաջին լրատվական»-ը Կինոգործիչների միության նախագահ Ռուբեն Գևորգյանցից հետաքրքրվեց, թե արդյոք ինքը չի՞ դատապարտում բռնությունը, երբ ՀՀ նախագահի ընտրությունների ժամանակ օլիգարխների թիկնապահները ծեծելով ընտրատեղամասից դուրս են արել վստահված անձանց, իսկ 2008 թվականի մարտի 1-ին ուժային կառույցները հարձակվեցին Ազատության հրապարակում գիշերող անզեն ցուցարարների վրա: «Դա շատ սխալ էր: Բայց ցույց անելը թույլատրվա՞ծ էր: Եթե թույլ չէին տվել ցույց անելու, մենք էլ ուզում ենք օրինական երկիր կառուցել, ինչո՞ւ էին անում»,- հարցրեց նա: «Հիմա Դուք դատապարտո՞ւմ եք բռնությունը»,- հարցրինք Ռուբեն Գևորգյանցին: «Ես բռնությունն ընդհանրապես դատապարտում եմ: Պետությունը գիտեք ինչո՞վ է մեղավոր: Առաջին օրը պետք է արգելեր այդ ցույցը: Ընտրությունը էստեղ կապ չունի: Բա դուք ուզո՞ւմ եք, որ նախկին մարդիկ գան, ղեկավարեն: Այդ ցուցարարները բոլորը կաշառված են փողով»,- մեր հարցին այսպես արձագանքեց Ռուբեն Գևորգյանցը: Նաեւ հետաքրքրվեցինք, թե ինքն իրեն չի՞ հակասում, երբ մի կողմից դատապարտում է բռնությունը, մյուս կողմից` հայտարարում, որ պետք է գնդակահարել կրթահամալիրի տնօրենին, որը պատերազմի տարիներին Բաքու է գնացել և Գեորգի Վանյանին: «Բա Դուք ի՞նչ կանեիք: Իրենք բոլորը ազգի դավաճաններ են: Լևոնական երկիր ա, սերժական երկիր ա, ով ազգի դեմ բան է անում, պետք ա չլինի: Ղարաբաղում զոհվում էին մարդիկ, Բլեյանը գնացել էր Բաքու, եկել, ճի՞շտ էր անում: Ի՞նչ անենք: Նրանք բոլորը առնետներ են: Առնետներին պետք է գնդակահարել: Ես սխալ լինեմ, թող ինձ գնդակահարեն: Ես գիտեմ, որ ես սխալ չեմ, ինձ չեն գնդակահարի: Էդ չի հարցը»,- հայտարարեց նա: Այդ դեպքում ինչո՞ւ Ռուբեն Գևորգյանցը չի պաշտպանում Արցախյան ազատամարտի հերոսներին, օրինակ` Սասուն Միքայելյանին, Մուշեղ Սաղաթելյանին, նրանց, որոնք այսօր իրենց քաղաքական հայացքների համար հայտնվել են անազատության մեջ: «Սասուն Միքայելյանին կողմ եմ, իսկ Նիկոլին` դեմ: Ես ցուցարար չեմ, բայց պայքարում եմ: Ես նամակներ եմ գրում, այդ նամակները տեղ են հասնում: Դուք գիտե՞ք, թե իրենք ինչի համար են նստած: Իրենք քաղաքական հայացքների համար չեն նստած, այլ` գործողությունների: Իրենց պետք է ներել: Ես էդպես եմ կարծում»,- արձագանքեց նա:
