«Ներդաշնակ հասարակություն» սոցիալական աշխատանքների հայաստանյան ասոցիացիայի կողմից անցկացված ուսումնասիրությունները թիրախ խմբերի շրջանում ցույց են տալիս, թե երեխաները, հայտնվելով ծանր սոցիալական և ոչ հաջող ընտանիքներում, ինչ դաժան ճակատագրի են արժանանում հետագայում։
«Ներդաշնակ հասարակությունը» ներկայացնում է նման իրավիճակում հայտնված մի ընտանիքի պատմություն։
Ընտանիքի մայրը ունի 4 աղջիկ. 4 հղիության ընթացքում ամուսինը մեկնել է արտագնա աշխատանքի։ Ամուսնու ընտանիքը` սկեսուրը, տալը, տանից դուրս են շպրտել հարսին ասելով, որ երեխաները իր ամուսնու երեխաները չեն։
Երեխաները այդ ընթացքում մնում են, այսպես ասած, հորեղբոր և պապիկի մոտ։ Ամուսինը, երբ վերադարձել է, նրան ասել են, որ կինը անբարո կյանքով է զբաղվել, ինչի արդյունքում ընտանիքը փլուզվում է։ Իսկ աղջիկները, որոնք ապրել են հոր ընտանիքի հետ, բավականին շուտ նրանց ամուսնացնում են` 15-16 տարեկանում, անհամեմատ մեծ տղամարդկանց հետ` 60-ից բարձր։ Եվ քանի որ երեխան լիարժեք հասունացած չի եղել, չի կարողացել երեխա ունենալ այնքան վաղ, որքան ընտանիքն է ակնկալել։ Սակայն երկար սպասումից հետո ունենում է, բայց աղջկա մոտ առաջանում են սեռական խանգարումներ, որից հետո փախնում է տանից։ Հետագայում հայտնվում է փողոցում և Դուբայում թրաֆիքինգի ենթարկվում։
