«Նման լուրջ հարց, ինչպիսին հրաժարականների ինստիտուտն է, նման լուրջ հարց, ինչպիսին նախագահին անվստահություն հայտնելու ինստիտուտն է, արդեն մեր քաղաքական պրակտիկայում դարձել են առօրեական հնչող արտահայտություններ:
Ընդդիմադիր ուժի իրավունքն է հրաժարականի թեզ առաջ քաշել, բայց դրա ետևից պետք է տանել այդ թեզը պաշտպանող, հիմնավորող, իրականացնող մեխանիզմների փաթեթ, այլապես այդ թեզը վերածվում է հայտարարության»,- այսօր լրագրողների հետ հանդիպմանը հայտարարեց «Ազատ դեմոկրատներ» կուսակցության փոխնախագահ Անուշ Սեդրակյանը՝ շեշտելով, որ ընդդիմադիր մարտավարությունը կենցաղացնել չի կարելի:
Միաժամանակ Ա. Սեդրակյանը նշեց, որ ներկա եթերային ազատությունը կլինի մինչև ընտրություններ, որից հետո կրկին կլինեն սահմանափակումներ:
Նա հայտարարեց, որ «Ազատ դեմոկրատներ» կուսակցությունը մասնակցելու է առաջիկա խորհրդարանական ընտրություներին և իրեն որպես դաշնակից տեսնում է «Ժառանգությանը», բայց չի համագործակցի իրեն արատավորած ուժի հետ:
ՀՀԿ պատգամավոր Կարինե Աճեմյանը, պատասխանելով Արթուր Բաղդասարյանի բոցաշունչ հայտարարությունների վերաբերյալ հարցին, թե` ինչո՞վ է դա պայմանավորված, հայտարարեց, որ ՕԵԿ-ը միշտ է բոցաշունչ ելույթներով հանդես գալիս, պարզապես հիմա ակտիվացել են.
«Ձայներ հավաքելու համար մարդիկ կարող են տարբեր միջոցների դիմել: Կարծում եմ` կոալիցիոն գործընկերները չափը չեն անցել»:
«Զրպարտության մասին» օրենքի վերաբերյալ Կ. Աճեմյանը նշեց, որ երբևէ որևէ մեկը չէր կարծում, որ եվրոպական չափանիշներին համահունչ օրենքը կունենա այսպիսի խնդիրներ, որովհետև օրենքը մի հարթության մեջ է, իսկ մեր հասարակությունը, լրատվական դաշտը` լրիվ այլ:
Ըստ նրա` պրոբլեմներն իրականում առաջանում են, քանի որ և՛ լրատվությունը, և՛ հասարակությունը էթիկայի բարոյական նորմերին չեն հետևում: Նա նշեց, որ օրենքը հակասահմանադրական չճանաչվեց, և «լուրջ վերլուծությունների, վերամշակումների արդյունքում կունենանք այն օրենքը, որը մեզ է համապատասխան»:
Ա. Սեդրակյանը նկատեց, որ այս օրենքում մի շատ խորամանկ բան կա՝ ինչպե՞ս է եվրոպական չափանիշներին համապատասխանում, երբ մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիայում ինֆորմացիայի հեռարձակման մասին օրենքում հստակ մի կետ կա՝ եթե որևէ պետական պաշտոնյայի մասին որևէ բան է հրապարակվում, ապա ոչ թե լրագրողն է պարտավոր ապացուցել, որ դա ճիշտ է, այլ պաշտոնյան է պարտավոր ապացուցել, որ դա ճիշտ չէ:
