Հնարավոր է՝ բացահայտվի թուրքական տեսակետի սնանկությունը: Այսօր լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ նման տեսակետ հայտնեց թուրքագետ Անուշ Հովհաննիսյանը` որպես թուրքագետ մեկնաբաելով Wikileaks-ի տարածած հաղորդագրությունը: Նա նշեց, որ նախ պետք է ուշադրություն դարձնենք տարեթվին, երբ հաղորդագրությունը տարածվել է. դա 2004 թվականն է, որը նախորդում է 2005-ին. միշտ Հայոց ցեղասպանության հոբելյանական տարեթվերի նախօրյակին թուրքական կառավարությունը ակցիա է իրականացնում:
«Կոնկրետ Wikileaks-ի տարածած տեղեկատվությունը երկու բլոկից է բաղկացած։ Առաջինը հայտնի թուրք պատմաբանի տարածած տեղեկատվությունն է, որի համաձայն` օսմանյան արխիվները մաքրվել են և մաքրվել են առաջին աշխարհամարտում օսմանայան կայսրության պարտությունից անմիջապես հետո: Տեղեկատվության երկրորդ բլոկը վերաբերում է նրան, որ 80-ական թթ. երկրորդ մաքրագործումն է տեղի ունեցել: Իսկապես, անմիջապես պարտությունից հետո կան բազմաթիվ վկայություններ այն մասին, որ երիտթուրքերի պարագլուխները քայլեր են ձեռնարկել՝ ոչնչացնելու իրենց վարկաբեկող փաստաթղթերը»,- ասաց Ա. Հովհաննիսյանը` տեղեկացնելով, որ այս տեղեկատվությունները կարելի է գտնել 1918-1919 թթ. օսմանյան մամուլում, մասնավորապես Sabah օրաթերթում:
Թուրքագետը նաև նշեց, որ մարդիկ բազմաթիվ վկայություններ են տվել այն մասին, որ կարգադրված է եղել փաստաթղթերը վերացնել, օրինակ՝ Թալեաթի գաղտնագիր հեռագրերն են ոչնչացվել. «Մի թուրք պատմաբանի վկայություն կա այն մասին, որ Թալեաթ փաշան իր առանձնատանը բազմաթիվ փաստաթղթեր է այրել, այսինքն՝ իսկապես վարկաբեկիչ փաստաթղթեր ոչնչացման գործընթացը սկսվել է շատ ավելի վաղ»:
Տեղեկացնենք, որ Wikileaks-ը հրապարակել է մի փաստաթուղթ, որում նշվում է, որ թուրքական իշխանությունները խեղաթյուրել են իրենց արխիվներում պահվող, Հայոց ցեղասպանության վերաբերյալ փաստաթղթերը։
Wikileaks կայքում նշվում է, որ հայ-թուրքական հաշտեցման հիմնական արգելքը Հայոց ցեղասպանության թեման է, ինչպես նաև` Թուրքիայի կողմից Հայոց ցեղասպանության ժխտումը:
Անդրադառնալով թուրքական արխիվների վերակազմավորման ճշգրիտ տարեթվին` Ա. Հովհաննիսյանն ասաց, որ 80-ական թվականներին են դրանք ստացել իրենց ներկայիս տեսքը, և այդ արխիվներում սուլթանի, մեծ վեզիրի, տարբեր նախարարությունների գրագրություններն են, պաշտոնական փաստաթղթեր, հրովարտակներ, վերջերս նաև համալրվեց դեֆթերներով` ֆինանսական փաստաթղթերով: «Այստեղ չեն կարող լինել Հայոց ցեղասպանության իրականացման մեխանիզմների մասին մանրամասներ, որովհետև ժամանակին գոյություն է ունեցել հրամաններ արձակելու հատուկ մեխանիզմ, որ գրավոր հրամաններ չեն եղել»,- եզրափակեց իր խոսքը թուրքագետը` ասելով, որ փաստաթղթերի լուրջ ուսումնասիրության դեպքում կբացահայտվի թուրքական տեսակետի սնանկությունը:
