Friday, 09 12 2022
Ի տարբերություն նախկին ոչ հաճելի երևույթների, այսօր իշխանությունը, թարսի պես, ընտրված իշխանություն է
Մեկնարկել է Նիկոլ Փաշինյան-Վլադիմիր Պուտին հանդիպումը
16:21
Եղանակը աշխարհում – Դեկտեմբեր 10, 2022
Վ. Բրյուսովի անվան պետական համալսարանի ռեկտոր է վերընտրվել Կարինե Հարությունյանը
Ձեր ներքին մաղձը թույլ չի տալիս, որ 100 %-ով բովանդակային քննարկման անցնենք․ Վաղարշակ Հակոբյան
ՇՀԿ-ի և ԱՊՀ-ի երկրների պաշտպանության նախարարները կոմյունիկե են ստորագրել հանդիպման արդյունքների շուրջ
16:10
Live. «Առաջին լրատվական» տեղեկատվական-վերլուծական կենտրոն
Հայաստանը մեր առանցքային գործընկերն է Անդրկովկասում. Շոյգու
Տպավորություն է, որ Գասպարյան Վովան ձեր ոստիկանապետը չի եղել. Վիլեն Գաբրիելյան
Այսօր դիմում եմ ներկայացրել Գյումրու համայնքապետին, որպեսզի վաղաժամկետ դադարեցվի Գյումրի համայնքի ավագանու անդամի իմ լիազորությունը․ ՔՊ ավագանի Արման Բաղդասարյան
Արցախի իշխանությունն ինչու է հասել Փարիզ՝ մեզ փող տվեք, բայց մենք մնանք ՌԴ կազմո՞ւմ
Պեմզաշենում կրքերը նորից լարվել են. սպանված ընտանիքի հայրը փորձել է վրեժ լուծել. aravot.am
Երևանից` Ստամբուլ. Կլաարի այցը կարող ենք կապել հայ-թուրքական գործընթացի հետ
15:37
ԱՄՆ-ը նոր պատժամիջոցներ կսահմանի Ռուսաստանի և Չինաստանի նկատմամբ
Հերի՛ք ա, հանգի՛ստ թողեք զոհերի ծնողներին. մի՛ չարչրկեք այդ թեման. Ալեքսանյանը՝ ընդդիմությանը
15:35
Երևանի կոնյակի գործարանը և Էրազմուս ուսանողական ցանց Երևան հասարակական կազմակերպությունը ստորագրել են փոխըմբռնման հուշագիր
Ռուսաստանի հայերի միության գրած բոլոր բողոքները, կլյաուզաները, բոլորը բերել էին դատարան, որ գործին կցեն
15:27
ԱՄՆ Կոնգրեսը պաշտպանել է միասեռ ամուսնությունները
ՊՊԾ-ն չգյուլլեց այն բաշիբոզուկներին, որոնք Միրզոյանին մահվան դուռը հասցրեցին. Հայկ Կոնջորյան
Աշխարհի տարբեր անկյուններում հնչում են ցեղասպանության վտանգների ահազանգերը․ ՄԻՊ
Հայաստանի ԱԽ քարտուղարի պատասխանն Ալիևի օգնականին
Հանրային քննարկման է դրվել պարտադիր կրթությունից դուրս մնացած երեխաների բացահայտման և ուղղորդման կարգի նախագիծը
Լուրերի օրվա թողարկում 14:30
Շոյգուն, Պապիկյանն ու ԱՊՀ ՊՆ ղեկավարները ծաղիկներ են դրել անհայտ զինվորի գերեզմանին
Եթե հոկտեմբերի 27-ին Վազգեն Սարգսյանի մոտ զենք լիներ, չէր կրակի. հարցն այլ ձև կլուծվեր. Անդրանիկ Քոչարյան
ՀՀ ՊՆ պատվիրակությունը մասնակցել է ՆԱՏՕ-ի համաժողովի
Եթե վարչապետը զենքը պահի մեկի վրա, ՊՊԾ-ն պետք է սատարի նրան՝ ըստ նախագծի․ Մինասյան
ՄԻՊ-ն ԱՄՆ պաշտոնյային ներկայացրել է ՀՀ սուվերեն տարածքի վրա ադրբեջանական ագրեսիայի և հարձակման հետևանքները
Եթե Ռոբերտ Քոչարյանը զենքը դնի մեկի վրա, ՊՊԾ-ն ի՞նչ է անելու․ Վիլեն Գաբրիելյան
14:06
Սպիտակ տան մամուլի քարտուղարը դադարեցրել Է ճեպազույցը լրագողի հետ վեճի պատճառով

Ստեփանակերտ-Բաքու. պատրա՞նք, թե՞ ճանապարհային քարտեզ

Հայաստանի և Ադրբեջանի արտգործնախարարների՝ հոկտեմբերի 2-ին Ժնևում տեղի ունեցած հանդիպումից հետո Երևանի տարածած հաղորդագրության մեջ մեծ ուշադրության արժանացած հանգամանքներից մեկն առնչվում էր հետևյալ պարբերությանը. «Կողմերը մտքեր են փոխանակել Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև խաղաղության պայմանագրի, Լեռնային Ղարաբաղի հայության իրավունքների և անվտանգության երաշխիքների ապահովման վերաբերյալ, այդ թվում` Ստեփանակերտի և Բաքվի միջև քննարկումների մեխանիզմի ստեղծման միջոցով»: Ստեփանակերտի և Բաքվի միջև քննարկումների ի՞նչ մեխանիզմի մասին են խոսել Արարատ Միրզոյանն ու Ջեյհուն Բայրամովը, այն պարագայում, երբ հայտնի է Ադրբեջանի դիրքորոշումը՝ չկա Լեռնային Ղարաբաղ, իսկ Ղարաբաղում ապրող հայերը ընդամենը պետք է ինտեգրվեն Ադրբեջանի հանրությանը, ինչպես այդ հանրության մյուս բոլոր ժողովուրդները: Իհարկե, պետք է նկատել, որ Ադրբեջանն այդ դիրքորոշման հարցում ունի ներքին սպառման խնդիրը, որը փորձում է սպասարկել: Սակայն որքանո՞վ է բանակցային «սենյակում» Բաքվի դիրքորոշումն ավելի կառուցողական: Անկասկած է, որ թեման հրապարակ է բերվել Վաշինգտոն-Բրյուսել տիրույթից:

Այն ընդհանրապես, իհարկե, բավականին հետաքրքիր է: Ի վերջո, Արցախի ինքնորոշման իրավունքի իրացումը բնականաբար ենթադրում է նաև Ստեփանակերտ-Բաքու հաղորդակցության ձևավորում: Ամբողջ հարցն այն է, թե ներկայումս ի՞նչ պատկերացումներ կան այդ առնչությամբ՝ հաշվի առնելով հենց Ադրբեջանի դիրքորոշումը: Ժնևի հանդիպումից հետո տեղի ունեցավ Արցախի անվտանգության խորհրդի նիստ, որի արդյունքում ընդունված հայտարարության մեջ Ստեփանակերտը նշում է, որ պատրաստ է Բաքվի հետ հաղորդակցության, երբ Արցախը վերստին կճանաչվի որպես բանակցության լիիրավ կողմ: Բարդ է պատկերացնել, որ Բաքուն կարող է հրապարակավ գնալ այդպիսի համաձայնության: Միևնույն ժամանակ ներկայումս չի նշմարվում որևէ նախադրյալ, որ Ադրբեջանի հանդեպ կարող է լինել դրան գնալու միջազգային ճնշում: Այդ ամենով հանդերձ, շատ բարդ է նաև պատկերացնել, որ հայկական կողմը կարող է ընդունել Բաքվի տրամաբանությամբ շփումների տարբերակը, այսինքն՝ Արցախի հանրության «ռեինտեգրացիայի» քննարկում: Այդպիսով, առկա է բավականին անորոշ և խրթին իրավիճակ, ինչպես իհարկե հայ-ադրբեջանական հակամարտության ամբողջ շրջանակում: Մյուս կողմից, հարցն ունի մեկ այլ հանգամանք՝ Ռուսաստանի դիրքորոշումը, որի ԱԳՆ խոսնակ Զախարովան օրեր հայտարարեց, որ Ռուսաստանը արցախյան հակամարտության պարզապես միջնորդ չէ, այլ կոնֆլիկտի «երկարատև պատմության մաս»: Եվ կոնֆլիկտի երկարատև պատմության «մաս» Ռուսաստանը ներկայումս Արցախում ունի խաղաղապահ-ռազմական ներկայություն, որի «հովանու» ներքո արդեն իսկ տեղի ունեցել են Ստեփանակերտ-Բաքու շփումներ՝ Լաչինի միջանցքի նոր երթուղու, Սարսանգի ջրամբարի ջրերի հարցում:

Դրանք իհարկե այսպես ասած տեխնիկական շփումներ են, մինչդեռ, երբ հարցը բարձրաձայնվում է Հայաստան-Ադրբեջան արտգործնախարարների հանդիպման շրջանակում, դա արդեն քաղաքական հարթություն է, որտեղ առաջանում է հարց՝ արդյո՞ք այդ մակարդակկով բարձրաձայնումը չի ունենա հակառակ էֆեկտ, ըստ էության կոշտացնելով Բաքվի մոտեցումը այն շփումների հարցում, որ տեղի են ունենում տեխնիկական հարցերով: Այդ հարթությունն էլ իհարկե ունի թերևս իր քաղաքական համատեքստը: Ռուսաստանը փորձում է այդ շփումների միջոցով ունենալ լարվածությունը թուլացնելու, փոխադարձ անհանդուրժողությունը մեղմելու իր տեսլականը, այդ կերպ կառավարելով իրավիճակը և «սառեցնելով» հետպատերազմական ստատուս-քվոն: Իսկ, որ Մոսկվան ունի այդ նպատակը, գործնականում բավականին բաց տեքստով արտահայտել է 2020 թվականի նոյեմբերի 9-ից ի վեր: Ստեփանակերտ-Բաքու հաղորդակցության գաղափարը ինչպես որ կարող է օգնել այդ նպատակին, այդպես էլ՝ խանգարել: Դա կախված է հենց այն տրամաբանությունից, որի շրջանակում «փոխանակվել են մտքերը» Ժնևում: Այստեղ սակայն գլխավոր հարցը այն է, թե ինչ մտքեր կան այդ կապակցությամբ Ստեփանակերտում, Արցախի քաղաքական դաշտը, մասնավորապես խորհրդարանական ուժերը, իրենց համարում են «քննարկվող» գաղափարի սպառո՞ղ, թե՞ գաղափարի սուբյեկտ, որը կարող է աշխատել դրա հանդեպ բազմավեկտոր հետաքրքրության համադրության փորձի ուղղությամբ:

Բաժիններ
Ուղիղ
Լրահոս
Որոնում