Wednesday, 07 12 2022
Երևանում պարեկները անչափահասի մոտ հայտնաբերել են «Մակարով» տիպի ատրճանակ
Վիտալի Բալասանյանը մասնակցել է խաղաղապահների և ադրբեջանցի «բնապահպանների» հանդիպմանը․ԱՀ ԱԽ
Պուտինը դեմ է մահապատիժը վերադարձնելուն
ԵՄ դիտորդները կմնա՞ն Հայաստանում․ Ֆրանսիայի ԱԳ նախարարի առաջարկը
Արցախում սննդային թունավորման ախտանշաններով բուժհաստատություններ են դիմել 19 անչափահասներ
«Առաջին» լրատվական-վերլուծական թողարկում
Կաթողիկոսն ընդունել է Գերմանիայի Բունդեսթագի «Միջազգային խորհրդարանական կրթաթոշակ» ծրագրի պատվիրակությանը
ԱՄՆ դռները մեզ համար բաց են, այն ծեծել է պետք, բովանդակային խոսակցություն ծավալել
Պայթեցման աշխատանքներ՝ Երեւանի ալրաղացի շենքում
Ադրբեջանցիները Արցախում են․ կեղծ բնապահպանական օրակարգն ու սպասվող հանդիպումը ՌԴ-ում
Եթե Ադրբեջանը լրջորեն է վերաբերվում խաղաղությանը, դա ցույց տալու միակ միջոցը բանակցություններին վերադառնալն է. դեսպան Ներսեսյան
Կոտայքում հայտնաբերվել է 6-ամյա երեխայի դի
Մամիկոն Ասլանյանը կմնա կալանքի տակ
Արցախի նախագահի Ֆրանսիա այցը շատ կարևոր է. պետք է դրական քայլերի սպասել
Տղամարդն սպառնում է ցած նետվել կամրջից, հանդիպում է պահանջում ԱԺ պատգամավորի հետ
Ալիևը փորձում է վերջնական լուծել արցախահայության հարցը, բայց իր սրած սուրը պայթելու է հենց Բաքվում
Ադրբեջանի հետ Եվրոպան ունի նավթագազային շահեր, բայց մեր հորդորն է՝ հարգել մեր ժողովրդի ինքնորոշման իրավունքը․ Արայիկ Հարությունյանը՝ Փարիզում
Ոստիկանները մեծաքանակ զենք-զինամթերք և թմրամիջոց են հայտնաբերել
ՊԵԿ նախագահը հանդիպել է ԱՄՆ մաքսային և սահմանային պաշտպանության ծառայության ղեկավարի հետ
ՀՀ և ՌԴ գլխավոր դատախազները քննարկել են երկուստեք հետաքրքրություն ներկայացող մի շարք հարցեր
Համբարձում Մաթևոսյանը հարգանքի տուրք է մատուցել Սպիտակի երկրաշարժի զոհերի հիշատակին
Արայիկ Հարությունյանը Փարիզում հանդես է եկել մամուլի ասուլիսով
Իրավիճակը՝ լարվածության մակարդակի առումով, հիշեցնում է նախա44-օրյա պատերազմի ժամանակաշրջանը
Հանուն Հանրապետության կուսակցության պատվիրակության անդամները հանդիպել են Փոլ Սթրոնսկիի հետ
Ցնցումներ պետք է լինեն, որ վերագտնենք մեզ. Սեֆիլյան
Գեղարքունիքի մարզում բնակելի շենքի նկուղում հայտնաբերվել է 41-ամյա կախված կնոջ դի. shamshyan.com
Live. «Առաջին լրատվական» տեղեկատվական-վերլուծական կենտրոն
Ռուսաստանը շարունակում է իրանական դրոններ օգտագործել Ուկրաինայի դեմ
19:30
Աֆղանստանում թալիբների իշխանության գալուց ի վեր առաջին անգամ մահապատիժ է իրագործվել
Վահրամ Դումանյանը հանդիպել է բուհերի ռեկտորների հետ

Ձայն բարբառո Ստեփանակերտի

«Կարևորում ենք նաև Լեռնային Ղարաբաղի հարցի կարգավորումը, որը կերաշխավորի Լեռնային Ղարաբաղի հայության իրավունքներն և անվտանգությունը: Կարծում եմ՝ Ադրբեջան-Լեռնային Ղարաբաղ քննարկումների մեկնարկը կարող է օգտակար լինել: Այս համատեքստում պիտի ընդգծեմ Ֆրանսիայի դերը՝ որպես ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահող երկիր»,- Փարիզում սեպտեմբերի 26-ին Ֆրանսիայի նախագահ Մակրոնի հետ հանդիպումից առաջ հայտարարության մեջ նշեց Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը՝ անդրադառնակով հարցերի այն շրջանակին, որ կլինեն Ֆրանսիայի նախագահի հետ հանդիպմանը: Ինչ են քննարկել այդ առնչությամբ Հայաստանի վարչապետն ու Ֆրանսիայի նախագահը, մանրամասներ հայտնի չեն, սակայն Նիկոլ Փաշինյանի հայտարարությունը՝ Լեռնային Ղարաբաղի և Ադրբեջանի շփումների մասին, արժանի է ուշադրության, քանի որ իր մեջ պարունակում է առանցքային հանգամանք թե հետպատերազմական իրավիճակի համար, թե արցախյան կարգավորման համար ընդհանրապես:

Խոսքն Արցախի սուբյեկտայնության մասին է, որն իրողություն էր մինչև 1998 թվականին Հայաստանում տեղի ունեցած իշխանափոխությունը, երբ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը զիջեց նախագահի պաշտոնը Ռոբերտ Քոչարյանին, որը մինչ այդ Հայաստանի վարչապետի պաշտոնը ստանձնելու համար թողել էր Արցախի նախագահի պաշտոնը: Հայաստանում ստանձնելով նախագահի պաշտոն և դառնալով փաստացի գլխավոր բանակցող՝ Ռոբերտ Քոչարյանը, ըստ էության, նույնացրեց Հայաստանն ու Արցախը՝ այդպիսով «ստանալով» մեկ սուբյեկտ՝ Հայաստան, որը ներկայացնում է նաև Լեռնային Ղարաբաղը։ Իսկ դա բերեց արցախյան հարցի դեֆորմացման՝ դրանից բխող ծանր հետևանքով: Լեռնային Ղարաբաղի այսպես կոչված քաղաքական դաշտը որևէ կերպ չփորձեց ինստիտուցիոնալ դիմադրություն ցուցաբերել դեֆորմացման այդ գործընթացին՝ ստանձնելով Երևանի քաղաքական կցորդի, գործնականում քաղաքական դեկորի վերածվելու «ճակատագիրը»:

Պատկերը գործնականում շարունակվում է առ այսօր, մի էական տարբերությամբ՝ եթե արցախյան քաղաքական դաշտը մինչ 2018-ը Հայաստանի քաղաքական իշխանության «ինտերիերի» մաս էր, ապա 2018-ից հետո վերածվել է Հայաստանի նախկին քաղաքական իշխանություն-ընդդիմության «ինտերիերի» մասի, ինչը առավել խորացել է 44-օրյա պատերազմից հետո: Մինչդեռ, պատերազմից հետո ստեղծված իրավիճակում Արցախի քաղաքական սուբյեկտության հարցը դարձել է առավել կենսական և ընդհուպ օրհասական՝ հաշվի առնելով և այն, որ գործնականում հիմնավորապես թուլացել է Հայաստանի քաղաքական ազդեցությունն Արցախի վրա, ինչպես նաև Արցախի հարցին առնչվող քաղաքական իրողությունների վրա: Այդ ամենով հանդերձ, սակայն, Ստեփանակերտը գործնականում շարունակում է քաղաքական իմաստով լինել «ձայն բարբառո հանապատի» ռեժիմում: Մի ձայն, իհարկե, լսվում է պարբերաբար՝ որ Արցախը երբեք չի կարող լինել Ադրբեջանի կազմում (և սա, անշուշտ, միանգամայն հիմնավոր և աներկբա հանգամանք է, առավել ևս Ադրբեջանի շարունակվող մարդատյաց ու հայատյաց քաղաքականության պատկերի ֆոնին), և որ համայն հայությունը պետք է կենտրոնանա Արցախի վրա: Օրերս այդ միտքը լոսանջելեսահայության հետ հանդիպմանը վերստին արտահայտել էր Արցախի արտաքին գործերի նախարարը: Իսկ ի՞նչ պետք է անի Արցախի քաղաքական դաշտը, հայությանն իր վրա կենտրոնացնելուց բացի, ինքն ինչի վրա պետք է կենտրոնանա՝ ինչ օրակարգի, ինչ բովանդակության, Արցախի սուբյեկտությունը վերականգնելուն ուղղված քայլերի, փորձերի ինչ մեթոդաբանության և ճանապարհային քարտեզի նախագծերի կամ մոդելների վրա, հարցը մնում է բաց:

Բաժիններ
Ուղիղ
Լրահոս
Որոնում