Monday, 03 10 2022
12:15
Լուլա դա Սիլվան եւ Բոլսոնարուն անցել են Բրազիլիայում նախագահական ընտրությունների երկրորդ փուլ
Եվրամիության ներկայացուցչի խայտառակ գրառումը
Երկիրը չի կարող զարգանալ առանց գիտության. «Գիտության և տեխնոլոգիաների կոնվերգենցիայի» համաժողովը՝ Երևանում
Խայտառակություն է Երևանյան լճի աղբը
ՄՊՀ պատվիրակությունը մեկնել է Լեհաստան. մրցակցային մարմինների միջև համագործակցության հուշագիր կստորագրվի
Ի՞նչ է նշանակում՝ չեն թողնում իրենց ջրագծին միանանք. փակենք այգին, ասենք՝ մեր բարեկարգածն ա, չնայե՞ք
ՀՀ վարչապետը շնորհավորական ուղերձ է հղել Գերմանիայի կանցլերին
Հեղուկ գազի գինը – Հոկտեմբեր 3, 2022
6 ահազանգ` արգելափակված ավտոմեքենաների վերաբերյալ
Մաշտոց-Լուսավորիչ խաչմերուկի ապօրինի շինության մասով արձանագրություն կազմե՞լ ենք․ քաղաքապետ
11:00
Մակրոնը հայտարարել Է ԵՄ-ի երկրների հետ միասին ՌԴ-ի դեմ նոր պատժամիջոցների վրա աշխատելու պատրաստակամության մասին
10:51
Եղանակը Հայաստանում – Հոկտեմբեր 3, 2022
Տեղահանված քաղաքացիների ընտրական իրավունքի իրագործման համար Արցախում գործուն մեխանիզմներ կմշակվեն
Բենզինի և մյուս վառելիքների գինը – Հոկտեմբեր 3, 2022
10:37
Բադալյան եղբայրների նախաձեռնությամբ կվերականգնվի Թալինի սուրբ Կաթողիկե եկեղեցին
Տարադրամի փոխարժեք – Հոկտեմբեր 3, 2022
Թույլ չենք տալու հավասարության նշան դնել պատերազմական հանցագործության զոհի և հանցագործի միջև. Մարուքյանն արձագանքել է Կլաարին
Օրվա թիվը` 11 900
Լարսը բաց է բոլոր տրանսպորտային միջոցների համար
Լուրերի առավոտյան թողարկում 10:00
ԱԳՆ-ն Միրզոյան-Բայրամով հանդիպումից մանրամասներ է ներկայացրել
Պետք է մտածել տնտեսության և արտաքին գործընկերների դիվերսիֆիկացիայի ուղղությամբ
Օդի ջերմաստիճանը կբարձրանա
09:30
Վլադիմիր Զելենսկին հեռախոսազրույց է ունեցել Ֆրանսիայի նախագահի հետ
Փախուստը ելք չէ, եթե չեն ուզում կռվել ընդդեմ Ուկրաինայի, թող կանգնեն ու այդ մասին ասեն, համակարգ փոխեն երկրում․ Արբակ Խաչատրյան
Ուկրաինայում ՀՀ դեսպանությունը շարունակելու է սերտ շփումը Ուկրաինայում ապրող ՀՀ քաղաքացիների հետ
Բյուջեն գրելիս հույսը դրել են նրա վրա, որ ՌԴ-ից եկածների ներդրումների ներհոսքը կշարունակվի և կապահովի տնտեսական երկնիշ աճ
Արարատ Միրզոյանի ժնևյան հանդիպումները
08:30
Live. «Առաջին լրատվական» տեղեկատվական-վերլուծական կենտրոն
08:15
ԵՄ-ն կշարունակի ուժեղացնել Ռուսաստանի դեմ պատժամիջոցները. Շառլ Միշել

Բաքվի հետ ուղիղ խոսելու անհրաժեշտություն կա․ չեմ բացառում Ադրբեջանի ՀԿ-ների հետ իմ շփումների վերսկսումը

«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է «Հելսինկյան նախաձեռնություն-92»  Լեռնային  Ղարաբաղի  կոմիտեի  համակարգող,  խաղաղության  և  մարդու իրավունքների  միջազգային մրցանակների  դափնեկիր Կարեն Օհանջանյանը։

-Պարոն Օհանջանյան, մեզ հետ զրույցներում դուք ոչ մեկ անգամ եք նշել, որ ռուսական խաղաղապահ զորախումբն իրականում ոչ այն ինչ է՝ քան օկուպացիոն զորք։ Այս օրերին շատերն են նշում, որ եթե պատերազմից հետո մարդիկ խաղաղապահներին վստահելով վերադարձան Արցախ, այսօր այդ վստահությունը չկա և հակառակը՝ առկա է հիասթափություն։ Ի՞Նչ դիտարկումներ ունեք այս հայտարարության հետ կապված, ի՞նչ տրամադրություններ են Արցախում։

 Այսօր Ղարաբաղի հասարակության մեջ գերիշխող խնդիրը քաղաքացիների ֆիզիկական անվտանգության ապահովման խնդիրն է։ Բոլորին հուզում է մեկ հարց. որքանո՞վ են ապահով մարդիկ իրենց hայրենիքում, որը կտոր-կտոր է արվել Ադրբեջանի և Ռուսաստանի միջև: Իհարկե, պատերազմից հետո մեր հայրենակիցներից շատերը վերադարձան հայրենիք՝ հույս ունենալով, որ Ռուսաստանի Դաշնության օկուպացիոն զորքերը «խաղաղապահ ուժերի» քողի տակ կկարողանան պաշտպանել իրենց ֆիզիկական բնաջնջման սպառնալիքներից։ Ռուսական օկուպացիոն զորքերի՝ Լեռնային Ղարաբաղ մտնելուն հաջորդած իրադարձությունները աստիճանաբար ցրեցին այն առասպելը, որ Ռուսաստանը մտել է Ղարաբաղ՝ ապահովելու մեր երկրի քաղաքացիների անվտանգությունը մեր տարածքի նկատմամբ Ադրբեջանի հետագա ոտնձգություններից։ Ուկրաինայում պատերազմը և ռուսական զորքերի բացարձակ անկարողությունը՝ հասնելու բլից-կրիգի, վերջնականապես ցրեցին Ռուսաստանի՝ որպես իրեն առաջադրված խնդիրները լուծելու ռազմական տերության իմիջը։ Սա, Ռուսաստանի դեմ Արևմուտքի ամենախիստ պատժամիջոցների քաղաքականության հետ մեկտեղ, այդ երկրի օկուպացիոն ուժերը Ղարաբաղում լիովին խոցելի դարձրեցին Ադրբեջանի հաստատակամության նկատմամբ՝ ամեն գնով Լեռնային Ղարաբաղի ողջ տարածքի վրա վերահսկողություն ձեռք բերելու համար: Ռուսաստանի կախվածությունը Ադրբեջանի և Թուրքիայի հաղորդակցական և այլ նյութատեխնիկական հնարավորություններից նրան առայժմ շատ զիջող է դարձրել Լեռնային Ղարաբաղում։ Դրանով հիմնականում բացատրվում է Ռուսաստանի՝ 2020 թվականի նոյեմբերի 10-ի համաձայնագրի հիման վրա ժամանակից շուտ համաձայնությունը՝ համաձայնել այլընտրանքային ճանապարհին, Լաչինի միջանցքի փոխարեն, որն Արցախը կապում էր Հայաստանի հետ։ Սեպտեմբերի 1-ը Ռուսաստանի, Ադրբեջանի, Հայաստանի և Լեռնային Ղարաբաղի միջև համաձայնեցված վերջնական ժամկետն է։ Լաչինի միջանցքը հոգեբանական նշանակություն ունի համայն հայության համար, և դրա կորստով Արցախում շատերը կարծում են, որ մենք վերջապես կորցնում ենք մեր դարավոր երազանքը՝ նոր, միացյալ, վերածնված Հայաստանի կառուցումը… Բայց կան այլ կարծիքներ. այդ թվում՝ իմը, որ չպետք է հուսահատվել և, իհարկե, ամենադժվար իրավիճակից պետք է գտնել այն հնարավորությունները, որոնք ապագայում կմեծացնեն հոգևոր և նյութական ներուժը՝ ժամանակակից մարտահրավերներին համապատասխան, հայոց երազանքը վերադարձնելու համար։

 -Այս օրերին պաշտոնական Բաքուն անընդհատ հայտարարում է, որ Պաշտպանության բանակը պետք է լուծարվի, դա ի՞նչ նոր խնդիրներ կարող է առաջացնել, հասարակությունն ինչպե՞ս կարձագանքի նման հեռանկարին։

Կարծում եմ, որ Ղարաբաղի բանակը չպետք է լուծարվի, և համոզված եմ, որ նույն կարծիքին է նաև Արցախի ղեկավարությունը։ Սա Ադրբեջանի և Թուրքիայի երազանքն է՝ զինաթափել մեր բանակը. Ցավոք, նոր, հետպատերազմյան պայմաններում ազգային հարցեր լուծելու և պետական ​​ինստիտուտներ կառուցելու համար բացարձակապես ոչ պրոֆեսիոնալ և ոչ պիտանի, անողնաշար, ապազգային հայկական իշխանության ֆոնին, մեր թշնամիների նման պահանջները դառնում են էլ ավելի թշնամական ու համառ։ Հայերն ունեն հզոր ինտելեկտուալ ներուժ, բայց չունեն համախմբվելու կամք և ցանկություն՝ ստեղծելու նոր սերնդի ժամանակակից զենքեր, որոնք կարող են ազդել մեր հակառակորդների կամքի վրա, ես սա անվանում եմ մարդասիրական զենք, որի կիրառումը թույլ կտա. վերադարձնել կորցրածը և սկսենք կառուցել հասարակություն և պետություն արհեստական ​​ինտելեկտի ընդլայնման պայմաններում։ Իսկ մինչ այդ պետք է մեկընդմիշտ ասել մեր թշնամիներին և ռուս օկուպանտներին՝ մոռացեք, որ դուք կկարողանաք զինաթափել Ղարաբաղի բանակը։ Թշնամիներին կարող ենք հիշեցնել, թե ինչպես իննսունականների սկզբին նրանք իրականում սկսեցին մերկ ձեռքով ջախջախել թշնամուն, իսկ հետո սեփական զենքով վտարել իրենց հայրենիքից։ Սա պետք է հիշեն բոլորը. Համբերության սահման կա, որից հետո պայթյուն է տեղի ունենում։

-Բերձորի և Աղավնոյի հետ տեղի ունեցողն արդյոք հերթական վկայությունը չէ այն բանի, որ ժամանակն է, որ Արցախը փորձի ինքնուրույն կոնտակտի մեջ մտնել Բաքվի հետ՝ թեկուզ ոչ պաշտոնական տարբերակով։ Նման անհրաժեշտություն  տեսնու՞մ եք ։

Այո, դա մեծապես անհրաժեշտ է։ Նախ, Ադրբեջանը մեր հարևանն է, և ցանկալի է նրա հետ ունենալ նորմալ հարաբերություններ՝ թույլ տալով մեզ լուծել խնդիրները խաղաղ ճանապարհով, առանց ռազմական էքսցեսների հասցնելու, բանակցային սեղանի շուրջ պաշտպանել մեր ազգային շահերը։ Գոնե հասարակական մակարդակով երկխոսությունը թարմացնելու անհրաժեշտություն կա։ Ինչպես գիտեք, ես քաղաքական ու հասարակական շրջանակների ներկայացուցիչների հետ շփվելու ամենամեծ փորձն ունեմ։ Եվ ես ձեզ վստահեցնում եմ, որ սա մեր երկրին դրանից ոչ մի վատ բան չեղավ։ Տեղեկացնեմ, որ չեմ բացառում Ադրբեջանի քաղաքական և հասարակական շրջանակների ներկայացուցիչների հետ շփումների վերսկսումը։ Տեսնենք, թե ինչպես կանցնեն այս հանդիպումները։ Բայց այն, որ դրանք չափազանց անհրաժեշտ են, ես ավելի քան վստահ եմ։ Ես Լեռնային Ղարաբաղի անկախության հավատարիմ կողմնակիցն եմ և երկխոսության նույնքան հավատարիմ ջատագովը։ Մենք պետք է լսենք մեր հակառակորդներին և փորձենք ելք գտնել բարդ իրավիճակից։

 

 

Բաժիններ
Ուղիղ
Լրահոս
Որոնում