Saturday, 25 06 2022
Ձերբակալվել է Թուրքիայում անտառային հրդեհի հեղինակը
Երևանում սրճարանի 21-ամյա մատուցողուհին դանակահարել է 30–ամյա կնոջը
00:45
Հունգարիան կոչ է արել դադարեցնել Ռուսաստանի դեմ պատժամիջոցները
Խնդրում և հորդորում եմ պատասխանատու լինել մեր շրջակա միջավայրի մաքրության նկատմամբ․ Երևանի քաղաքապետ
Շիրակի մարզպետը ընդունել է Հայաստանում ՉԺՀ դեսպանին
00:30
Գերմանիան մտադիր է ազգայնացնել «Հյուսիսային հոսք-2»-ի մի մասը. Spiegel
Բախվել են Mercedes-ն ու ՀՀ ՊՆ համարանիշներով КамАЗ-ը. պայմանագրային զինծառայողներից մեկը տեղում մահացել է
Իսրայելցի ոստիկանների կրակից սպանվել է պաղեստինցի լրագրողը
00:00
Ուկրաինայում խաղաղ կարգավորման հարցը կքննարկվի G7-ի հետ հանդիպմանը. Բլինքեն
Միրզոյանը վստահեցրել է՝ Հայաստանը հետևողական է խաղաղության հաստատման իր օրակարգում
23:30
Ռուսամետ ուժերը հրթիռակոծում են ուկրաինական դիրքերը
«Մահապատիժ՝ անտառների հրկիզման համար»․ Էրդողան
«Դիմադրության» շարժման հաջորդ հանրահավաքը տեղի կունենա հուլիսի 1-ին
«Առաջին» լրատվական-վերլուծական թողարկում
Ամերիկայի հայկական համագումարը ողջունում է Քրիստինա Կվիենի և Լորա Հոչլայի նշանակումները
Հայաստան- Արցախ պաշտոնական հարաբերությունները խարխլված են. Իշխան Սաղաթելյան
Մենք հենց հիմա նորից կառուցում ենք անկախ Հայաստան
ԵԳԱԾ-ը հայտարարում է Հայոց Ցեղասպանության վերաբերյալ միջազգային գիտական պարբերականներում հոդվածների տպագրության մրցույթ
Փաստ է՝ 44-օրյան խորհրդային բանակի մոդելի պարտությունն է
Արգենտինայի հեղինակավոր կազմակերպությունները խստորեն քննադատել են Թուրքիայի դեսպանի` Ցեղասպանությունը ժխտող հայտարարությունները
Խոշտանգման դեպքերով 244 քրեական գործ է հարուցվել, 130-ը՝ կարճվել, 8-ը ուղարկվել դատարան
Արարատ Միրզոյանը և Արտակ Բեգլարյանը քննարկել են Արցախում ստեղծված իրավիճակն ու հումանիտար հարցերի հաղթահարման ընթացքը
Լավրովը ապացուցում է՝ դաշնակից չունենք. եթե պայքարենք՝ կունենանք
Սուրեն Պապիկյանը Մոսկվայում մասնակցել է ԱՊՀ պաշտպանության նախարարների խորհրդի նիստին
21:10
Թեժ մարտեր՝ Սևերոդոնեցկում
Վերջին տասը տարիների ընթացքում ՄԻԵԴ-ի վճիռների 97 տոկոսը Ադրբեջանը չի կատարել. Էդուարդ Աղաջանյան
Հունիսի 23-ին Հայաստանում ծնունդների թիվը
20:40
ԱՄՆ-ը կօգնի Ուկրաինային այնքան, որքան անհրաժեշտ է. Բլինկեն
Արցախի սուբյեկտությունը իշխանության կցորդի շրջափուլից ընդդիմության կցորդի փուլ բերելու գինը
20:20
Ուկրաինայում կալանվել է ռուս գործարարի 34 մլն դոլարի ունեցվածքը

Հայաստանի օպերատիվ խնդիրը ականապատ ծովում

Կա տեսակետ, որ Ռուսաստանին պետք չէ Արցախի հարցի կարգավորում, որովհետև կոնֆլիկտային վիճակը նրան տալիս է թե Հայաստանի, թե Ադրբեջանի վրա ազդեցության և Հարավային Կովկասում ամուր ներկայության հնարավորություն: Ինքս էլ կարծում եմ, որ այդպես է, ու արտահայտվել եմ դրա մասին բազմիցս, և ամենևին ոչ նոր, այլ նվազագույնը վերջին տասնամյակի վճռորոշ իրադարձությունների շրջանում:Ռուսաստանի խնդիրը կոնֆլիկտի կառավարման «բանալի» պահելն է: Մոսկվան այդ հարցոււմ դիտարկում է երկու տարբերակ՝ կամ ԱՄՆ հետ գալ պայմանավորվածության և դրա շրջանակում Հարավային Կովկասում իր դերի ամրագրման, կամ՝ երբ չի ստացվում դա (իսկ առայժմ կարծես թե դա չի ստացվում), դիրքերը պահել Թուրքիայի հետ՝ օգտագործելով Էրդողանի հավակնություններն ու նկարագիրը, և էլի մի շարք գործեններ, արդեն ոչ Թուրքիայի հետ կապված: Համաձայն չեմ այն տեսակետին, որ հակամարտության կարգավորման է ձգտում ԱՄՆ: ԱՄՆ դրան ձգտում էր թերևս առավելագույնը մինչև Քի Վեսթ: Երբ Մոսկվան դեռևս Հեյդարի որդի Իլհամ Ալիևի միջոցով տապալեց Քի Վեսթը, ԱՄՆ թերևս վերջնականապես արձանագրեց, որ Մոսկվան ունի նվազագույնը խանգարելու ահռելի ներուժ, փոխարենը բավականին թույլ է կառավարելու ներուժը: ԱՄՆ թերևս որդեգրեց այդ ներուժը ավելի թուլացնելու ռազմավարություն: Այդ համատեքստում խաղաքարտ դիտարկվեց նաև Թուրքիան:

Վաշինգտոնը իր մոտեցման վերանայման նշաններ ցույց տվեց այն ժամանակ, երբ նախագահը Մեդվեդևն էր, ակնկալելով, որ նրա միջոցով հնարավոր կլինի հեռացնել Պուտինին ընդհանրապես, վերականգնել ԱՄՆ-ՌԴ հարաբերության «ելցինյան» շրջանի տրամաբանությունը: Թերևս այդ համատեքստում էլ ԱՄՆ լոյալ էր վերաբերում կազանյան գործընթացին, որը սակայն սահուն զարգանալով՝ տապալվեց այն ժամանակ, երբ արդեն պարզ էր, որ Մեդվեդևը անկարող է պահել դիրքերը և Պուտինը վերադառնում է՝ 2011 թվական:Այժմ կարծում եմ ԱՄՆ-ը ևս չունի հակամարտությունը կարգավորելու ցանկություն, ու նաև հնարավորություն՝ իրավիճակը շատ բարդ է: ԱՄՆ համար ևս կարևոր է կոնֆլիկտի առկայությունը, որովհետև այն իր հերթին ճնշման միջոց է թե Ռուսաստանի, թե Թուրքիայի, թե Ադրբեջանի, թե Իրանի ուղղությամբ: Հայտարարությունները՝ կարգավիճակի և այլնի վերաբերյալ, հենց դրա մաս են՝ այսինքն ճնշման քաղաքականության:

Հայաստանն այդ իրավիճակում ունի մեկ անելիք՝ մանևրելու և ժամանակ շահելու առավելագույն ներուժի «կուտակում»: Կրկնեմ՝ որովհետև հակամարտության կարգավորում կամ լուծում չեն ուզում երկու առանցքային երկիր՝ ԱՄՆ և Ռուսաստանը: Նրանց խնդիրը կառավարման «կոդը» տնօրինելն է: Երկու կողմում էլ Հայաստանի համար կան թե անխուսափելի անհրաժեշտություններ, թե նաև շահեկան ելակետեր: Բայց, երկու կողմում էլ կան ռիսկեր: Պատկերավոր ասած՝ կա լողալու ծովային տարածություն, բայց այն լցված է նաև նույն տարածությունում լողացող ականներով: Իսկ ափ դուրս գալու և սպասելու հնարավորություն բնականաբար չկա:Սա կարող է թվալ բավականին հոռետեսական, անելանելի միջավայր: Բայց, թերևս այդպես չէ: Բարդ իրավիճակի հանդեպ մոտեցումների առումով խնդիրը ավելի պարզ է:

Անկանխատեսելի, նոր աշխարհակարգի ձևավորման անորոշ և մշուշոտ հեռանկարով գործընթացում այսպես ասած փոքր՝ այլ կերպ ասած նվազ հնարավորություններով և աշխարհաքաղաքական համեստ դերակատարությամբ և ազդեցությամբ երկրների առաջ դրված է օպերատիվ արդյունավետության ապահովման խնդիր: Հայաստանը ներկայումս փորձում է լուծել այդ խնդիրը, ինչը ստացվում է՝ հարաբերական, բայց առայժմ նկատելի հաջողությամբ: Այդ ընթացքի հավասարակշռությանը նպաստելը բոլոր այն հասարակական-քաղաքական միավորների խնդիրն է, որոնց համար Հայաստանի ու Արցախի անվտանգությունը և կայունությունը իրապես նպատակ է և միջոց ոչ թե քաղաքական կոնյուկտուրան, այլ պետական շահը սպասարկելու և քաղաքական հետաքրքրություններն այդ ելակետից բխեցնելու համար:

Լուսանկարը՝ panorama.am-ի

Բաժիններ
Ուղիղ
Լրահոս
Որոնում