Saturday, 15 06 2024
01:00
Ռոյթերս. Պենտագոնի աշխատավարձի գաղտնի հակավաքսային արշավը Քովիդ 19-ի համաճարակի ժամանակ՝ների, Ռոյթերսի փոխանցմամբ՝ Թրամփի եւ Բայդենի խոսնակները չեն մեկնաբանել տարածված տեղեկությունը։
00:45
Ֆրանսիայի ֆինանսների նախարարն ասում է, որ եթե ծայրահեղ աջերը հաղթեն արտահերթ ընտրություններում, Եվրոգոտու երկրորդ խոշոր տնտեսությունը կկանգնի ֆինանսական ճգնաժամի վտանգի առաջ
00:30
Թուրքիայի և Իսպանիայի միջև 11 համաձայնագիր է ստորագրվել
00:15
ՀԱՄԱՍ-ի բարձրաստիճան պաշտոնյան ասում է, որ ոչ ոք չգիտի, թե հոկտեմբերի 7-ին առևանգված իսրայելցի պատանդների քանիսն են դեռ ողջ
Դանակի հարվածով սպանություն՝ անձնական հարցերի շուրջ տարաձայնությունների պատճառո
Հրդեհ՝ Կոմիտասի պողոտայի շենքերից մեկի բնակարանում
Քարկոփ բնակավայր տանող հետիոտնային ճոճվող կամուրջը շահագործվում է
Կենցաղային հարցի շուրջ վեճը ավարտվել է 44-օրյա պատերազմի մասնակցի սպանությամբ
Անահիտ Մանասյանը հեռախոսազրույց է ունեցել Երևանում բողոքի ակցիայի ժամանակ վնասվածքներ ստացած Եսայի Քարամյանի կնոջ հետ
Լուկաշենկոն ախտանիշն է հայ-ռուսական ճգնաժամի
«Կենտրոնական Ասիային «խաղաղ արշալույսներ» չեն սպասում»
Վստահ եմ՝ Ռուսաստանը անցնում է երկրորդ փուլին. անընդհատ տուրբուլենտ վիճակ են ստեղծելու
Մեր մեղքը քավելու համար պետք է հզորանալ՝ դուրս գալ Ռուսաստանի գրպանից, միանալ Եվրոպային
21:50
Fastex-ը UEFA Еuro 2024-ի ցուցադրման հովանավոր
21:40
EventHub․am-ը՝ աշխարհահռչակ Black Eyed Peas-ի Թբիլիսիի համերգի տոմսերի վաճառքի պաշտոնական ներկայացուցիչը
4-րդ նախագահ Արմեն Սարգսյանի օտարերկրյա քաղաքացիության քրգործով նախաքննությունը շարունակվում է
Աղետի օրերին այս հատվածում Դեբեդի հունն էր
Տասնյակ միլիարդ դրամի, 59 անշարժ գույքի հայց ընդդեմ Հովիկ Աբրահամյանի
«Եվրասիական անվտանգության նոր համակարգն ու Հայաստանի դերը»
ՀՀ ՊՆ-ն աղջիկներին և կանանց հրավիրում է ժամկետային ծառայության
«Սրբազան շարժումով» Պուտինը փորձում է կատարել Էրդողանին տված խոստումը
Պուտինի հնչեցրած պայմանները խաղաղ նախաձեռնություն են, ոչ թե վերջնագիր. Պեսկով
Դատարանը քննում է Քոչարյանի որդու 70-ից ավելի գույքերի օրինականությունը
20:10
Բուխարեստում վայրէջք կատարած Երևան-Քիշնև չվերթն իրանակացնող ինքնաթիռը կվերադառնա Երևան
Մեհրաբյան online
19:50
Պատժամիջոցների հարցերով ԵՄ հատուկ ներկայացուցիչը կայցելի Ղազախստան
19:40
Զելենսկին ժամանել է Շվեյցարիա ՝մասնակցելու խաղաղության գագաթնաժողովին
ՀՀ ՊՆ-ն 18-27 տարեկան աղջիկներին և կանանց հրավիրում է կամավոր հիմունքներով 6-ամսյա ժամկետային ծառայության
ՀՀ ԱՍՀ նախարարը և ԱՄԿ գլխավոր տնօրենը քննարկել են աշխատանքի և զբաղվածության ոլորտում համագործակցության հարցեր
19:10
Զելենսկին Պուտինի խաղաղության առաջարկներն անվանել է վերջնագիր

Իրական հաղթանակը կլինի այն, որ ՄԱԿ-ի դատարանն ընդունի հայկական կողմի փաստարկները և մերժի «Ադրբեջանն ընդդեմ Հայաստանի» հայցը

«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է հայ գերիների իրավունքների պաշտպանությամբ զբաղվող փաստաբան Սիրանուշ Սահակյանը

Տիկին Սահակյան, Հայաստանի կողմից նոր գանգատ է ներկայացվել ՄԱԿ-ի միջազգային դատարան ընդդեմ Ադրբեջանի՝ էթնիկ զտումների փաստով: Ի՞նչ կարող ենք ակնկալել միջազգային դատարանից՝ հատկապես Փառուխում տեղի ունեցած դեպքերի, գազամատակարարման անջատումների ֆոնին:

Միջզգային արդադատության դատարանի գործիքները շատ ավելի լայն են, քան տարածաշրջանային և կարող են ազդեցիկ միջոցներ լինեն միջպետական գործերի լուծման հարցում: Այս առումով ես դատարանի սահմանափակված չեմ տեսնում, բայց հասկանալի է, որ դատարանի գործունեության վրա ազդող նախադրյալներ կան: Օրինակ, երբ միջազգային հանրությունը որոշ երևույթների առնչությամբ ունի կոշտ արձագանք, ինչպես մենք տեսնում ենք ուկրաինական իրադարձությունների դեպքում, ապա շատ ավելի արագ ու արդյունավետ է աշխատում, և հակազդում ՄԱԿ-ի դատարանը:  Դրա համար իրավական գործընթացը միշտ զուգակցվում է դիվանագիտական գործունեությամբ:

Ապացույցները բազմաթիվ են և վստահ եմ, որ ՄԱԿ-ի դատարանն արձանագրելու է Ադրբեջանի կողմից էթնիկ հիմքով խտրական քաղաքականությունը հայերի դեմ: Բայց խնդիրը մի փոքր բարդ է, քանի որ մենք ունենք նաև հայելային գործեր՝ «Ադրբեջանն ընդդեմ Հայաստանի», որտեղ հայկական կողմն է մեղադրվում էթնիկ զտումների կամ էթնիկ պատկանելիության հիմքով խտրականության այլ դրսևորումների համար: Իրական հաղթանակը կլինի այն, որ ՄԱԿ-ի դատարնն ընդունի հայկական կողմի փաստարկները և մերժի «Ադրբեջանն ընդդեմ Հայաստանի» հայցը: Սակայն այս հայելային դատական գործընթաց նախաձեռնելու միջոցով ես կարծում եմ՝ Ադրբեջանը փորձում է ձևականորեն հավասարության նշանը պահպանել հայկական և ադրբեջանական կողմերի միջև, որի պայմաններում մենք նույնական ենք ընկալվում միջազգային հանրության աչքերում, և նրանք մեզ դիտարկում են արժանի և հավասար հակառակորդներ: Այս պարագայում միջազգային հանրությունը չի բռնի Հայաստանի կամ Ադրբեջանի կողմը, և հակված կլինի առավել չեզոք դիրքերից մոտենալ Արցախի խնդրին կամ առկա այլ հարցերին: Ես կարծում եմ՝ շատ վտանգավոր է այդ երկրորդ գործընթացը, որը կարող է իրողությունները ձևախեղել և հավասարության նշան դրվի Հայաստանի ու Ադրբեջանի միջև: Այդ պարագայում մենք կունենանք ոչ թե հաղթանակ, այլ պարտություն:

Մենք հիշում ենք, թե դեկտեմբերին ՄԱԿ-ի դատարանն ինչպիսի որոշում կայացրեց հօգուտ Հայաստանի, բայց Ադրբեջանը, ըստ էության, չի կատարում դատարանի որոշումները և շարունակում է իր հայատյաց քաղաքականությունը: Հնարավո՞ր է, որ այս անգամ էլ եթե անգամ հօգուտ Հայաստան վճիռներ լինեն, Ադրբեջանը շարունակի անտեսել դրանք:

Դրա ռիսկերը միշտ կան և միջազգային իրավունքը ներպետական իրավունքից տարբերվում է նաև այն հատկանիշով, որ մենք հարկադիր կատարումն ապահովող միասնական ատյան չունենք և միջազգային իրավունքի կիրառումը կախվածության մեջ է պետությունների դիրքավորումից ու քաղաքական կշռից: Եթե պետությունը կարողանում է ճիշտ արտաքին հարաբերություններ կառուցել, ապա ուժ կտա հօգուտ իրեն կայացված դատական ակտերից: Իսկ եթե թույլի դիրքերից է ելնում, այդ փաստաթղթերն, իրապես, կարող են մնալ թղթի վրա: Որոշակի լծակներ ունի ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհուրդը, որտեղ ևս կայացվում են քաղաքական որոշումներ: Իհարկե, մենք նախնական որոշումը, որ ունեցանք դեկտեմբերին, դա անհապաղ միջոցներին էր վերաբերում և դրա կատռարողական գործընթացները ավելի թերի կարգավորված և թույլ են ի համեմատություն վերջնական վճիռների: Բայց եթե քաղաքական, դիվանագիտականբ հարցերում մենք ձախողենք, անկախ վճռի բովանդակությունից, կարծում եմ՝ իրականության մեջ փոփոխություններ չեն լինի: Դրա համար մեկուսացված իրավական գործընթացները որև իրավական ու քաղաքական արժեք չունեն, եթե դրանք չեն զուգակցվում ճիշտ դիվանագիտական ու քաղաքական աշխատանքով:

Իսկ իրավական ոլորտում հայկական կողմից աշխատանքն ինչպե՞ս եք գնահատում: Բավարա՞ր են ձեռնարկված քայլերը, թե՞ կարելի էր ավելի  անել:

Ես կարծում եմ, որ ակտիվություն եղել է և եթե համադրելու լինեմ ռազմական, քաղաքական, իրավական և դիվանագիտական ոլորտները, միակ ոլորտը որ չի ձախողել և դեռևս դրական հեռանկար կա, դա իրավական է: Այսինքն այս պահին ես այն գնահատում եմ տեղին ու արդյունավետ: Մասշտաբի տեսանկյունից օգտագործվել են հիմնական գործիքները, բայց ոչ բոլորը, որը միգուցե տակտիկական խնդիր է: Համենայնդեպս, լինելով իրավաբան, նաև միջազգային իրավունքի մասնագետ, այս պահին ճիշտ եմ գնահատում կատարված իրավական ոլորտի գործողությունները: Միակ հիմնական խնդիրը, որ ես դիտարկում եմ, որը շատ ակնառու է, այն է, որ իրավական թիմն առանձին է գործում և կարծես իրավական թիմի ու քաղաքական թիմի գործողությունների սինխրոնիզացիա չկա: Քաղաքական թիմի գործողությունները կարող են բերել նաև իրավական թիմի գործունեության ձախողման: Օրինակ, բազմիցս կատարվել են հայտարարություններ, որոնք լուրջ վտանգներ են իրենց մեջ պարունակում և ունենալու են ապացուցողական նշանակություն ՄԱԿ-ի դատարանում ի վնաս Հայաստանի շահերի: Բայց այդ հայտարարությունները հնչեցվում են քաղաքական գործիչների կողմից այն պարագայում, երբ նրանք քաջատեղյակ են ընթացող իրավական գործընթացների մասին: Նույնկերպ մենք տեսնում ենք, որ մարդու իրավունքների խախտումների առնչությամբ քաղաքական գործիչները բացառում են խոշտանգումների փաստը հայ ռազմագերիների առնչությամբ, մինչդեռ Հայաստանը միջպետական հայցով խոշտանգումների խնդիր է բարձրաձայնել թե ՄԱԿ-ի դատարանում, թե Եվրոպական դատարանում: Այստեղ չհամակարգված գործունեություն կա, որը չի բխում մեր պետության շահերը լավագույնս ներկայացնելու անհրաժեշտությունից:

Բաժիններ
Ուղիղ
Լրահոս
Որոնում