Thursday, 13 06 2024
Ադրբեջանը ՀՀ գումար ուղարկող 50 խոշոր փոխանցողների մեջ չկա, 1 դեպք՝ կար 30 հզ եվրո էին ուղարկել
Տարեվերջին գնաճը կլինի 1.5-1.7%-ի միջակայքում. ԿԲ նախագահ
Դեպքեր կան, որ ՀՀ բանկերում կրիպտոարժույթով սպասարկում են. ԿԲ նախագահ
18:10
Կիևը 98 միլիարդ դոլար գումարի ռազմական օգնություն է ստացել. Պենտագոն
Լուրերի արտակարգ թողարկում 18։00
ՌԴ-ում հայտնել են մեկ օրում Բելգորոդի մարզի ուղղությամբ շուրջ 170 զինամթերքի արձակման մասին
Վաշինգտոնը քարտ բլա՞նշ է տալիս Հայաստանին, թե՞ թողնում Բաքվի դեմ մենակ
Ղրղզստանում կարգելվի գուշակների ու պայծառատեսների գովազդը
Գողության նպատակով տանիքից պարանով իջնելիս ընկել էր պատշգամբ
17:30
Ուժի մեջ է մտել Լեհաստանի և Բելառուսի սահմանին բուֆերային գոտի ստեղծելու մասին որոշումը
17:20
Ստոլտենբերգը ՌԴ-ի տարածքում ՆԱՏՕ-ի զենքի կիրառումը էսկալացում չի համարում
17:10
Լեհաստանը և Գերմանիան հայտնել են, որ Ուկրաինային չեն փոխանցի Patriot ՀՕՊ համակարգեր
17:00
Live. «Առաջին լրատվական» տեղեկատվական-վերլուծական կենտրոն
Բելառուսը ետ է կանչում ՀՀ-ում իր դեսպանին
16:50
Իրանը «որոշ միջոցներ է ձեռնարկել» միջուկային օբյեկտներում՝ ի պատասխան ՄԱԳԱՏԷ-ի բանաձևի. Mehr
16:40
Բուենոս Այրեսում բախումներ են տեղի ունեցել իրավապահների և ցուցարարների միջև Միլեյի առաջարկած բարեփոխումների պատճառով
Բա Մարտի 1-ը դատապարտեիք, պարո՛ն Գարեգին Բ. Վահագն Ալեքսանյան
Փափուկ կյանքի սովոր տերտերը տուն է վարձել Բաղրամյան փողոցում, իսկ մարդիկ վրանների մեջ են. Դավոյան
ՀԱՄԱՍ-ը հայտնել է, որ Իսրայելից պատասխան չի ստացել հրադադարի մասին առաջարկի վերաբերյալ
«Օրենքի առջեւ բոլորը հավասար են» սկզբունքը վերաբերում է նաեւ պետության եւ ընդդիմության
Ռուբլու փոխարժեքը վերականգնվում է
Սա իշխանության բռնազավթման փորձ է. դեմոկրատական երկրում գրոհել են ԱԺ-ի վրա
Պեսկովը հույս է հայտնել, որ Մոսկվայի և Երևանի միջև կգերիշխեն դաշնակցային հարաբերություններն ու գործընկերությունը
Մինչև վերջ կգնան, մինչև իշխանությունը մեծ սխալ գործի
Էրդողանը կայցելի Շուշի
Պարոն Գալստանյանը սովորական շառլատան է. հարգելի՛ հայրենակիցներ, ցավում եմ, դուք խաբվել եք
2018-ի քայլերը «քսերոքս» անելով ոչնչի չեն հասնի, կրիտիկակական զանգված էլ չկա
Դուք պե՛տք է քաղաքական զսպվածություն ցուցաբերեք. Թորոսյանի կոշտ արձագանքը՝ Կարեն Անդրեասյանին
Մոսկվա, Կրեմլ, Պուտին. ընդդիմության հաղորդումը՝ Փաշինյանը հայտարարել է, թե ՀԱՊԿ-ից դուրս են գալիս
Վահագն Խաչատուրյանն ընդունել է ամերիկացի պաշտոնյային

Սերժ Սարգսյանի պարզաբանման հակառակ երեսը. հարված Նժդեհով

Ռուսական մեդիատիրույթը շարունակում է համառորեն խաղարկել Գարեգին Նժդեհի «կենսագրության» թեման, նրան շարունակելով մեղադրել «հիտլերականության» կամ «ֆաշիզմի» հետ գործակցելու համար: Ինչպես հայտնի է, հերթական բռնկման առիթ է հունվարի 28-ին՝ հայկական բանակի օրը Մոսկվայում Ռուսաստանի հայերի միության կազմակերպած ֆիլմի ցուցադրությունը: Թեմային միացավ ընդհուպ Բաքվի ղեկավար Իլհամ Ալիևը: Սակայն, թերևս պարզունակ կթվա, որ ռուսական մեդիատիրույթում արդեն օրեր շարունակ թեմայի խաղարկումը կամ շահարկումը լոկ ադրբեջանական պատվեր է: Ոչ, բանն այն չէ, որ ռուսական մեդիատիրույթը ենթակա չէ այդ պատվերներին: Ենթակա է, այն էլ ինչպես:

Խնդիրն այն է, որ հետևողական կիրառումը վկայում է, որ պատվերը հարակից գործոն է, իսկ խորքում՝ քաղաքական պահանջարկն է, որ կա Ռուսաստանում; Հետևաբար, առնվազն իբրև հնարավոր վարկած հարկ է թերևս դիտարկել այդպիսի քաղաքական պահանջարկի հնարավոր մոտիվ կամ առիթ, թե ինչու՞ է տեղի ունենում հերթական բռնկում-խաղարկումը: Լայն իմաստով, թերևս անկասկած է այն, որ Նժդեհի թեման Ռուսաստանի համար Հայաստանին «մեղադրանք» ներկայացնելու բացառիկ, հազվադեպ հնարավորություն է: Ռուսաստանի համար այդ խնդիրը կարևոր է, հաշվի առնելով այն քաղաքականությունը, որ Մոսկվան վարում է հետխորհրդային ամբողջ ընթացքում և հատկապես ՌԴ նախագահ Պուտինի իշխանությունը ստանձնելուց ի վեր, և առավել ևս վերջին 10-15 տարիներին: Այդ քաղաքականությունը հիմնված է Հայաստանի սուբյեկտության հաշվին ռեգիոնալ հարցեր լուծելու տրամաբանության վրա: Ոչ միայն դրա վրա, իհարկե, բայց՝ նաև դրա վրա, ընդ որում զգալի և առանցքային հարցերում:

Հայաստանի անվտանգային միջավայրում վերջին 10 տարիների ընթացքում տեղի ունեցողը դրա ծանր և ակնառու վկայությունն է՝ 44-օրյա պատերազմի ցավագին գագաթնակետով: Ահա այդ պարագայում, Ռուսաստանն անշուշտ անհաղորդ չէ Հայաստանի հանրային տրամադրություններին, ըստ այդմ լավ է պատկերացնում Հայաստանի հանրության, հայ ժողովրդի մեղադրականները, դրանց հիմնավորվածությունն ու արդարացիությունը, ինչպես նաև մեծ իմաստով դրանց ազդեցությունը իր շուրջ եղած մթնոլորտի վրա: Այդ պարագայում, կամ մնում է հայցել ներողամտություն և «թողություն», կամ գտնել մեղադրանքը «շրջելու» հնար: Եվ ահա, նժդեհյան թեման Ռուսաստանի համար դրա լավագույն հնարավորությունն ու առիթն է՝ իհարկե իրենց պատկերացումներով: Դա առավել ևս «հրաշալի» առիթ ու լուծում է, եթե կա նաև դրա համար վճարելու պատրաստ սուբյեկտ՝ Ադրբեջանը, Ալիևը: Սակայն, դառնանք կոնկրետ դրվագին՝ ինչո՞ւ հիմա, ինչո՞ւ հանկարծ: Իհարկե հնարավոր է տարբեր պատճառներ, սակայն դրանց թվում արժե դիտարկել թերևս մեկը, որը առաջին հայացքից կարող է դուրս մնալ ուշադրությունից:

Սերժ Սարգսյանի թիմակիցները նախորդ շաբաթ ազդարարեցին, որ Սարգսյանը հունվարի վերջին կպատասխանի Նիկոլ Փաշինյանի հայտարարություններին, որոնք վերաբերում էին արցախյան գործընթացի վերջին տարիների, իսկ ավելի կոնկրետ՝ հետերկուհազարտասնվեցյան զարգացումներին: Իսկ այստեղ հարկ է ուշադրություն դարձնել ժամանակային հանգամանքին: Դա մի ժամանակահատված էր, երբ Ռուսաստանը ձգտում էր ամբողջությամբ իր ձեռքը վերցնել իրավիճակը արցախյան գործընթացում, հետևաբար դրա զարգացումների համար ՌԴ պատասխանատվությունն ու դերակատարումը իսկապես  առանցքային է: Հետևաբար, եթե իրադարձությունները զարգացել են Հայաստանի համար ոչ շահեկան հունով, ապա այստեղ առանցքային է ՌԴ դերը: Ի դեպ, հատկանշական է, որ հենց այդ ժամանակահատվածում նաև ՌԴ-ն «որսաց» Երևանում Նժդեհի արձանի տեղակայման հանգամանքը և սկսեց այն օգտագործել Հայաստանին մեղադրելու, այլ կերպ ասած՝ Հայաստանի դեմ իր քայլերը անուղղակի արդարացնելու համար: Այդպիսով, Հայաստանում ծավալվող բանավեճը, որ պայմանականորեն կարող ենք «անվանել» «Փաշինյան-Սարգսյան» բանավեճ, Ռուսաստանի համար կարող է պարունակել որոշակի ռիսկեր: Իհարկե միամտություն է մտածել, թե Փաշինյանը կամ Սարգսյանը ուղիղ ձևով մատնացույց կանեին Մոսկվայի դերը, սակայն «բացահայտումների»  ընթացքում կարող էին տողատակում հնչել մտքեր, գնահատականներ, որոնք հանրությանը կարող էին տալ այսպես ասած «մտորելու նյութ»: Առավել ևս Սերժ Սարգսյանի պարագայում, որը այլևս չլինելով իշխանություն և թերևս չունենալով իշխանության հավակնություն և հույս ընդհանրապես, կարող է զգալիորեն ավելի անկաշկանդ լինել իր հայտարարություններում կամ ձևակերպումներում, իհարկե համեմատության կամ հարաբերականության մեջ: Բայց, դա էլ կարող է բավարար լինել հանրությանը անհրաժեշտ «եզրակացությունների» համար: Ընդ որում, Սարգսյանն ինքն էլ իր հարցազրույց-պարզաբանումներում ակնարկեց այդ մասին, նշելով, թե իրեն թույլ չի տա առանց համանախագահների իմացության որևէ փաստաթուղթ հրապարակել, սակայն կանի դա «ծայրահեղ անհրաժեշտության» դեպքում: Թե ինչն է Սերժ Սարգսյանը համարում ծայրահեղ անհրաժեշտություն, կամ ինչը կհամարի՝ սա իհարկե հարց է, սակայն ահա այդ ֆոնին թերևս որոշակիորեն կարող է ուրվագծվել Ռուսաստանում նժդեհյան թեմայի բռնկման և խաղարկման սցենարային կամ վարկածային մի մոտիվ, որպես այսպես ասած նախազգուշացում Սարգսյանին, հաշվի առնելով այն, թե ինչ գաղափարախոսության անունից է ներկայանում Սերժ Սարգսյանի գլխավորած կուսակցությունը:

Բաժիններ
Ուղիղ
Լրահոս
Որոնում