Saturday, 28 05 2022
21:45
Ջոնսոնը Զելենսկիին հայտնել է Ուկրաինայից հացահատիկի արտահանումը վերականգնելու ջանքերի մասին
21:30
ՄԱԿ-ի խաղաղապահները հարձակման են ենթարկվել Մալիում
21:15
Լավ է բանտ նստել, քան հանցակցել պատերազմին․ սրտային վիրաբույժը` Տոմսկից
Չավուշօղլուն սպառնացել է Հունաստանին
Մայիսի 28-ի դասերը. անկախության արժեքը չի ընկալվել, այսօր էլ պետության դեմ են գործում
Էրդողանն աջակցություն է հայտնել Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև հարաբերությունների կարգավորման գործընթացին
Արցախում հանրահավաքը կթուլացնի Արայիկ Հարությունյանին, կուժեղացնի Փաշինյանին
ՌԴ-ն գլխավորել է Թուրքիայում օտարերկրյա ընկերություններ ստեղծած երկրների ցանկը
Ալիևն այսօր կրկին սպառնացել է ուժի կիրառման նոր դեպքերով, որը հստակ ահազանգ է միջազգային հանրությանը
Վարչապետ Փաշինյանի հրաժարականի պահանջով ակցիա՝ Արցախում
Շնորհավոր Հանրապետության տոնդ, Հայաստան ջան. Լիտվայի ԱԳՆ
Մեր նպատակներից մեկն է՝ խթանել առողջ ապրելակերպը, ֆիզկուլտուրան և սպորտը. Նիկոլ Փաշինյան
Ռուսաստանը և Չինաստանը մոտ են լուսնային կայանի ստեղծման մասին համաձայնագրի ստորագրմանը. Ռոգոզին
Թուրքիան հայտնել է Իրաքի հյուսիսում մոտ երկու տասնյակ քուրդ զինյալի ոչնչացման մասին
19:30
Հյուսիսային Կորեայում հայտնում են կորոնավիրուսի դեպքերի նվազման մասին
Հայտնի է դարձել, թե քանի ՏՏ մասնագետ է հեռացել Ռուսաստանից
ՌԴ կառավարությունը թույլատրել է ԵԱՏՄ տարածքում ազատորեն իրականացնել ապրանքների վաճառքն անմաքս առևտրի խանութներում
«Վրացական երազանք»-ը մեղադրանք է առաջադրել Սորոսի հիմնադրամի թբիլիսյան գրասենյակի դեմ
Ֆրանսիայի հրապարակը՝ 18։10-ի դրությամբ
Զարթնեցրեք Լաոյին, բայց մի դարձրեք երեխաներին ձեր քաղաքական խնդիրների գործիք. Բադալյանը՝ Արցախի հանրահավաքի մասին
ՌԴ պաշտպանության նախարարությունը հայտարարել է Բարենցի ծովից «Զիրկոն» հրթիռի հաջող արձակման մասին
Հայաստանում կամաց-կամաց ամրագրվում է Ադրբեջանից տարածվող ինֆորմացիան
Ռուսաստանում մեկ օրում գրանցվել է կորոնավիրուսային վարակի 4556 դեպք
Ծայրահեղ մոտեցումներ են․ չենք կարող ամեն գնով խաղաղության գնալ, բայց տեղին չէ նաև «առանց թուրքի Հայաստան» բղավելը
17:33
Մալիում 2013 թվականից ի վեր զոհվել է ՄԱԿ-ի 258 խաղաղապահ
17:30
Ուղիղ․ «Դիմադրության շարժման» հանրահավաքը՝ վարչապետ Փաշինյանի հրաժարականի պահանջով
Պուտինը հաստատել է Հարավային Օսիայի հետ Ռուսաստանի քաղաքացիության պարզեցված ձեռքբերման համաձայնագիրը
Կապառոսի ցուցակը․ Իսպանացի մասնագետը փորձում է ուղղել սխալները․․․
17:09
Չինաստանի իշխանությունները հայտնի դերասանուհուն անօրինական գովազդի համար տուգանել են 1 մլն դոլարով
Հայաստանը բա՞ց է թողել պահը, թե՞ այդուհանդերձ պետք չէ «արդարացնել» ադրբեջանական ագրեսիան

Արմեն Սարգսյանը չգնաց քայքայման

Նախագահ Արմեն Սարգսյանի հրաժարականից հետո հաճախ են հնչում գնահատականներ, թե նրա հեռանալուց հետո կառավարող մեծամասնությունը կնշանակի իր նախընտրելի նախագահի թեկնածուին (Արմեն Սարգսյանը Սերժ Սարգսյանի նշանակածն էր) և այդպիսով իշխանությունը կդառնա միատար, միաբևեռ, կվերանա հակակաշռությունը: Առերևույթ այդպիսին թվացող իրավիճակը գործնականում բոլորովին այդպիսին չէ կամ չի եղել այդպիսին: Այսինքն, Հայաստանում 2015 թվականին կատարված Սահմանադրության փոփոխությունից հետո նախագահը չի ունեցել իշխանության բևեռ լինելու համար անհրաժեշտ լիազորություն: Նախագահը ունեցել է խորհրդանշական դեր, որում՝ գործադիր իշխանությանը կամ խորհրդարանական մեծամասնությանը հակառակ գնալու պարագայում, նրա լիազորություններն ըստ էության շրջանցվում էին և նախատեսված էին դրա համար անհրաժեշտ հնարավորություններ: Դրան ականատես եղանք ԳՇ պետի շուրջ ստեղծված իրավիճակում, դրան ականատես ենք եղել մի շարք օրենքների հարցում, որոնք նախագահը չստորագրեց, սակայն օրեր անց դրանք ուժի մեջ մտան ԱԺ նախագահի ստորագրությամբ: Եվ սա նաև բնական ու տրամաբանական է, քանի որ չի կարող առաջնային ներկայացուցչական մանդատ ունեցող միակ ինստիտուտի միջոցով ընտրվող նախագահը որևէ կերպ ուժեղ լինել իրեն ընտրող ինստիտուտից: Այլ կերպ ասած, «տեղակալը» չի կարող լինել «տնօրենի» հակակշիռ: Այդպիսի իրավիճակ հնարավոր է լոկ այն դեպքում, երբ Հայաստանում իրականացվում է ստվերային կառավարում, իսկ պետական կառավարման ինստիտուցիոնալ կառուցվածքը լոկ ցուցանակ է դրա համար: Այսինքն այն, ինչ կար մինչև 2018 թվականը:

Արմեն Սարգսյան նախագահը կարող էր բևեռ լինել հենց այդ համակարգում, այն էլ իհարկե Սերժ Սարգսյանի «խնամակալությամբ»: Իսկ Սարգսյանն ուներ Արմեն Սարգսյանի տրամաչափի գործչի կարիք, հաշվի առնելով այն խնդիրները, որ նա ուներ իշխանական համակարգում: Թավշյա հեղափոխությունից հետո Հայաստանի կառավարման համակարգի տրամաբանությունը փոխվեց: Կոռուպցիոն «ողնաշարով» համակարգը փորձ է արվում բերել պետական կառավարման ինստիտուցիոնալ ողնաշարի դաշտ: Այստեղ է, որ առաջանում է խնդիր՝ առաջին հերթին նախագահի պաշտոնը զբաղեցնող գործիչ Արմեն Սարգսյանի ընդհուպ միջազգային մասշտաբի տրամաչափի և կենսափորձի, ու նախագահի ինստիտուտի խորհրդանշական լիազորությունների մեղմ ասած անհամարժեքությամբ: Դրան գումարվում են ներքաղաքական հանգամանքներն ու առանձնահատկությունները, ու գործնականում ստացվում է ճգնաժամահեն մի իրավիճակ: Իր տրամաչափին համարժեք դերակատարման հասնելու պարագայում Արմեն Սարգսյանը պետք է գնար գործողությունների, որոնցով օժտված չէր: Եթե դրանք խրախուսում է վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը՝ որն օժտված է իշխանությամբ, ապա ճգնաժամ գործնականում չկա, թեև այդ պարագայում էլ անկասկած է, որ Արմեն Սարգսյանը պետք է գործի Նիկոլ Փաշինյանի շահերի տրամաբանության ներքո: Իսկ դրանք ունեն բազմաթիվ նուրբ շերտեր՝ ներքին և արտաքին օբյեկտիվ ու սուբյեկտիվ հանգամանքներով պայմանավորված: Մինչդեռ դա էլ խնդիր է, որովհետև անհնար է հաշվի չառնել որպես գործիչ Արմեն Սարգսյանի տրամաչափը, որը թերևս անմրցակից է Հայաստանում:

Այդպիսով, Արմեն Սարգսյանը, և ընդհանրապես որևէ նախագահ՝ առկա սահմանադրական լիազորությունների շրջանակում կարող է հակակշիռ լինել միայն իր լիազորությունների գերազանցման տրամաբանություն ունեցող ստվերային գործունեությամբ: Իսկ դա բավականին վտանգավոր ու քայքայիչ է, թե Արմեն Սարգսյանի համար, թե Հայաստանի համար: Արմեն Սարգսյանը չգնաց այդ ճանապարհով: Բայց, նրա հեռանալը հավասարակշռության կամ հակակշռության խախտում չէ, որովհետև դա բացառվում է ՀՀ Սահմանադրությամբ նախատեսված կառավարման մոդելով: Ըստ այդմ, Սարգսյանի հեռանալով իշխանությունը Հայաստանում ամենևին չի դառնում միաբևեռ: Այն միաբևեռ է ըստ Սահմանադրության, որ ընդունվել է 2015 թվականին: Միևնույն ժամանակ, այստեղ էլ սակայն կա հարաբերականություն, որովհետև այդպիսին է խորհրդարանական կառավարման տրամաբանությունը ընդհանրապես: Այսինքն, իշխանության «բաղադրությունը» որոշում է ընտրությունը: Եթե հանրությունը 50 տոկոսից ավելի ձայն տալիս է մեկ ուժի, ապա փաստորեն ձևավորում է մեկ ուժի իշխանություն: Եթե ոչ, ապա իշխանությունը դառնում է կոալիցիոն: Առանցքային, գլխավոր հարցը այն է, որ այդ իշխանությունը ձևավորվի ազատ և օրինական ընտրությամբ, և գործի օրինականության շրջանակում:

Բաժիններ
Ուղիղ
Լրահոս
Որոնում