Sunday, 03 07 2022
Մասնագետները ոլորտային խնդիրներ են քննարկել «Երևան-Շիրակ ուռուցքաբանական ֆորում»-ում
Ախուրյանում բացվեց 44-օրյա պատերազմի զոհերի հիշատակին նվիրված հուշահամալիր ու Զինվորի պուրակ
Մինսկի խմբի վերաբերյալ Ալիևի շանտաժը «ստորագրություն է» Ռուսաստանի շահերի տակ, թիրախում մենք ենք
Կոտայքի մարզի Սևաբերդ գյուղում անասնագոմում հրդեհի ժամանակ 12 խոշոր եղջերավոր է սատկել
Եթե ներողություն ես խնդրելու՝ մի արա․ ուրիշ էլ ի՞նչ անեն ռուսները, որ մեր հասարակությունը կողմնորոշվի
Շոյգուն Պուտինին զեկուցել է Լուգանսկի ազատագրման մասին
Խոշտանգում, հացադուլ, մահ… ինչ է կատարվում բանտերում
Հայաստանի համար սպառնալից «աքցանն» անվիճելի է, բայց կա դրանից ավելի սպառնալից մի բաց
Արցախում կբացվի տեխնոդպրոց
Առանց պլաստիկ տոպրակի միջազգային օրն է. դրանց կիրառումը Հայաստանում սահմանափակված է
Փրկարարները բռնել են 3 գյուրզա, 3 շահմար, 3 սահնօձ, 3 իժ, 1 անհայտ տեսակի օձ
Երևանի դատախազին շնորհվել է արդարադատության երրորդ դասի պետական խորհրդականի դասային աստիճան
«Руки Вверх!» խմբի համերգը Մոսկվայում հավաքել է 72000 հանդիսական
Խաղողի մթերման հետ կապված որոշակի խնդիրներ առաջ կգան աշնանը
Փրկարարներն արգելափակումից դուրս են բերել 4 ավտոմեքենա
15:00
Եղիսաբեթ II-ը պետության ղեկավարի պարտականությունների մի մասը փոխանցել է արքայազն Չարլզին
Վարչապետ Փաշինյանը շնորհավորական ուղերձ է հղել Բելառուսի նախագահին՝ Անկախության օրվա կապակցությամբ
Ստեփանծմինդա-Լարս ավտոճանապարհը բաց է բոլոր տեսակի տրանսպորտային միջոցների համար
Երևանում սպասվում է առանց տեղումների եղանակ
Հաճոյախոսություններ կան և կլինեն, բայց «Զանգեզուրի միջանցքի» հարցով Իրանը Ադրբեջանին կտրուկ կհակադրվի
Լցակայանում կհայտնվի «Մենք տուգանվել ենք թերլիցքավորման համար» ցուցանակ
Պետք է հասկանալ՝ ինչու ԲԴԽ-ն չկայացավ․ դատաիրավական համակարգում ոչ ստանդարտ բարեփոխումներ են պետք
Փրկարարներն արձագանքել են ՃՏՊ-ների վերաբերյալ 3 ահազանգի, տուժել է 5 մարդ
Դոլարի արժեզրկման հետևանքով մի շարք ոլորտներում պարտվում ենք. Վահրամ Միրաքյան
Մուրճի և սալի սեղմումը. իրավիճակը սուր է, բայց դաշտը փակ չէ՝ պահանջվում է մոբիլիզացիա
Վարչապետի որոշմամբ հաստատվել է Հայ-ռուսական միջպետական հանձնաժողովի հայկական մասի կազմը
12:30
Հունիսի վերջին Տոկիոյում տապը դարձել Է ռեկորդային դիտարկումների 147 տարվա ընթացքում
12:15
Ամուսնության առաջարկության ժամանակ թանկարժեք մատանին ընկել է լիճը
12:00
Tesla-ն փակում է Սան Մատեոյի գրասենյակը եւ ազատում շուրջ 200 աշխատակիցների
Արամ Ա. Վեհափառ Հայրապետի ձեռամբ Անթիլիասի մայրավանքում Սուրբ Մյուռոնի օրհնություն կատարվեց

Գնալ ընդառաջ․ Ինչ է պահանջվում Երևանից

Նույնիսկ արցախյան երկրորդ պատերազմից հետո Հայաստանի հասարակական-քաղաքական միտքը հիմնականում կենտրոնացել է, աշխատում է, թերեւս, ոչ այն ուղղությամբ, ինչ պետք է: Ղարաբաղի հակամարտության կարգավորման գործընթացը ներկայումս արտահայտում են համաշխարհային այլ նոր գործընթացները, որոնք տեղի են ունենում լոկալ՝ տարածաշրջանային և գլոբալ ռազմավարական իմաստներով: Ղարաբաղայն հակամարտությունն այժմ կրում է հենց դրանց ազդեցությունը, հետեւաբար այդ հարցում ճիշտ կողմնորոշվելու համար հարկավոր է քիչ թե շատ համարժեք կողմնորոշում ունենալ համաշխարհային գլոբալ պրոցեսների առումով: Ահա այդ խնդիրն է կարծես, որ խանգարում է Հայաստանի հասարակական-քաղաքական մտքի իրավիճակային համարժեքությանը` թե՛ իշխանության, թե՛ քաղաքական եւ հասարակական մյուս շրջանակների առումով:

Կասկած չկա, որ համաշխարհային գլոբալ գործընթացներին տիրապետելը բավական դժվար եւ գրեթե անհնարին գործ է: Դա, թերեւս, անհատների «առաքինությունն» է, այն էլ գուցե այդպիսիք Հայաստանում էլ չկան, կամ եթե կան, ապա գործընթացին տիրապետում են ավելի շատ ինտուիտիվ, քան ինֆորմատիվ հիմքով, կամ հավասարաչափ` ինֆորմատիվ իրողությունը լրացնող ինտուիտիվ գործոնի շնորհիվ: Սակայն եթե գոնե այդօրինակ հիմքով համարժեքությունը բացակայում է, ապա բացարձակապես անիմաստ է դառնում Ղարաբաղի հարցի վրա կենտրոնացումը, քանի որ դա նշանակում է վազել պրոցեսների հետեւից, այսինքն` բացարձակապես ազդեցություն չունենալ դրանց վրա եւ անել այն, ինչ կթելադրվի դրսից` չունենալով չանելու ելք:

Ազդեցություն ունենալու համար հարկավոր է համարժեք պատկերացում ունենալ գլոբալ ֆոնի մասին, որպեսզի հնարավոր լինի դերակատարություն ստանձնել այդ ֆոնի որեւէ հատվածում տեղի ունեցող պրոցեսներում, ինչպիսին Ղարաբաղի հարցն է, հատկապես այժմ: Ընդ որում, գլոբալ ֆոնի մասին պատկերացումը պետք չէ համարել այդ ֆոնի մասին ինֆորմացվածության հոմանիշ: Կարելի է չունենալ լիարժեք ինֆորմացիա, բայց ընկալել միտումներն ու թիրախները, տարբերակել ռազմավարական եւ մարտավարական մոտեցումներն եւ հնարքները:

Համենայնդեպս, Հայաստանի հասարակական-քաղաքական դասի համար սա գլխավոր առաջնահերթությունը պետք լինի, առանց որի մենք հայտնվելու ենք մի ցիկլի մեջ, երբ պարբերաբար ականատեսն ենք դառնալու կա՛մ հայ-թուրքական ֆուտբոլային դիվանագիտության նման կիսատությունների,  կա՛մ էլ պարզապես դիվանագիտական խայթոցների, որպիսիք տեղի են ունենում տարատեսակ դրվագների, հոլովակների, կազմակերպական եւ արարողակարգային նրբությունների տեսքով:

Կարծես թե ակնհայտ է, որ իշխանությունը չունի գլոբալ գործընթացների մեջ խորամուխ լինելու, ռազմավարությունը մարտավարությունից զատելու, համաշխարհային միտումները լիարժեք ընկալելու ցանկություն: Իշխանությանը, թերեւս, թվում է, որ մինչ ինքը զբաղվի այդ ընդգրկուն խնդրի դիտարկմամբ, կարող է տեղային խնդիրներում անհաջողության մատնվել, ուշադրությունը, զգոնությունը թուլացնել եւ զիջել: Արդյունքը կամ ավելի շուտ հետեւանքը լինում է այն, որ ուշադրությունը սեւեռելով տեղային, լոկալ գործընթացների վրա` իշխանությունը դրանք ընկալում է ամբողջական համատեքստից դուրս, հանդես է բերում ոչ համարժեք պահվածք, ինչի հետեւանքը լինում է այն, որ կարողանում լուծել իշխանության դիրքի պահպանման հետ կապված իր մարտավարական խնդիրները, սակայն բացարձակապես չի կարողանում սպասարկել հայկական պետության ռազմավարական շահը:

Հայաստանի արտաքին քաղաքականության վերջին տարիների ընթացքը դրա վառ վկայությունն է: Խնդիրը ծանրանում է այն առումով, որ որոշակի նրբերանգային տարբերությամբ հանդերձ, այդուամենայնիվ, նույն մտածողությունը կա նաեւ հասարակական-քաղաքական գրեթե ամբողջ դաշտում: Այսինքն` գրեթե ամբողջ դաշտը պատրաստ է վազել հետեւանքի հետեւից` պարզապես հույս ունենալով, որ ասենք` մեկն ավելի արագ կարող է վազել, քան վազում է, ենթադրենք, իշխանությունը կամ մյուս քաղաքական ուժը, կամ մյուս հասարակական-քաղաքական շերտը: Մինչդեռ ֆունդամենտալ ընկալման տեսակետից, ինչպես իշխանության, այնպես էլ գրեթե հասարակական-քաղաքական ամբողջ դաշտի մոտ, եզակի բացառություններով հանդերձ, նկատելի չէ համաշխարհային գործընթացներն ընկալելու եւ խնդիրներին ընդառաջ գնալու ցանկությունն ու պատրաստակամությունը: Իշխանության պարագայում դրա բացակայությունը միանգամայն հասկանալի է: Դա պետք չէ, քանի որ չի նպաստում, չի ծառայում իշխանությունն ուժային եւ կուլիսային մեթոդներով պահելու քաղաքականությանը: Իսկ ի՞նչն է հասարակական-քաղաքական դաշտում այդ պատրաստակամության գլոբալ բացակայության պատճառը:

Բաժիններ
Ուղիղ
Լրահոս
Որոնում