Tuesday, 25 01 2022
ՀայՓոստը և Համաշխարհային փոստային միությունը քննարկել են համագործակցության նոր հնարավորություններ
Մեկնարկել է «Միավորված Հայաստան» շարժումը. Րաֆֆի Քասսարջյան
Մի ուսուցիչը չպետք է տարբեր առարկաներ դասավանդի․ Վանո Կրաապետյան
15:07
Հարավային Կորեայի ՀՆԱ-ն 2021 թվականին աճել է մինչեւ 11 տարվա առավելագույն ցուցանիշ
Տարադրամի փոխարժեքը – Հունվարի 25, 2022
Հիփոթեքային վարկի տոկոսագումարների վերադարձման էլ. հարթակից օգտվելու քայլերի հաջորդականություն
Եթե ուզում ենք հանրակրությունը զարգացնենք, պետք է համագործակցենք այլ դպրոցների հետ․ Փախչանյան
Երևանի «Արարատը» նոր գլխավոր մարզիչ ունի
Մեր համառությունը նաև սահման ունի․ եթե հանրակրթությունը դառնում է բռնության գործիք, ինձ չի մխիթարում․ Բլեյան
15:01
Ամրացված հույսեր՝ կառուցված տանը. 13 տարվա սպասումից հետո բնակարանամուտ է նշվել
Տարածաշրջան. Վրաստան – Հունվարի 25, 2022
14:54
Ռուսաստանի եւ Չինաստանի միջեւ էներգետիկական դաշինք է ձեւավորվել. ՉԺՀ-ում Ռուսաստանի դեսպան
Այն, ինչ ստեղծում է հիմա Փաշինյանը, վերջում հարվածելու է իրեն
Հայոց լեզվի միասնական քննությունների նվազագույն շեմը չի հաղթահարել 20 տոկոսը. Ժաննա Անդրեասյան
Դպրոցների տնօրեններին նշանակովի դարձնելը հետընթաց չէ՞ ժոողվրդավարությունից
Համապատասխան հետազոտություններն ու բուժզննումն ավարտելուց հետո նախագահ Սարգսյանը կվերադառնա Հայաստան
Ուսուցչի մրցույթի կարգը պետք է էականորեն փոխել․ Ժաննա Անդրեասյան
Վրաստանում կորոնավիրուսի հերթական ռեկորդն է գրանցվել
Ավելի ճիշտ չէր լինի դպրոցներում տնտեսվարների հաստիքը փոխել․ հարց ԿԳՄՍ փոխնախարարին
Հունվարի 28-ը՝ Հայրենյաց պաշտպանի օրը, Արցախում ոչ աշխատանքային օր է
ԿԳՄՍ նախարարությունը հատուկ դպրոցները վերաբացելու քաղաքականություն չունի
Ֆուտզալի Հայաստանի ազգային հավաքականը ընկերական հանդիպումներ կանցկացնի Իսրայելի հետ
Նախագահի Կարիբյան անցյալով կզբաղվի ԱԱԾ-ն, «5 ՐՈՊԵ ՊԱԿԱՍ».13:55
Արմեն Սարգսյանի վերաբերյալ հրապարակումն ուղարկվել է ԱԱԾ
Սկզբունքայնություն, կամք, համբերատարություն ունենք, որ կրթության մասին նախագիծն իրականացնենք․ փոխնախարար
Ռոբերտ Քոչարյանը կորոնավիրուսի թեստ է հանձնել. դատական նիստը հետաձգվեց
Ոչ ոք չի կարող ասել՝ ինչ կա Պուտինի գլխում, բայց ուկրաինացիներն ու տեղի հայերը պատրաստ են դիմակայության
13:11
Ավստրալիայի կառավարությունը գնել է աբորիգենների դրոշի իրավունքը
Նիկոլ Փաշինյանը փորձում է շահել ժամանակ ու տարածություն
Հայաստանը կարևորում է Հս. Մակեդոնիայի հետ հարաբերությունների ընդլայնումը երկկողմ և բազմակողմ մակարդակներում. Փաշինյանն ուղերձ է հղել

Թյուրքական գործոնը նոր աշխարհակարգից դուրս. Հայաստանի տակտիկական ու ստրատեգիական բալանսը

Ավստրալիայի խորհրդարանի Ներկայացուցիչների պալատը ընդունել է հայերի, ասորիների և հույների ցեղասպանության ճանաչման բանաձև ու նույն կոչն արել Ավստրալիայի կառավարությանը: Հեռավոր Ավստրալիայում կայացած որոշումը իրականում կարող է շատ ավելի մոտ լինել հայկական խնդիրներին, Հայաստանի առաջ կանգնած մարտահրավերներին և գուցե նաև Հայաստանի համար հնարավորություններին: Եվ բանն այստեղ լոկ այն չէ, որ ընդունվել է մեզ համար ցավագին իրողությունները ճանաչելու մասին բանաձև: Բուն հարցը կարող է լինել բոլորովին այլ դաշտում և արտահայտել շատ ավելի խորքային, պրակտիկ քաղաքական նշանակության զարգացումների դրսևորում: Ավստրալիան որոշակի ժամանակից ի վեր դարձել է միջազգային անվտանգային համակարգի և աշխարհակարգային խաղի առանցքային մասնակիցններից մեկը: Մասնավորապես խոսքը 2021 թվականի ամռանը հայտարարված ալյանսի մասին է, որ Հնդկա-խաղաղօվկիանոսյան գոտում անվտանգային գերակայության նշանաբանով ձևավորեցին ԱՄՆ, Մեծ Բրիտանիան և Ավստրալիան:

ԱՄՆ ու Մեծ Բրիտանիան Ավստրալիային կտան միջուկային սուզանավատորմի հնարավորություն: Դրա համար Ավստրալիան հրաժարվեց անգամ Ֆրանսիայի հետ կնքված պայմանագրից և ռազմանավերի գնումից, իսկ ամերիկա-ֆրանսիական հարաբերությունում ծագեց բարձր մակարդակի սկանդալ: Ավելի ուշ իհարկե Ջո Բայդենը Ֆրանսիայի նախագահ Մակրոնի հետ Մեծ քսանյակի Վեհաժողովի շրջանակում տեղի ունեցած հանդիպմանը փորձեց հարթել իրավիճակն ու խնդիրները, բայց «նստվածքը» թերևս մնացել է: Ամբողջ հարցն այն է, որ Ֆրանսիան հիանալի է պատկերացնում տեղի ունեցող գործընթացների ռազմավարական խորությունը և Փարիզի վրդովմունքի պատճառը միայն Ավստրալիայի հետ միլիարդների գործարքի չեղարկումը չէր, թեև դա ևս լրջագույն տնտեսական գործոն է Ֆրանսիայի համար: Այդուհանդերձ, խորքային առումով Փարիզն արձանագրում է այն, ինչ տեղի է ունենում միջազգային, աշխարհակարգային տիրույթում: ԱՄՆ-Մեծ Բրիտանիա տանդեմը փորձում է թելադրել աշխարհակարգային վերակազմավորման տենդենց, որտեղ Ֆրանսիան դիտվում է ոչ թե առաջնային գործընկեր, այլ դրվում այսպես ասած ընտրության առաջ՝ կամ միանալ այդ բևեռին, կամ փնտրել սեփական խաղի հեռանկար: Իսկ քանի որ ներկայումս Փարիզը չունի այդ խաղը տանելու ինքնաբավ երբեմնի կարողությունը, կմնա խաղալ Ռուսաստանի հետ: Այդ իմաստով բավականին հատկանշական է, որ օրերս Ֆրանսիայում տեղի ունեցավ Ֆրանսիայի և ՌԴ պաշտպանության ու արտաքին գործերի նախարարների կոնսուլտացիա միջազգային թեմաներով:

Հատկապես, որ միջազգային հարաբերություններում ֆրանս-ռուսական հաղորդակցության գործոնն ունի որոշակի խորքային պատմա-քաղաքական հենք: Ինչպես կծավալվի դիրքային այդ պայքարը, դեռ վաղ է գնահատել: Սակայն դրական է թերևս այն, որ երկուստեք կարծես թե կա չբարձրաձայնված կոնսենսուս առ այն, որ նոր աշխարհակարգում «թյուրքական» գործոնը դիտարկվում է ոչ ավելի, քան միջոց: Ավստրալիայի խորհրդարանում ցեղասպանության հարցի բարձրացումն ու ճանաչումը ըստ էության դրա հերթական վկայությունն է: Ավստրալիայի ճանաչումը հաջորդում է Թյուրքալլեզու պետությունների Խորհրդի Վեհաժողովին, որը անցկացվեց օրերս Թուրքիայում, և որի ընթացքում որոշվեց Խորհրդին տալ Կազմակերպության կարգավիճակ, այսինքն մշտական գործող, ֆունկցիոնալության մշտական ռեժիմում աշխատող և հետևաբար առավել մեծ քաղաքական կշռի հավակնող սուբյեկտի կարգավիճակ: Ավստրալիայի խորհրդարանում ընդունված բանաձևը նշանային է այդ առումով: Խորքային տեսանկյունից հենց այդ գործընթացներն են, որ Էրդողանին ստիպել էին Անգոլայի խորհրդարանում հայտարարել, թե անարդար է, երբ աշխարհի ճակատագիրը վճռում են ՄԱԿ ԱԽ հինգ մշտական անդամները:

Ի դեպ, 2020 թվականի հունվարին ՌԴ նախագահ Պուտինն էր ՄԱԿ ԱԽ մշտական անդամներին առաջարկել հավաքվել և քննարկել նոր աշխարհակարգի հետ կապված հարցեր: Ու թեև դա տեղի չի ունեցել, այդուհանդերձ տեղի չի ունեցել սեղանի շուրջ, մինչդեռ ռազմավարական քաղաքականության մակարդակում կարծես թե ընթանում է՝ միաժամանակ թե համատեղ աշխատանքի և քննարկումների, թե դիմակայության ու պայքարի միջոցով: Այն, որ Թյուրքական գործոնը, որ փորձում է առաջ մղել Էրդողանը, չի դիտարկվում նոր աշխարհակարգի, նոր համաշխարհային կառուցակարգի այսպես ասած բեվեռ, անշուշտ Հայաստանի համար դրական ազդակ է: Միաժամանակ սակայն, ռազմավարական իմաստով դրական այդ ազդակը մարտավարական առումով կարող է ունենալ հակառակ ազդեցություն, համենայն դեպս քանի դեռ չկան պայմանավորվածություններն ու թուրքական հավակնությունները հիմնական բևեռների համար շարունակում են դիտարկվել միմյանց դեմ պայքարի միջոց: Այստեղ է նաև կարևոր դառնում, որպեսզի Հայաստանը կարողանա մարտավարական ռեժիմում առնվազն թուլացնել Թուրքիայի հետ այսպես ասած հակադրության մթնոլորտը՝ հիմնական բևեռների հետ աշխատանքին զուգահեռ, որպեսզի ձևավորվի Հայաստանի շուրջ շատ թե քիչ հավասարակշիռ մթնոլորտի հնարավորություն, քանի դեռ ընթանում է նոր աշխարհակարգի դիրքային կոշտ պայքարը:

Բաժիններ
Ուղիղ
Լրահոս
Որոնում