Tuesday, 25 01 2022
Այն, ինչ ստեղծում է հիմա Փաշինյանը, վերջում հարվածելու է իրեն
Հայոց լեզվի միասնական քննությունների նվազագույն շեմը չի հաղթահարել 20 տոկոսը. Ժաննա Անդրեասյան
Դպրոցների տնօրեններին նշանակովի դարձնելը հետընթաց չէ՞ ժոողվրդավարությունից
Համապատասխան հետազոտություններն ու բուժզննումն ավարտելուց հետո նախագահ Սարգսյանը կվերադառնա Հայաստան
Ուսուցչի մրցույթի կարգը պետք է էականորեն փոխել․ Ժաննա Անդրեասյան
Վրաստանում կորոնավիրուսի հերթական ռեկորդն է գրանցվել
Ավելի ճիշտ չէր լինի դպրոցներում տնտեսվարների հաստիքը փոխել․ հարց ԿԳՄՍ փոխնախարարին
Հունվարի 28-ը՝ Հայրենյաց պաշտպանի օրը, Արցախում ոչ աշխատանքային օր է
ԿԳՄՍ նախարարությունը հատուկ դպրոցները վերաբացելու քաղաքականություն չունի
Ֆուտզալի Հայաստանի ազգային հավաքականը ընկերական հանդիպումներ կանցկացնի Իսրայելի հետ
Արմեն Սարգսյանի վերաբերյալ հրապարակումն ուղարկվել է ԱԱԾ
Սկզբունքայնություն, կամք, համբերատարություն ունենք, որ կրթության մասին նախագիծն իրականացնենք․ փոխնախարար
Ռոբերտ Քոչարյանը կորոնավիրուսի թեստ է հանձնել. դատական նիստը հետաձգվեց
Ոչ ոք չի կարող ասել՝ ինչ կա Պուտինի գլխում, բայց ուկրաինացիներն ու տեղի հայերը պատրաստ են դիմակայության
13:11
Ավստրալիայի կառավարությունը գնել է աբորիգենների դրոշի իրավունքը
Նիկոլ Փաշինյանը փորձում է շահել ժամանակ ու տարածություն
Հայաստանը կարևորում է Հս. Մակեդոնիայի հետ հարաբերությունների ընդլայնումը երկկողմ և բազմակողմ մակարդակներում. Փաշինյանն ուղերձ է հղել
Մի մասով գործն արդեն ուղարկվել է գույքի բռնագանձման. Արամ Հարությունյանի մասով շուտով գործը կավարտվի և կստանամ իմ գումարները
Արսեն Թորոսյանը պատասխանել է Արման Թաթոյանին
Կոռուպցիայից մաքրվող Հայաստանը՝ հաջողության օրինակ, «5 ՐՈՊԵ ՊԱԿԱՍ».12:55
Կոռուպցիայի ընկալման 2021-ի ինդեքս․ «Հայաստանը՝ հաջողության օրինակ»
ՊՈՒ-ն նախագահի թեկնածուի հետ կապված հաստատված դիրքորոշում չունի․ Աբրահամյան
12:35
Բայդենը Fox News-ի լրագրողին վիրավորել է գնաճի մասին հարցի համար
Ուղիղ․ «Հանրակրության մասին» օրինագծի վերաբերյալ խորհրդարանական լսումներ
12:32
Պեկինի Օլիմպիական խաղերի ավանն ընդունել է առաջին հյուրերին
Հայելային հետքաշման պարագայում մենք կորցնելու ենք տարածքներ․ Տիգրան Աբրահամյան
Նախագահը պետք է ապահովի համահայկականությունը, համազգային ներուժի համախմբումը. Արծվիկ Մինասյան
Փաշինյանը փորձում է հիմնավորել Արցախի ադրբեջանական լինելը․ Տիգրան Աբրահամյան
Հայաստանի 4-րդ նախագահի քառամյա կառավարումը՝ լուսանկարներով
«Հայաստան» խմբակցությունն այս պահին քննարկման փուլում է՝ կառաջադրի ՀՀ նախագահի թեկնածու, թե ոչ. Արծվիկ Մինասյան

Երևանի Վաշինգտոնյան հրավերի լույսն ու խութը. պաշտպանությունը պահանջում է չդառնալ առաջնագիծ

Բավականին բարդ է ասել, թե Ժողովրդավարության պաշտպանության Վեհաժողով նախաձեռնած ԱՄՆ նախագահ Ջո Բայդենն ու նրա վարչակազմը որքա՞նով են Կովկասը ընդգրկում այդ ռազմավարության հեռուն գնացող ճյուղերի շարքում: Մինչդեռ այդ հարցի պատասխանը կարևոր է հատկապես Հայաստանի համար, որը ռեգիոնալ թե փոքր, թե ավելի լայն շրջանակի կտրվածքով՝ վեհաժողովի երկու հրավիրյալ կողմերից մեկն է: Մյուսն ինչպես հայտնի է, Վրաստանն է: Ասել կուզի, ԱՄՆ-ը դիտարկու՞մ է Հայաստան-Վրաստան որոշակի շրջանակի ձևավորում և այդ շրջանակի վրա հիմնված խաղային գծի կազմավորում, թե՞ վաշինգտոնյան հրավերը տվյալ դեպքում այսպես ասած Կովկասում ժողովրդավարության «գեոլոկացիան» արձանագրելն է, ոչ ավելի, առնվազն այս պահին: Այստեղ իրավիճակը հասկանալու անհրաժեշտությունը թելադրված չէ լոկ այն հանգամանքով, թե Հայաստանն այդպիսով պետք է կարողանա հնարավորինս ստույգ և ամբողջական եզրակացությամբ որոշի ԱՄՆ նոր քաղաքական գործընթացի նկատմամբ իր դիրքավորման խորությունն ու օրակարգը, իր կատարելիք «խաղադրույքի» մեծությունը:

Բանն այն է, որ վաշինգտոնյան հրավերը Հայաստանի համար որքան դիվանագիտական-քաղաքական հավելյալ հնարավորություն է, առաջին հերթին ադրբեջանական ագրեսիվ քաղաքականության հակազդման միջազգային գործիքակազմի ընդլայնման տեսանկյունից, նույնքան էլ կարող է դառնալ հավելյալ ռիսկ, եթե հանկարծ Հայաստանը ներքաշվի մի տրամաբանության շրջապտույտ, որը սակայն Կովկասով անցնում է զուտ միայն այսպես ասած աշխարհագրական նշանակությամբ, իսկ խորքային քաղաքական առաջնահերթություններ գոնե այդ պահին չունի: Որովհետև, այդ պարագայում Հայաստանը կարող է հայտնվել «բաց դաշտում» «կենդանի թիրախի» դերում: Նույնը կլինի իհարկե Վրաստանի պարագայում, և անգամ քննարկելու հարց է, թե նոր իրավիճակում որ ուղղությամբ կարող է լինել հարվածը: Սակայն այն, որ Հայաստանը թիրախի դերում չի լինի մենակ, մեղմ ասած խիստ թույլ մխիթարություն է: Հայաստանի խնդիրն է օգտագործել հնարավորությունը, բայց հնարավորություն չտալ որևէ ուժի, որը Կովկասում փնտրում է թիրախ: Հետևաբար, վաշինգտոնյան հրավերի համատեքստում Երևանը թերևս պետք է ավելի շատ կենտրոնանա այն հայ-ամերիկյան երկկողմ հարաբերության նոր աստիճան բերելու նպատակին ծառայեցնելու վրա, փորձելով զերծ մնալ այսպես ասած գլոբալ օրակարգի մեջ ներքաշվելու տարբերակից:

Անկասկած է, որ Կովկասի առնչությամբ եթե կան գլոբալ ծրագրեր, ապա ամենևին ոչ ընթացիկ կամ մոտալուտ ռեժիմում: Իսկ թե այդ ընթացքում ինչ կարող է լինել Հայաստանի հետ, չի պահանջում մեծ երևակայություն: Հայկական ժողովրդավարության շահը ներկայումս պահանջում է հայ-ամերիկյան փոխհարաբերության առարկայացում և ընդլայնում այնպիսի հարթություններում, որոնք կարող են նպաստել Հայաստանի ներքին կարողությունների և ամրության աճին: Այդ ուղղությամբ կարող է ձևավորվել նաև քննարկում հայ-վրացական «կոոպերացիայի» վերաբերյալ: Թե Երևանի, թե Թբիլիսիի համար առավել ևս կովկասյան ռեգիոնում զարգացման կարևոր ռեսուրս է ժողովրդավարությունը, սակայն միևնույն ժամանակ երկուստեք հազիվ թե որևէ խոստումնալից կամ հուսադրող հեռանկար ունի համաշխարհային ժողովրդավարության դիմադրության առաջնագծի կամ ֆորպոստի վերածվելը:

Բաժիններ
Ուղիղ
Լրահոս
Որոնում