Tuesday, 16 08 2022
Ահազանգ է ստացվել, որ Երևանի մետրոպոլիտենի կայարաններում պայթուցիկ սարքեր են տեղադրված
Մահացած 16 քաղաքացիներից հայտնի է միայն 6-ի ինքնությունը. ԱԻՆ
Սպասվում է առանց տեղումների եղանակ, բարձր կարգի հրդեհավտանգ իրավիճակ
ՌԴ-ում գտնվող ՀՀ ՊՆ Սուրեն Պապիկյանն այցելել է մերձմոսկովյան «Պատրիոտ» կենտրոն
Հրագործական արտադրանքի ազատ վաճառքը պետք է արգելվի. Տիգրան Ավինյան
Անհետ կորածների թիվը 17 է. ԱԻՆ թարմացված տվյալները
Որպես անմիջական կողմ պետք է հանդես գա հենց Ստեփանակերտը
Ովքեր են մասնակցել Սեյրան Սարոյանի հոգեհանգստին. «Հրապարակ»
Կուսակցություններին աուդիտ կանեն. «Ժողովուրդ»
Սեպտեմբերին քաղաքական դաշտն ակտիվանալու է. «Ժողովուրդ»
Ուղիղ․ «Սուրմալու» առևտրի կենտրոնում տուժածների որոնողական աշխատանքները շարունակվում են
Հայաստանում սգո օր կհայտարարվի
Հայաստանի նկատմամբ հիբրդիային պատերազմի գործիքներից մեկն է կիրառվում. «Սուրմալու»-ի պայթունը՝ ներքաղաքական աժիոտաժի առիթ
Երևանի և 4 մարզերի որոշ հասցեներ կհոսանքազրկվեն
Ռիսկեր կան, որ մոտ ապագայում մեր պետական պարտքը կավելանա
Հրդեհ՝ Փոքր Մասրիկ գյուղում
Մահացած քաղաքացիների թիվը հասավ 16-ի
08:30
Live. «Առաջին լրատվական» տեղեկատվական-վերլուծական կենտրոն
Վարչապետի մեքենան երթևեկում է օրենքի խախտմամբ. FIP
Ողբերգական պայթյունն ու Հայաստանի տեղեկատվական սպառնալիքները
Ընդհանուր 15 զոհ, որոնց թվում մեկ մանկահասակ երեխա և հղի կին
«Սուրմալու»-ի զոհերի թիվը հասավ 15-ի
ՀՀ տարածքում ավտոճանապարհներն անցանելի են
Լուկաշենկոն ցավակցական ուղերձ է հղել Վահագն Խաչատուրյանին
Անհետ կորած քաղաքացիների թիվը նվազել է. 5 իրանցու գտնվելու վայրը հայտնի է` Վրաստանում են
30 ժամից ավել է փրկարարներն ու կամավորները աշխատում են
Գեղարքունիքի մարզի Փոքր Մասրիկ գյուղում այրվել է մոտ 1300 հակ անասնակեր
«Կառավարության տեղեկատվական քաղաքականության և տեղեկատվական համակարգի ռեֆորմի» նախագիծը խիստ ակտուալ է
Փլատակների տակից դուրս է բերվել ևս մեկ դի. Զոհերի թիվը հասավ 8-ի
Անհետ կորած համարվող քաղաքացիները 23-ն են.ԱԻՆ

Երևանի Վաշինգտոնյան հրավերի լույսն ու խութը. պաշտպանությունը պահանջում է չդառնալ առաջնագիծ

Բավականին բարդ է ասել, թե Ժողովրդավարության պաշտպանության Վեհաժողով նախաձեռնած ԱՄՆ նախագահ Ջո Բայդենն ու նրա վարչակազմը որքա՞նով են Կովկասը ընդգրկում այդ ռազմավարության հեռուն գնացող ճյուղերի շարքում: Մինչդեռ այդ հարցի պատասխանը կարևոր է հատկապես Հայաստանի համար, որը ռեգիոնալ թե փոքր, թե ավելի լայն շրջանակի կտրվածքով՝ վեհաժողովի երկու հրավիրյալ կողմերից մեկն է: Մյուսն ինչպես հայտնի է, Վրաստանն է: Ասել կուզի, ԱՄՆ-ը դիտարկու՞մ է Հայաստան-Վրաստան որոշակի շրջանակի ձևավորում և այդ շրջանակի վրա հիմնված խաղային գծի կազմավորում, թե՞ վաշինգտոնյան հրավերը տվյալ դեպքում այսպես ասած Կովկասում ժողովրդավարության «գեոլոկացիան» արձանագրելն է, ոչ ավելի, առնվազն այս պահին: Այստեղ իրավիճակը հասկանալու անհրաժեշտությունը թելադրված չէ լոկ այն հանգամանքով, թե Հայաստանն այդպիսով պետք է կարողանա հնարավորինս ստույգ և ամբողջական եզրակացությամբ որոշի ԱՄՆ նոր քաղաքական գործընթացի նկատմամբ իր դիրքավորման խորությունն ու օրակարգը, իր կատարելիք «խաղադրույքի» մեծությունը:

Բանն այն է, որ վաշինգտոնյան հրավերը Հայաստանի համար որքան դիվանագիտական-քաղաքական հավելյալ հնարավորություն է, առաջին հերթին ադրբեջանական ագրեսիվ քաղաքականության հակազդման միջազգային գործիքակազմի ընդլայնման տեսանկյունից, նույնքան էլ կարող է դառնալ հավելյալ ռիսկ, եթե հանկարծ Հայաստանը ներքաշվի մի տրամաբանության շրջապտույտ, որը սակայն Կովկասով անցնում է զուտ միայն այսպես ասած աշխարհագրական նշանակությամբ, իսկ խորքային քաղաքական առաջնահերթություններ գոնե այդ պահին չունի: Որովհետև, այդ պարագայում Հայաստանը կարող է հայտնվել «բաց դաշտում» «կենդանի թիրախի» դերում: Նույնը կլինի իհարկե Վրաստանի պարագայում, և անգամ քննարկելու հարց է, թե նոր իրավիճակում որ ուղղությամբ կարող է լինել հարվածը: Սակայն այն, որ Հայաստանը թիրախի դերում չի լինի մենակ, մեղմ ասած խիստ թույլ մխիթարություն է: Հայաստանի խնդիրն է օգտագործել հնարավորությունը, բայց հնարավորություն չտալ որևէ ուժի, որը Կովկասում փնտրում է թիրախ: Հետևաբար, վաշինգտոնյան հրավերի համատեքստում Երևանը թերևս պետք է ավելի շատ կենտրոնանա այն հայ-ամերիկյան երկկողմ հարաբերության նոր աստիճան բերելու նպատակին ծառայեցնելու վրա, փորձելով զերծ մնալ այսպես ասած գլոբալ օրակարգի մեջ ներքաշվելու տարբերակից:

Անկասկած է, որ Կովկասի առնչությամբ եթե կան գլոբալ ծրագրեր, ապա ամենևին ոչ ընթացիկ կամ մոտալուտ ռեժիմում: Իսկ թե այդ ընթացքում ինչ կարող է լինել Հայաստանի հետ, չի պահանջում մեծ երևակայություն: Հայկական ժողովրդավարության շահը ներկայումս պահանջում է հայ-ամերիկյան փոխհարաբերության առարկայացում և ընդլայնում այնպիսի հարթություններում, որոնք կարող են նպաստել Հայաստանի ներքին կարողությունների և ամրության աճին: Այդ ուղղությամբ կարող է ձևավորվել նաև քննարկում հայ-վրացական «կոոպերացիայի» վերաբերյալ: Թե Երևանի, թե Թբիլիսիի համար առավել ևս կովկասյան ռեգիոնում զարգացման կարևոր ռեսուրս է ժողովրդավարությունը, սակայն միևնույն ժամանակ երկուստեք հազիվ թե որևէ խոստումնալից կամ հուսադրող հեռանկար ունի համաշխարհային ժողովրդավարության դիմադրության առաջնագծի կամ ֆորպոստի վերածվելը:

Բաժիններ
Ուղիղ
Լրահոս
Որոնում