Saturday, 16 10 2021
Սաակաշվիլին շատ թույլ է, բայց չի պատրաստվում դադարեցնել հացադուլը․ Լիզա Յասկո
Դիտարկվել է ՄԱԿ-ի Քաղաքացիական և քաղաքական իրավունքների միջազգային դաշնագրի իրականացման մասին ՀՀ 3-րդ ազգային զեկույցը
00:45
Ղանդահարի մզկիթում պայթյունի հետևանքով 41 մարդ է զոհվել
Ոստիկանությունը հայտարարում է նույնականացման քարտերի և անձնագրերի նոր դիզայնի մրցույթ
00:30
Բրիտանիայում պատգամավորի են սպանել․ Ջոնսոնը խորապես ցնցված է
Ինչ կտա Հայաստանին Standard&Poors-ի կողմից վարկանիշ ստանալը. մեկնաբանում է Ներսես Երիցյանը
Սաակաշվիլիին ազատ արձակելու պահանջով ցույցեր են նախապատրաստվում բոլոր խոշոր քաղաքներում
Հարավ գյուղին հարակից դիրքերի գնդակոծման մասին լուրերը չեն համապատասխանում իրականությանը. Արցախի ՊԲ
00:00
Թուրքիան Սիրիայում նոր ռազմական օպերացիայի է պատրաստվում․ Reuters
«Տվյալագիտության» և «Տեղեկատվական տեխնոլոգիաների վաճառքներ» դասընթացներ. նոր հնարավորություն երիտասարդներին
Նշանակվել է Արարատ համայնքի ղեկավարի պաշտոնակատար
23:30
ԱՄՆ-ում միլիոնատեր Դարստը ցմահ դատապարտվել է 21 տարի առաջ կատարված սպանության համար
ԱԺԲ-ն անհնազանդության ակցիաներ կիրականացնի Երևանում` փակելով փողոցներ և շրջափակելով շենքեր
Արժեզրկման նոր ռեկորդ թուրքական լիրայի պատմության մեջ
Թուրքիայի տեքստիլ գործարաններից մեկում հրդեհ է բռնկվել
Էլազըղի օդանավակայանը 45 օրով փակվել է
22:30
Բաքուն կստանա համապատասխան արձագանքը. Իրանը պատասխանել է Ալիևի հայտարարություններին
«Բելաջիո» ռեստորանի դիմաց բախվել են Toyota Corolla-ն ու ГАЗ 3110-ը, կա վիրավոր
Մոբիլիզիցայի գլխավոր նպատակը կրիտիկական քանակի հասնելն է. Ժիրայր Սեֆիլյան
22:10
Աշխարհում Covid-19-ի հաստատված դեպքերի թիվն անցել է 240 միլիոնը, մահացել է ավելի քան 4 մլն 900 հազար մարդ
Ծանր մարտերի օջախներ հարավում և հյուսիսում. գրոհները ոչ մի պահ չեն դադարում. 44-օրյա պատերազմ՝ օր 19
21:50
Բրիտանացի պատգամավորը սպանվել է ընտրողների հետ հանդիպման ժամանակ
Բաքվի սադրանքի ռազմական ու քաղաքական ուղղությունները․ Լուրերի հիմնական թողարկում
21:40
Մեծ Բրիտանիայում լաբորատորիայի աշխատանքը կասեցվել է՝ ՊՇՌ թեստի սխալ բացասական արդյունք տալուց հետո
Մեր ակնկալիքն է, որ Հաագայի դատարանը բավարարի բոլոր հրատապ միջոցները, առաջին հերթին գերիների մասով
Սևան-Դդմաշեն ավտոճանապարհին բախվել են «Opel» և «Mercedes-Benz» մակնիշների ավտոմեքենաները
Իշխանության և ընդդիմության կոնսենսուսով ՀՀ-ը որոշել է հավատարիմ մնալ ռուս-թուրքական կարգավորմանը
Գնել Սանոսյանն ընդունել է Ասիական զարգացման բանկի երևանյան գրասենյակի պատվիրակությանը
Մոսկվան ամբողջ թափով փորձ է անում լցվել Հայաստան․ ինստիտուցիոնալ գործակալների մեխանիզմ է ներդնում
Ադրբեջանի ԶՈՒ կողմից ՊԲ 6 զինծառայողների սպանության փորձի առթիվ քրեական գործ է հարուցվել

Ծուղակը, ուր Ալիևն ամեն կերպ փորձելու է պահել Հայաստանը

Խաղաղության մասին խոսակցությունը որ փորձում է ծավալել Հայաստանի կառավարությունը, հայտարարելով խաղաղության դարաշրջանը որպես նպատակ, Հայաստանում արժանանում է ամենատարբեր դիտարկումների, որտեղ սակայն ընդդիմախոսության առանցքում մի հարց է՝ ինչպես խաղաղ ապրել ադրբեջանցիների հետ, որոնք իրենց մեղմ ասած ոչ խաղաղ են պահում սահմանին, ճանապարհին, մինչև անգամ նախագահական մակարդակի ելույթներում:

Թվում է, որ փաստարկը բավականին հստակ է, միարժեք, անառարկելի: Սակայն, այստեղ շատ կարևոր է խնդիրը դիտարկել Հայաստանի համար իրավիճակի լայն գնահատման համատեքստում: Անշուշտ, խաղաղության գնալ Ադրբեջանի պահանջները և խաղաղության դիմաց պահանջվող գինը բավարարելով, դա նշանակում է գնալ ինքնասպանության: Բայց, հակառակը չի նշանակում, թե պետք է գնալ պատերազմի միջավայր ու հռետորաբանություն գեներացնելու ճանապարհով, ինչը թերևս Ադրբեջանի մղումն է: Բաքուն դիտարկելով իր ռազմա-քաղաքական առավելությունը, ընդ որում ոչ միայն առավելությունը Հայաստանի նկատմամբ, այլ նաև ընդհանրապես ռեգիոնալ ուժերի հարաբերակցության, այդ թվում ռուս-թուրքական հարաբերության իմաստով, դիտարկելով Իրանի թուլությունը, Ռուսաստանի որոշակի թուլությունը, այլ մի շարք այլ հանգամանքներ, փորձում է մարտաշունչ հռետորաբանության շարունակվող կիրառմամբ ստեղծել լարվածության բարձր աստիճան և այդ բարձր աստիճանը հնարավորինս թանկ վաճառել ոչ միայն Հայաստանի վրա, այլ բոլոր այն երկրների, որոնց համար Կովկասի նոր լարվածությունը բացարձակապես ընդունելի չէ և ավելին՝ լրջագույն խնդիր է: Մասնավորապես, նվազագույնը այդպիսիք են Ռուսաստանը, Իրանը:

Կայունության կարևորության մասին են արտահայտվում Ֆրանսիան, ԱՄՆ-ը, Եվրամիությունը: Իհարկե հրապարակային հայտարարությունները ոչ միշտ են արտացոլում ռազմավարական և մարտավարական իրական հաշվարկները, սակայն մյուս կողմից խնդիրն այստեղ այն է, որ լարվածության նոր էսկալացիան թերևս ավարտվելու է 44-օրյա պատերազմի աշխարհաքաղաքական և ռազմա-քաղաքական տրամաբանությամբ, որը բոլորովին հայկական շահերի օգտին չէ: Հետևաբար, չմտնելով Ադրբեջանի հետ այսպես ասած խաղաղության շուրջ սակարկության մեջ, այդուհանդերձ պետք է մնալ խաղաղության դիսկուրսի շրջանակում, առաջ մղել այդ օրակարգը և Ադրբեջանի մեջ չմտնել մարտաշունչ և լարված ճառասացության մեջ: Բաքուն սպասում է դրան, ավելի գործնական քայլերի համար հիմնավոր միջավայր ստանալու նպատակով: Հետևաբար պետք չէ արդարացնել, չի կարելի արդարացնել Բաքվի սպասումը, որովհետև լարվածության նոր էսկալացիան Հայաստանի համար բերելու է ոչ միայն ռազմա-քաղաքական ռիսկեր, այլ նաև բարոյա-հոգեբանական: Կասկած չկա, որ այդպիսի նոր էսկալացիան կարող է անդառնալիորեն դատարկել թե Արցախը, թե Հայաստանը, բերել արտագաղթի շոշափելի ալիքի: Այսօր անգամ, համեմատաբար կայունության պայմաններում, պատերազմի ցավագին թարմ տպավորության ներքո, հանրային բազմաթիվ շերտեր «կռիվ են տալիս» իրենց միջի հուսահատության և անորոշության հետ, փորձում են կողմնորոշվել՝ հեռանկարը խաղաղությու՞նն է, թե՞ պատերազմը:

Հետևաբար, խաղաղության դիսկուրսի օրակարգայնացումը Հայաստանի համար կարևոր է այդ «կռվում» իր քաղաքացիներին օգնելու համար, որպեսզի նրանք այդուհանդերձ մնան Հայաստանում, թեկուզ այսօր մի շարք ռիսկեր, մարտահրավերներ, սահմանային լարվածություն ունեցող Հայաստանում, սակայն մնալ՝ ավելի համոզված լինելով խաղաղության հեռանկարի հարցում: Հայաստանին անհրաժեշտ է այդ ժամանակը, որովհետև ոտքի չկանգնելու, կյանքի ընթացքի արդյունավետությունը, կառավարման արդյունավետությունը հիմնավորապես չփոխելու, հայությանը Արցախում ու նաև Հայաստանում չպահելու պարագայում, Հայաստանի կոշտ հռետորաբանությունը չի ունենալու գրոշի արժեք, որովհետև բոլորի համար է ակնառու լինելու դրա ներքո եղած դատարկությունը: Խաղաղության դիսկուրսը Հայաստանին պետք է ոտքի կանգնելու, ուժեղանալու, բաց թողնված ավելի քան քառորդ դարը վերականգնելու համար:

Խաղաղության դիսկուրսը Հայաստանը չի դարձնում ավելի խոցելի: Հայաստանը խոցելի դառնում է, երբ եղած դիսկուրսը չի համապատասխանում ունեցած հնարավորություններին: Սա ծուղակ է, որի մեջ Ադրբեջանը կարողացավ Հայաստանը գցել նախորդ շրջափուլում, և ձգտելու է անել առավելագույնը, Հայաստանն այդ ծուղակում նաև գալիք շրջափուլի համար պահելու ուղղությամբ: Չէ՞ որ Ալիևը բոլորից լավ է հասկանում, որ ռազմական հաղթանակը լուծել է իր համար որոշ հարցեր, սակայն բերել նոր և լուրջ մարտահրավերներ, որոնք ժամանակի ընթացքում ուժգնանալու են:

Բաժիններ
Ուղիղ
Լրահոս
Որոնում