Thursday, 18 04 2024
Ուղիղ. ՀՀ կառավարության հերթական նիստը
10:45
«Ռուսաստանը վստահության արժանի դաշնակից կամ գործընկեր չէ». Պատել
Դատարանը տնային կալանք է կիրառել Սամվել Վարդանյանի նկատմամբ
10:15
Նավթի գները նվազել են. 17-04-24
Լուրերի աոավոտյան թողարկում 10։00
Արշակունյաց պողոտայում «GAZelle» բեռնատար է այրվել
Արևմուտքը սատարում է «Խաղաղության խաչմերուկին». սա շատ ավելի կարևոր է, քան խոստացված փողի չափը
Տեղումներ չեն սպասվում
Վրաստանում հանրությունը մոբիլիզացվում է. նոր թեժացումներ են սպասվում
Սանահինցիները «կանկախանան». «Հրապարակ»
Տավուշցիները որոշել են սպասել իշխանության քայլերին. «Հրապարակ»
Հայ-սաուդյան մերձեցման համար նպաստավոր պայմաններ են ստեղծվել
Խաղաղապահները հեռանում են, բայց ոչ բոլորը. «Հրապարակ»
ՊԵԿ-ը հետաձգել է 2023 թվականի հաշվարկ-հայտարարագրերի ներկայացման վերջնաժամկետը. «Ժողովուրդ»
08:30
Live. «Առաջին լրատվական» տեղեկատվական-վերլուծական կենտրոն
Օսկանյանին սպասելիս. «Հրապարակ»
Հերթն Անահիտ Ավանեսյանինն է. «Ժողովուրդ»
Էրդողանը շտապեցնում է Պուտինին
01:00
Ջո Բայդենը կստորագրի Ուկրաինային և Իսրայելին օգնություն տրամադրելու օրինագծեր
00:45
Ճապոնիայում 6,4 մագնիտուդ ուժգնությամբ երկրաշարժ է տեղի ունեցել
Իմացել է հանքերի տեղը, հափշտակել է 3մլն․-ի ոսկու հանքանյութեր
00:30
Իրանը Սիրիայից դուրս է բերում ԻՀՊԿ սպաների մի մասին
Սա անում եմ, որ ֆորպոստ չլինենք՝ Հայաստանն ինձ համար ավեի կարևոր է, քան քաղաքական կարիերաս. Փաշինյան
ՀԱՊԿ-ը «տաբու է դրել» սառեցում եզրույթի վրա
Մակունցը հանդիպել է ԱՄՆ կոնգրեսական Գեյբ Ամոյի հետ
Մեր խնդիրն է, որ սահմանամերձ գյուղերում տասնյակներով տներ կառուցվեն. վարչապետ
Պիտի քեզ էլ, պապիդ հիշատակն էլ զոհաբերես հանուն Հայաստանի Հանրապետության. Փաշինյան
00:04
Բորելն առաջադրել է Կլաարի թեկնածությունը
00:00
ՀԱՄԱՍ-ի ղեկավարը այցելել է Թուրքիա
Փրկարարները դուրս են բերել Գյումրու շենքերից մեկի նկուղն ընկած 61-ամյա քաղաքացուն

Հետպատերազական Հայաստանի ռազմարդյունաբերության ռազմա-քաղաքական արգելավազքը

Հայաստանի ռազմաարդյունաբերությունը կարող է դառնալ այն ոլորտը, որը լոկոմոտիվի դեր կխաղա ամբողջ տնտեսության համար: Այսպիսի նպատակադրումը Հայաստանի խնդիրներին ու մարտահրավերներին միանգամայն համարժեք է, մյուս կողմից, սակայն, անշուշտ առկա է դրանց գործնականացման խնդիր: Վերջին հաշվով աներկբա է, որ ներկայումս ռազմաարդյունաբերության համաշխարհային ոլորտը չափազանց լուրջ մրցակցության և հսկայական ֆինանսական ներդրումներ կլանող ու պահանջող ոլորտ է:
Միաժամանակ, այդ մրցակցությունը նաև ռազմա-քաղաքական և աշխարհաքաղաքական էական գործոնների համադրությունից կախված ոլորտ է: Եթե այդ տեսանկյունից ենք դիտարկում Հայաստանի ռազմաարդյունաբերության ապագան, ապա այստեղ երևի թե աներկբա է դառնում ազդեցիկ գործընկերների անհրաժեշտությունը, առանց որի թերևս շատ դժվար կլինի ռազմաարդյունաբերական ներուժի լիարժեք ծավալումը:

Հայաստանն ունի անհրաժեշտ մտավոր ներուժը, սակայն պետք են մեծ ֆինանսական ներդրումներ և աշխարհաքաղաքական, ռազմա-քաղաքական աջակցություն: Այստեղ, իհարկե, խնդիրն այսպես ասած «մեծ կամ ավագ եղբայր» փնտրելը չէ, որը կբռնի Հայաստանի ձեռքն ու կտանի ռազմաարդյունաբերության համաշխարհային շուկա: Այստեղ խոսքը վերաբերում է գործընկերային շահերի համադրության մասին, որը կենթադրի ոչ միայն բիզնես հետաքրքրություն, կոմերցիոն հետաքրքրություն, այլ նաև աշխարհաքաղաքական ռազմավարությունների ներդաշնակում: Իսկ այդ իմաստով իրավիճակը բավականին նուրբ է, հաշվի առնելով այն, որ Հայաստանը հանդիսանում է ռազմա-քաղաքական մի դաշինքի անդամ, որի հետ սակայն ակնհայտորեն բացակայում են ռազմավարական ընդհանուր հետաքրքրությունները: Խոսքը ՀԱՊԿ-ի մասին է: Միևնույն ժամանակ, այդ խնդիրն առկա է նաև Հայաստանի ռազմավարական դաշնակցային երկկողմ հարթության վրա՝ Հայաստան-Ռուսաստան: Փաստ է այն, որ դեռ Սերժ Սարգսյանի պաշտոնավարման վերջում, երբ վերջինս ռուսական «Իզվեստիա» պարբերականում իր հեղանակած հոդվածում խոսեց Հայաստանում Ռուսաստանի օգնությամբ և առաջնորդությամբ ռազմարդյունաբերական հզորություններ ստեղծելու անհրաժեշտության մասին, այս թեման շրջանառվելուց հետո գործնականում չունեցավ հրապարակային շոշափում: Մինչդեռ խնդիրը միայն այն չէ՝ ընդունո՞ւմ է Ռուսաստանը գաղափարը, թե՞ նրան չի հետաքրքրում ռազմաարդյունաբերական հայկական պոտենցյալը: Հարցն այն է, թե արդյո՞ք Մոսկվան կհանդուրժի, որպեսզի արցախյան երկրորդ պատերազմից հետո Հայաստանն իր այդ ներուժը փորձի զարգացնել այլ գործընկերների օգնությամբ, որոնց կարող է հետաքրքրել հայկական առաջարկը թե՛ բիզնես, թե՛ ռազմա-քաղաքական, աշխարհաքաղաքական տեսանկյունից: Իսկ այդ ուղղությունները կարող են լինել տարբեր վեկտորներով՝ հայ-վրացական, հայ-չինական, անգամ հայ-իրանական, հայ-իսրայելական, անգամ բազմակի ֆորմատներով:

Բայց ինչպես տնտեսական և քաղաքական, այսպես ասած, ապառազմական ուղղությունների, առավել ևս ռազմաարդյունաբերության պարագայում առաջանում է Ռուսաստանի խանդի հարցը, և այդ հարցում էլ առավել ևս Ռուսաստանում թուրք-ադրբեջանական լոբբինգի: Այսինքն՝ այստեղ հարցը լոկ այն չէ, որ Մոսկվան կարող է չօգնել, այլ նաև այն, որ կարող է խանգարել: Ընդ որում՝ հարցն այս դեպքում միայն արտաքին գործընկերային որոնումները չեն, այլ նաև ներքին ռեսուրսների առավելագույն մոբիլիզացիան, որի միջոցով պետք է ձևակերպվի Հայաստանի ռազմաարդյունաբերական հայտը: Իսկ այստեղ ակնառու է, որ այն չի կարող լինել լոկ ներքին ցիկլ, որը կապահովի հայկական բանակն անհրաժեշտ տեխնոլոգիական միջոցներով և սպառազինությամբ: Այդ ներքին ցիկլի կենսունակությունը չի կարող լինել տևական, քանի որ Հայաստանի մասշտաբները բավական փոքր են ինքնաբավ ցիկլերի համար: Արտաքին կոոպերացիան անխուսափելի անհրաժեշտություն է, որտեղ սակայն Հայաստանի համար հավերժական հարցն է:

Բաժիններ
Ուղիղ
Լրահոս
Որոնում