Friday, 21 06 2024
-
01:00
Սանոսյանի հրամանով «Ռուսական երկաթուղիների» աշխատակիցները պարգևատրվել են
Ինչ-որ նյութ են փչել հարսի աչքին ու հափշտակել վզնոցը
Թիրախավորել են միայնակ տարեց և ժառանգ չունեցող անձանց բնակարանները, հափշտակել են դրանք
«Էս էլ բանալիները». Գալստանյանը իր մեքենան նվիրեց Շահրամանյանին
Կայացել է «Աջակցություն Հայաստանում Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի վճիռների արդյունավետ կատարմանը» ծրագրի համակարգող խորհրդի նիստը
Որոշում Իսրայելի՞ դեմ. ինչու Հայաստանը ճանաչեց Պաղեստինի պետությունը
Գյումրիի «Անի» թաղամասի բակերն ազատվում են ապօրինի ավտոտնակներից
Բելառուսի ԱԳՆ-ն բողոքի նոտա է փոխանցել ՀՀ-ին
ՔՊ-ն ամփոփել է կուսակցության 4-րդ քաղաքական ժողովի նախապատրաստական աշխատանքները
ԵՄ-ում ՀՀ ներկայացուցչության ղեկավարը ԵՀ նախագահ ֆոն դեր Լայենին է փոխանցել ՀՀ վարչապետ Փաշինյանի ուղերձը
Արցախի նախագահին սպասարկող մեքենան առգրավվեց քրեական վարույթի շրջանակում
Քաջարանի քաղաքապետը ապօրինի ծագում ունեցող գույքի գործով հրավիրվել է գլխավոր դատախազություն
Կալոշ և դրոշ. Խորհրդարանում լսումներ էին հանրաքվեի հարցով
Այսօր լայնածավալ պատերազմը կանգնեցնում է ԱՄՆ-ն. Պուտինին դա խիստ անհրաժեշտ է
Բլինքենը հասկացրել է Ալիևին՝ գնդակը քո դաշտում է. եթե դրական քայլ չեղավ, խնդիր ես ունենալու
Կեղտոտ խաղեր են խաղաղության պայմանագրի շուրջ
ՀԱՊԿ-ը բոյկոտող Հայաստանը անտեսում է նաև ԱՊՀ նիստը
Դատարանը ապօրինի ծագում ունեցող գույքի բռնագանձման գործով կայացրել է առաջին վճիռը
Պաղեստինի ճանաչման և Ադրբեջանի հետ անհապաղ խաղաղություն կնքելու կապը
Ես մտավախություն ունեմ, որ հանրաքվեի գաղափարը ՔՊ-ի կողմից սառեցվելու է..ժամանակ չունենք
Հայաստանի կարեւոր որոշումը՝ մի կողմից Անկարայի, մյուս կողմից Փարիզի հետ շփումներից հետո
Այլևս հետաքրքիր չեն «լավրովանմանները». նրանց պատասխանը ԱԺ ամբիոնին դրված դրոշն ու կալոշն է
20:40
Հայէկոնոմբանկն ամփոփել է 2023 թվականը հիմնական ցուցանիշների աճով և ձեռքբերումներով
Գորիս համայնքի ղեկավարն ընդունել է Ֆրանսիայի արտակարգ և լիազոր դեսպանին
20:10
Armenian Auto Show. Ամերիաբանկը մասնակցում է միջազգային ավտոցուցահանդեսին
Live. «Առաջին լրատվական» տեղեկատվական-վերլուծական կենտրոն
Live. «Առաջին լրատվական» տեղեկատվական-վերլուծական կենտրոն
Հայաստանը հետաքրքրված է իսրայելա-հնդկական նորագույն MR-SAM ՀՕՊ համակարգով
ՃՏՊ Սպիտակ-Երևան ավտոճանապարհին. կա մեկ զոհ և երկու տուժած
Մեկ ամիս գիշերային ժամերին փակ կլինի Երևանի Արմենակյան փողոցի մի հատվածը

Շուշի վերադառնալու ճանապարհը

Մայիսի 9-ի առիթով հայաստանյան սոցցանցերի տրամադրությունն ու բովանդակությունը հավելյալ ներկայացնելու և նկարագրելու կարիք թերևս չկա, միանգամայն հասկանալի պատճառով: Միևնույն ժամանակ, ակնառու էր գերիշողը՝ Շուշի, մենք դեռ վերադառնալու ենք, դու դեռ վերադառնալու ես:  Բարոյահոգեբանական մակարդակում դա շատ կարևոր շեշտադրում է, որը ներկայումս անկասկած բավականին զգայական և «հում» է, այն իմաստով, որ Շուշիի վերադարձը կամ վերադարձը Շուշի տեղի է ունենալու ոչ թե կրկնվող խոսքերի, այլ շատ կոնկրետ գործի և այդ իմաստով թերևս մեր նորագույն պատմության չկրկնվելու պայմանով: Ի՞նչ իմաստով չկրկնվելու: Բանն այն է, որ մենք Շուշի վերադառնալու համար նախ պետք է ՄՆԱՆՔ, հաստատուն մնանք Հայաստանի և Արցախի այն տարածքներում, որոնք գտնվում են մեր ձեռքում, բառի բուն և պատկերավոր իմաստով՝ որոնցում մեր ճակատագիրը և որոնց ճակատագիրը գտնվում է մեր ձեռքում:

Շուշի վերադառնալու համար մենք պետք է հաստատուն մնանք Մարտակերտում, Մարտունիում, Ստեփանակերտում, Արցախի, Հայաստանի գյուղերում, Գյումրիում, Վանաձորում, Կապանում, Գորիսում, Մեղրիում ու Երևանում: Ավելին, մենք ոչ միայն պետք է հաստատուն մնանք, մենք պետք է Շուշի վերադառնալու համար նախ վերադառնանք Հայաստան և Արցախ՝ արտերկրի այն քաղաքներից, ուր մեկնել ենք զանազան պատճառներից ելնելով, ուր մեկնել ենք աշխատանք գտնելու, հարստանալու կամ գոյություն պահպանելու, ուր փախել ենք՝ անարդարությունից կամ սոցիալական ծանր վիճակից: Եթե տեղի չունենա այդ մեծ վերադարձը, և եթե մենք չլուծենք ՄՆԱԼՈՒ մեծ հարցը, Շուշի վերադարձը կդառնա հերթականը, ինչպես վերադարձը Կարս, Անի, Վան, կամ պատմական հայրենիքի որևէ այլ կտոր: Ավելին, մենք այսօր չէինք ունենա Շուշի վերադարձի կամ Շուշիի վերադարձի ցավագին խնդիրը, եթե Շուշիի ազատագրումից և մեր պատմական հաղթանակից հետո ապրեինք ՄՆԱԼՈՒ, Հայաստան ու Արցախ վերադառնալու տրամաբանությամբ, եթե այդ հաղթանակից քառորդ դար անց Հայաստանի բնակչությունը ոչ թե իջներ անգամ 3 միլիոնի հոգեբանական շեմից, այլ հասներ 4 միլիոնի շեմին՝ գոնե, իսկ հաղթանակած ու ազատ Արցախում ապրեր ոչ թե 150 հազար, այլ նվազագույնը 300-400 հազար մարդ, ընդ որում ապրեր կենսագործունեության այնպիսի պայմաններում, որոնք օրինակելի կլինեին ընդհուպ միջազգային մակարդակում: Այդ ամենի փոխարեն, մենք հանգստացել ենք հաղթանակի վրա, իսկ որոշ մարդիկ բարեհաջող կապիտալիզացրել այդ հաղթանակը, դարձրել այն իրենց համար «անցաթուղթ» դեպի իշխանություն և բիզնես, վերածել կոռուպցիոն սխեմաներով պետության ռեսուրսը մսխող իրողությունների «կամուֆլյաժ»,  և «վերադարձել» Հայաստանը աշխարհի չափման «խորհրդային միջավայր», որովհետև այդ միջավայր էր վերադառնում նաև Ռուսաստանը:

Մենք վերադարձել ենք այդ միջավայր, դրանից բխող բոլոր հետևանքներով՝ տնտեսական, քաղաքական, ռազմա-քաղաքական, սոցիալ-հոգեբանական, մշակութային, ժողովրդագրական: Եվ այդ ամենի ցավագին գագաթնակետը դարձավ մեզ պարտադրված պատերազմը, որտեղ «խորհրդային», իմա՝ եվրասիական միջավայրը ոչ միայն որևէ կերպ չի պաշտպանել կամ աջակցել Հայաստանին, այլ հակառակը՝ արել է այդ ամենն Ադրբեջանի ուղղությամբ, գործակցելով նաև Թուրքիայի հետ, ինչպես Խորհրդային Ռուսաստանն էր անում դար առաջ, կնքելով Մոսկվայի ու Կարսի պայմանագրերը և դրանցով սակարկելով հայկական տարածքներն ու սուբյեկտությունը: Մենք պետք է վերադառնանք Հայաստան և Արցախ, որպեսզի կառուցվի Շուշի վերադարձի ճանապարհը, կամ որպեսզի կառուցենք ճանապարհը, որով վերադառնալու է Շուշին: Դա համառ աշխատանքի, հայության՝ համայն հայության ստեղծագործական ներուժն ու բազմազանությունը հայկական պետականության վերքաղաքական զարգացմանը ծառայեցնելու խնդիրն է, դա հայկական ինքնիշխանությունը համահայկական վերքաղաքական գաղափար դարձնելու խնդիրն է:

Բաժիններ
Ուղիղ
Լրահոս
Որոնում