Լուրեր
Եթե այնտեղ հանք գործարկվի, կյանքը շուռ կգա. դատարանը մերժել է Վայոց ձորի մարզպետի հայցն ընդդեմ Գլաձորի ավագանու որոշման
  • 10:05
  • 2019-08-06
  • Դիտումներ՝ *

Հանքարդյունաբերության իրավական ընթացակարգերի վերաբերյալ «Առաջին լրատվական»-ի հետ քննարկմանը մասնակցեցին «Հայաստանի անտառներ» ՀԿ տնօրեն էկոլոգ, իրավաբան Նազելի Վարդանյանը, Հայկական բնապահպանական ճակատի անդամ Արփինե Գալֆայանը և Իրավաբանների հայկական ասոցիացիայի իրավաբան-փորձագետ Արտյոմ Մեսրոպյանը:

Քննարկման մասնակիցներն անդրադարձան դիտարկմանը, որ այսօր Վայոց ձորի Վարչական դատարանը քննել է Վայոց ձորի մարզպետի հայցն ընդդեմ Գլաձորի ավագանու որոշման, վերադարձրել է հայցը և մերժել միջնորդությունը պետական տուրքի վճարումը հետաձգելու վերաբերյալ:

Հիշեցնենք՝ հիմք ընդունելով համայնքի ավելի քան երկու հազար բնակիչների կողմից ներկայացված հանրագիրը՝ Վայոց ձորի մարզի Գլաձոր համայնքի ավագանին ապրիլի 29-ին որոշել էր հավանություն տալ Գլաձոր համայնքում մետաղական հանքարդյունաբերությունը արգելելու վերաբերյալ կոլեկտիվ առաջարկությանը: Վայոց ձորի մարզպետարանը հուլիսի 29-ին դիմել է Վարչական դատարան՝ «Գլաձոր համայնքը էկո-տնտեսական տարածք դարձնելու և համայնքում մետաղական հանքարդյունաբերությունը արգելելու վերաբերյալ» որոշումն անվավեր ճանաչելու պահանջով:

Նազելի Վարդանյանի խոսքով՝ համայքնի համար շատ կարևոր է այս հարցը. «Եթե այնտեղ հանք գործարկվի, ապա ամբողջ տնտեսական վիճակը կփոխվի, քանի որ արոտավայրերն ու այգիները կվնասվեն, իրենց ամբողջ կյանքը շուռ կգա: Եվ ավագանին այս առումով իրավացի որոշում է կայացրել»:

Արփինե Գալաֆյանի խոսքով՝ հանրագրերի պրակտիկան նոր է, այդ մասին օրենքը երկու տարի առաջ է ընդունվել. «Բնակչության 70-90 տոկոսը ստորագրում է, խոսքը հանրային մեծ համաձայնության մասին է… Այս երևույթներն ուղղակիորեն կապված են հեղափոխության հետ»:

«Երբ խոսում ենք պետություն – համայնք հարաբերությունների մասին, հղում պետք է կատարենք Սահմանադրությանը,- նշեց Արտյոմ Մեսրոպյանը: Շրջակա միջավայրի պահպանությունը համայնքի պարտադիր լիազորություն է համարվում: Համայնքը ընդերքօգտագործման, հանքարդյունաբերության ոլորտում կոնկրետ լիազորություն չունի և անմիջական ազդեցություն չի կարող ունենալ: Սահմանադրությամբ նախատեսված է, որ բնական ռեսուրսներն ու երկրի ընդերքը երկրի սեփականությունն են, բայց մեկ այլ հոդվածով էլ ասվում է, որ շրջակա միջավայրի պահպանությունը և պատասխանատու վերաբերմունքի դրսևրումը բոլորի պարտականությունն է: Այս առումով կարծես թե համայնքին տրվող լիազորությունների և սահմանադրական մոտեցումների միջև խզում կա: Կարևոր է, որ ՏԻՄ-երն անգործություն չդրսևորեն և ակտիվ ներգործության եղանակներ փորձեն գտնել: Ճիշտ եմ համարում Գլաձոր համայնքի այս քայլը»:

Մանրամասն՝ տեսանյութում:

  • Դիտումներ՝ *