Հայաստանի մասնակցությունն ԱՄՆ «Հազարամյակների մարտահրավերներ կորպորացիայի» ծրագրին դադարեցվեց 2008 թվականի մարտի 1-ի հայտնի իրադարձություններից հետո: Սերժ Սարգսյանն իր իշխանության տաս տարիներին առաջնահերթություն էր դարձրել Հայաստանի մասնակցության վերականգնումն այս ծրագրին: Սակայն այսօր արդեն վստահաբար կարող ենք արձանագրել, որ Հայաստանի իշխանության ջանքերը տապալել են` չնայած ամերիկացի մի շարք օրենսդիրների լոբբիստական ակտիվ գործունեությանը:
Հայաստանի Հանրապետությունն ունի անբավարար ցուցանիշներ մի շարք բնագավառներում Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների «Հազարամյակների մարտահրավերներ կորպորացիայի» ծրագրի մասնակցելու համար` Tert.am-ին տեղեկացրել են ՀՀ Միջազգային տնտեսական ինտեգրման և բարեփոխումների նախարարությունից: Օրինակ` Հայաստանի ցուցանիշները բավարար չեն «քաղաքական իրավունքներ» բաժնում, ինչը նշանակում է, որ, ի հեճուկս մեր իշխանությունների պնդումների, խորհրդարանական վերջին ընտրություններն ամենևին էլ չեն համապատասխանել միջազգային չափանիշներին, համենայն դեպս` այն նշաձողին, որը սահմանում է Վաշինգտոնը:
Ընտրակաշառքով ու վարչական հարկադրանքով կարելի է հաղթել ընդդիմությանը, լռեցնել կամ գոհացնել մեր հասարակությանը, սակայն անկարելի է մոլորեցնել միջազգային հանրությանը: «Հիմնական կրթության համակարգում ներդրումներ» բաժնում Հայաստանի ցուցանիշը 0 է, ինչի համար թերևս «պարտական» ենք Կարեն Կարապետյանին, որի վարչապետության շրջանում կրթությանը հատկացվող պետական միջոցները հետևողականորեն կրճատվում են: Սակայն Վաշինգտոնի հիմնական վերապահումներն, ըստ հավաստի տեղեկությունների, վերաբերում են կոռուպցիայի դեմ պայքարի արդյունավետությանը:
ՀՄԿ-ում համարում են, որ Հայաստանում կոռուպցիայի մակարդակը չափազանց բարձր է և դրա դեմ, ըստ էության, գործնական պայքար չի տարվում` անկախ կառավարության մշակած գեղեցիկ ծրագրերից ու պաշտոնյաների պերճախոս ելույթներից: Ստեղծված իրավիճակն ուշագրավ է ավելի լայն համատեքստում:
Եթե Սերժ Սարգսյանին չհաջողվեց իր պաշտոնավարման տասնամյակում Հայաստանը վերադարձնել «Հազարամյակի մարտահրավերներ» ծրագիր, ապա դա Վաշինգտոնի հստակ ուղերձն է, որ որակական տարբերություններ չեն տեսնում նրա և Ռոբերտ Քոչարյանի իշխանությունների միջև: Եթե օբյեկտիվ լինենք, նման գնահատականը միանգամայն համարժեք է, որովհետև թե Քոչարյանի և թե Սարգսյանի պարագայում իշխանության հենարանը մնում է քրեաօլիգարխիան` իր հակասահմանադրական մենթալիտետով ու պատկերացումներով:
«Հազարամյակի մարտահրավերներ» կորպորացիայի մերժողական պատասխանը Հայաստանին անուղղակիորեն փաստում է նաև, որ Վաշինգտոնում առնվազն ոգևորված չեն Սերժ Սարգսյանի` իշխանության վերարտադրության ծրագրերով:
Մյուս կողմից` ՀՄԿ-ի պատասխանը կարևոր ազդակ է Հայաստանին` իրականացնել համակարգային բարեփոխումներ, որոնք բխում են նաև այն պարտավորություններից, որոնք Հայաստանը ստանձնել է Բրյուսելի առջև` ԵՄ հետ ստորագրված նոր համաձայնագրով:
«Հազարամյակի մարտահրավերներ»-2018 ծրագրում Հայաստանի մասնակցության մերժումը լավագույն ապացույցն է, որ գեղեցիկ ծրագրերը, նույնիսկ միջազգային համաձայնագրերն ու պայմանագրերն ոչինչ են, եթե դրանց չեն հաջորդում գործնական քայլեր:
