Tuesday, 03 08 2021
Կայծակը հարվածել է Օստանկինոյի աշտարակին
Մինչև 1994 թվականի սահմանները չվերականգնվեն, հայ ազգը ապրելու երաշխիքներ չի ունենալու, Հայաստան չի լինելու
Ալիևը չի կարող գործեր վարել ԱՄՆ-ի հետ առաջվա պես. Ներկայացուցիչների պալատի որոշումը Վաշինգտոնի առաջին ազդակն էր
Միգրանտներին վերաբերող խստացումները կան, որոնք կվերաբերվեն նաև ԵԱՏՄ անդամ երկրների քաղաքացիներին. Որոնք են դրանք
Ի՞նչ պաշտոն կստանձնի Տիգրան Ավինյանը. «Փաստ»
ԱԺ ընդդիմությունը որոշել է դիմել ՍԴ. օգտվելու են ԲՀԿ-ի փորձից․ «Հրապարակ»
«Պատիվ ունեմ»-ին էլ հանձնաժողով կհասնի․ «Հրապարակ»
Ով է Գագիկ Ջհանգիրյանի լուր բերող խորհրդականը․ «Ժողովուրդ»
ՔՊ-ն սպասում է «Հայաստան» դաշինքին. «Ժողովուրդ»
Այսօր էլեկտրաէներգիայի անջատումներ են սպասվում Երևանում և 5 մարզում
Ինչ ռիսկեր է պարունակում եկամտահարկի դադարեցումը
«Այդ նոր լաբորատորիան, որին անվանում են տարածաշրջանում միակը, իրականում «թմրեցնող հաբ է», որպեսզի ապօրինի կառուցված գործարանը ապօրինաբար շահագործվի». բաց նամակ վարչապետին
08:47
Տոկիո-2020. Կարեն Ասլանյանը պարտվեց, իսկ Չալյանը կմրցի ադրբեջանցու հետ
«Արժանապատվությունը, իրավունքները խախտող պայմաններ Շիրակի և Արագածոտնի դատարանների ազատությունից զրկվածներին պահելու խցերում»
Անուշիկ Ավետյանն ազատվել է զբաղեցրած պաշտոնից
08:30
Live. «Առաջին լրատվական» տեղեկատվական-վերլուծական կենտրոն
Անի Ավետյանին ազատվել է Տիգրան Ավինյանի ռեֆերենտի պաշտոնից
08:26
ԱՄՆ-ը խնդրել է 24 ռուս դիվանագետի լքել երկիրը մինչև սեպտեմբերի 3-ը
Բացառիկ ծնունդ՝ Շենգավիթ ԲԿ-ում․ եռյակ է ծնվել՝ 3 տղա
08:20
Pfizer եւ Moderna ընկերությունները բարձրացնում են պատվաստանյութի գները
08:10
Որն է կորոնավիրուսի Դելտա տարատեսակի դեմ պայքարի գլխավոր միջոցը
Մեր առաջին մեդալն ու «վերջին մեղքը»
Տոկիո-2020. Հովհաննես Բաչկովը փայլուն հաղթանակ տարավ եւ ապահովեց մեդալ
01:00
Գրենլանդիայի սառցադաշտի հալչելն աղետալի մասշտաբի է հասել
00:50
Հունաստանի վարչապետը ռեկորդային տապի պատճառով քաղաքացիներին կոչ է արել տնտեսել հոսանքը
Ադրբեջանում հերթական երկրաշարժն է տեղի ունեցել
Պուտինը պատասխանել է Կիպրոսի նախագահի նամակին՝ կապված Վարոշա թաղամասի հետ
00:15
Աֆղանստանի ՊՆ-ն հայտնել է «Թալիբանի» 455 զինյալի ոչնչացման մասին
Բոդրում նահանգում անտառային հրդեհներն ավելի են ուժգնացել քամիների պատճառով
23:45
ԱՄՆ-ն իր քաղաքացիներին հորդորել է չայցելել Վրաստան

Այրե՞լ, թե՞ այրվել. այս է խնդիրը

Վաղը ապրիլի 24-ն է՝ Օսմանյան Թուրքիայում հայերի ցեղասպանության 102-րդ տարելիցը: Ինչպես ամեն տարի, այս տարի ևս Հայաստանում և աշխարհում միլիոնավոր հայեր, նաև բազմաթիվ այլազգիներ կհարգեն Ցեղասպանության զոհերի հիշատակը:

Հայաստանում հիշատակի արարողությունները կմեկնարկեն այսօր՝ ապրիլի 23-ի երեկոյան: Արդեն ավանդույթ դարձած ջահերով երթը իրականացվեց, որի ընթացքում էլ, ավանդույթի համաձայն, այրվեց Թուրքիայի դրոշը: Թե ինչ է խորհրդանշում Թուրքիայի դրոշն այրելը՝ այնքան էլ պարզ չէ: Դրոշներ այսօր այրում են հետադեմ հասարակությունները, սակայն բանը միայն հետադիմությունը չէ: Դրոշներ այրում են այն հասարակությունները, որոնք անզոր են, հուսահատ, անօգնական, որոնք իրենց զգում են խաբված և անկենսունակ, որոնք այլ բան այլևս չունեն անելու, ու մնում է դրոշն այրել: Օրինակ՝ երբ Ռամիլ Սաֆարովին արտահանձնեցին Ադրբեջան, Հայաստանում այրեցին Հունգարիայի դրոշը, որովհետև այլևս անելու այլ բան չունեին ու մինչև հիմա էլ չունեն. մինչև հիմա հայկական պատասխանը նետված լոլիկներից ու այրված դրոշներից այն կողմ չի անցել: Իսկ այդ լոլիկներն ու դրոշները միայն հայկական հուսահատության և անօգնականության մասին են վկայել:

Նույն կերպ նաև այրված թուրքական դրոշները: Երբ անկախ Հայաստանի երիտասարդությունը ապրիլի 24-ին Թուրքիայի դրոշ է այրում, դա ոչ միայն ինչ-որ արմատականության հիվանդագին դրսևորում է հիշեցնում, այլև թողնում է այդ երիտասարդության հուսահատության տպավորություն: Աշխարհին և Թուրքիային ինչ-որ բան ցույց տալու, ինչ-որ բանում համոզելու կամ պարտադրելու համար պետք է ոչ թե դրոշներ այրել, այլ կառուցել հզոր և առաջադեմ պետություն ու հասարակություն, որը աշխարհին կներկայանա իր արժեքներով, իր ստեղծագործական պոտենցիալով, որը 21-րդ դարում ինչ-որ բան կստեղծի, ինչ-որ բան կգեներացնի, որին կճանաչեն դրանով: Այդ ստեղծագործական պոտենցիալն է, որ պետք է աշխարհում լսելի դարձնի հայի ձայնը, ընդ որում՝ ոչ միայն ապրիլի 24-ին, այլև միշտ:

Խնդիրը ամենևին Թուրքիայի հանդեպ հարգանքը չէ: Այստեղ նախ և առաջ սեփական անձի, սեփական ազգի, ժողովրդի, պետության հանդեպ հարգանքի խնդիրն է, որովհետև դրոշներ կամ խրտվիլակներ այրելն այսօր մնացել է այն պետությունների և հասարակությունների «մենաշնորհը», որոնց համար դեռևս անհասանելի է ներքին այրման շարժիչի գաղափարը:

Հայաստանը ունի մեկ ճանապարհ՝ Թուրքիային որևէ բան պարտադրել իր պետական կշռով, բայց դրանից առաջ նախ պետք է Հայաստանն ինքն իրեն կարողանա պարտադրել այլ որակի պետական կարգ, այլ որակի հասարակական համակեցություն, այլ որակի արժեհամակարգ և աշխարհընկալում, քան այն, ինչ կա այսօր: Այսօր եղածի առումով, իսկապես, դրոշ այրելուց բացի՝ այլ բան չի մնում անել, բայց եթե այդպես շարունակվի, ապա վաղն արդեն դրոշի և կրակի հնարավորություն իսկ չենք ունենալու:

Հետևաբար ելքը մեկն է՝ վերանայել տոտեմական պայքարի մտածողությունը և անցնել իմաստավորված, կոնցեպտուալ պայքարի՝ սկսած պայքարը՝ որակապես այլ պետության համար, մինչև պայքարը՝ պետական ու ազգային շահերից ու արժանապատվությունից բխող խնդիրների համար, որոնց թվում, բնականաբար, առաջիններից մեկը Ցեղասպանության դատապարտումն ու միջազգային ճանաչումն է՝ դրանից բխող հետագա քայլերով:

 

Լուսանկարը` PAN Photo-ի

Բաժիններ
Ուղիղ
Լրահոս
Որոնում